ኢዮብ 4

4 ¹ከዚያም የቴማ ሰው ኤልፋዝ እንዲህ ሲል መለሰ፦ ²“ማንም ከአንተ ጋራ ለመነጋገር ቢደፍር፣ ትደክማለህን? ነገር ግን ከመናገር ራሱን መግታት የሚችል ማን ነው? ³እነሆ፣ ብዙዎችን አስተምረሃል፤ የደከሙ እጆችንም አበርትተሃል። ⁴ቃልህ የሚሰናከለውን አንሥቷል፤ የተብረከረኩ ጕልበቶችንም አጽንተሃል። ⁵አሁን ግን ወደ አንተ መጥቷል፣ ደክመሃልም፤ ነክቶሃል፣ ተደናግጠሃልም። ⁶እግዚአብሔርን መፍራትህ መታመኛህ፣ የመንገዶችህም ፍጹምነት ተስፋህ አይደለምን? ⁷አሁን አስብ፤ ንጹሕ ሆኖ የጠፋ ማን ነው? ቅኖችስ የት ጠፍተው ያውቃሉ? ⁸እኔ እንዳየሁት፣ ክፋትን የሚያርሱና መከራን የሚዘሩ ያንኑ ያጭዳሉ። ⁹በእግዚአብሔር እስትንፋስ ይጠፋሉ፤ በቍጣውም እስትንፋስ ይደመሰሳሉ። ¹⁰የአንበሳው ግሣት፣ የጨካኙ አንበሳ ድምፅ፣ የአንበሳ ግልገሎች ጥርስ ተሰብረዋል። ¹¹ኀይለኛው አንበሳ ዐዳ ስለሌለው ይጠፋል፤ የእንስት አንበሳ ግልገሎችም ይበታተናሉ። ¹²አንድ ቃል በስውር ወደ እኔ መጣ፤ ጆሮዬም ሹክሹክታውን ሰማ። ¹³በሌሊት ራእዮች ከሚመጡ አሳሳቢ ሐሳቦች መካከል፣ ከባድ እንቅልፍ በሰዎች ላይ በሚወርድበት ጊዜ፣ ¹⁴ፍርሃትና መንቀጥቀጥ መጣብኝ፤ አጥንቶቼንም ሁሉ አንቀጠቀጠ። ¹⁵መንፈስ በፊቴ አጠገብ ዐለፈ፤ የሰውነቴም ጠጕር ቆመ። ¹⁶ዝም ብሎ ቆመ፣ ነገር ግን መልኩን ልለይ አልቻልኩም፤ አንድ አምሳል በዓይኖቼ ፊት ነበረ፤ ጸጥታ ሆነ፤ ከዚያም አንድ ድምፅ ሰማሁ፦ ¹⁷‘ሟች ሰው በእግዚአብሔር ፊት ጻድቅ ሊሆን ይችላልን? ሰውስ በፈጣሪው ፊት ንጹሕ ሊሆን ይችላልን? ^a a v17 ኤልፋዝ እግዚአብሔርን ማንም ሟች ሰው ሊቆም የማይችልበት ሩቅ ዳኛ አድርጎ ያቀርበዋል — ይህም ሦስቱ ወዳጆች ፈጽሞ ሊላቀቁት የማይችሉት አነጋገር ነው፤ የመጽሐፉ መዝጊያ ምዕራፎችም አባታችንን እንዳለማወቅ አድርገው የሚያጋልጡት አቀራረብ ነው። ¹⁸እነሆ፣ በባሪያዎቹ አይታመንም፤ መላእክቱንም በስሕተት ይከሳል፤ ¹⁹በጭቃ ቤቶች የሚኖሩ፣ መሠረታቸው በትቢያ ውስጥ ያለ፣ እንደ ብል የሚቀጠቀጡ ሰዎችማ እንዴት ይበልጡ! ²⁰ከጥዋት እስከ ማታ ባለው ጊዜ ይደቅቃሉ፤ ማንም ሳያስተውል ለዘላለም ይጠፋሉ። ²¹የድንኳናቸው ገመድ በውስጣቸው አይነቀልምን? ጥበብን ሳያገኙ ይሞታሉ።’” ^b b v21 የድንኳን ገመድ ምሳሌ ሕይወትን እንደ ድንኳን ያሳያል፤ ገመዱ በሚነቀልበት ጊዜ፣ ሕንጻው ሁሉ ይፈርሳል፤ ይጠፋልም።