اليفاز خبرې کوى
الیفاز په نرمۍ پیل کوي: ایوب نور خلک ټینګ کړي، نو د هغه خپله سپېڅلتیا باید د هغه هیله وي. بیا دلیل راځي، چې بې ګناه هېڅکله نه هلاکېږي، او یوه شپنۍ رویا چې غوږ ته وایي هېڅ انسان د خپل خالق په وړاندې پاک نه دی. دا داسې تسلي ده چې دننه یې تور پروت دی.
4 1بيا تيمانى اليفاز جواب ورکړو چې، 2”کۀ څوک تا ته يوه خبره وکړى، نو تۀ به ستړے شې؟ خو څوک د خبرو کولو نه ځان ساتلے شى؟ 3وګوره، تا ډېرو ته تعليم ورکړے دے، او تا کمزورى لاسونه مضبوط کړى دى. 4ستا خبرو غورزېدونکے پورته کړو، او تا لړزېدونکى زنګنونه مضبوط کړل. 5خو اوس چې دا تا ته راغلو، نو تۀ ستړے شوې؛ دا تا ته ورسېدو، نو تۀ وارخطا شوې. 6آيا ستا د خُدائ پاک نه وېره ستا اعتماد نۀ دے، او ستا د لارو بے عيبى ستا اُميد نۀ دے؟ 7اوس يادوه، کوم بے ګناه سړے کله هلاک شوے دے؟ راستباز خلق کله چرته تباه شوى دى؟ 8لکه چې ما ليدلى دى، هغه کسان چې بدى قلبه کوى او تکليف کرى، هم هغه رېبى. 9د خُدائ پاک د ساه په وسيله هغوئ هلاکېږى، او د هغۀ د قهر په تندى هغوئ ختميږى. 10د زمرى غورهار، د وحشى زمرى غږ، د ځوانو زمريانو غاښونه — هغه ماتيږى. 11زورور زمرے د ښکار د نشتوالى په وجه مرى، او د مادينه زمرى بچى تيت و پرک کيږى. 12اوس ما ته يوه خبره په پټه راوړے شوه؛ زما غوږ د هغې پسپس واورېدو. 13د شپې د رويا د پرېشانوونکو خيالونو په مينځ کښې، کله چې په خلقو باندې ژور خوب راځى، 14ما باندې وېره راغله، او لړزه، او دې زما ټول هډوکى ولړزول. 15يو روح زما د مخ نه تېر شو؛ زما د بدن ويښتان ودرېدل. 16هغه ودرېدو، خو زۀ د هغۀ شکل پېژندلے نۀ شوم. زما د سترګو مخکښې يوه بڼه وه؛ چُپتيا وه، بيا ما يو غږ واورېدو چې، 17’آيا فانى انسان د خُدائ پاک په مخکښې صادق کېدے شى؟ آيا سړے د خپل پېدا کوونکى په مخکښې پاک کېدے شى؟ a a v17 اليفاز خُدائ پاک داسې يو لرې قاضى ګڼى چې د هغۀ په مخکښې هيڅ فانى انسان ودرېدے نۀ شى — دا هغه انداز دے چې دا درې ملګرى به هيڅکله ترې خلاص نۀ شى، او دا هغه تصور دے چې د کتاب وروستۍ بابونه يې داسې څرګندوى چې دا زمونږ پلار نۀ پېژندل دى. 18وګوره، هغه په خپلو نوکرانو باندې اعتبار نۀ کوى، او هغه په خپلو فرښتو باندې د خطا الزام لګوى؛ 19نو هغه کسان خو به څومره نور وى چې د خټو په کورونو کښې اوسيږى، چې بنياد يې په خاورو کښې دے، چې د پتنګ په شان ميده کيږى. 20د سحر او ماښام په مينځ کښې هغوئ ټوټې ټوټې کيږى؛ چا ته پته هم نۀ لګى، هغوئ د تل دپاره هلاکېږى. 21آيا د هغوئ د خېمې رسۍ د هغوئ د مينځ نه نۀ ده راکش کړے شوې؟ هغوئ بے له دې چې عقل حاصل کړى مرى.‘“ b b v21 د خېمې د رسۍ انځور ژوند د يوې خېمې په شان ښيى، چې کله رسۍ راکش کړے شى، نو ټوله خېمه راغورزيږى او له مينځه ځى.
