Elifoz soʻzlaydi
Elifoz yumshoq boshlaydi: Ayub boshqalarga tayanch boʻlgan, shuning uchun oʻz halolligi uning umidi boʻlishi kerak. Soʻng daʼvo keladi: begunohlar hech qachon halok boʻlmaydi; va tungi vahiy shivirlaydi: hech bir banda Yaratuvchisi oldida pok emas. Bu ichida ayblov yashiringan tasalli.
4 1Shunda Temanlik Elifoz javob berdi: 2“Agar kimdir senga bir soʻz aytishga jurʼat etsa, toqatsizlanib ketasanmi? Biroq soʻzlamay kim ham chidab turardi? 3Mana, sen koʻplarni oʻrgatding, holsiz qoʻllarni baquvvat qilding. 4Soʻzlaring qoqilayotganni oyoqqa turgʻazdi, bukilgan tizzalarni mustahkamlading. 5Endi esa bu oʻzingga kelganda, sen holdan toyding; u senga tegdi-yu, sarosimaga tushding. 6Xudodan qoʻrqishing tayanching emasmi, yoʻllaringning halolligi umiding emasmi? 7Endi eslab koʻr: begunoh boʻla turib, kim halok boʻlgan? Toʻgʻri insonlar qayerda yoʻq qilingan? 8Men koʻrganimdek, yovuzlik haydab, balo ekkanlar oʻshanisini oʻradi. 9Xudoning nafasidan ular halok boʻladi, Uning gʻazabi shamolidan ular yoʻq boʻladi. 10Sherning naʼrasi, vahshiy arslonning ovozi, yosh sherlarning tishlari — ular sindiriladi. 11Kuchli sher oʻlja topolmay halok boʻladi, urgʻochi sherning bolalari tarqab ketadi. 12Menga yashirincha bir soʻz keltirildi; qulogʻim uning pichirlashini ilgʻab oldi. 13Tun vahiylaridan tugʻilgan tashvishli oʻylar aro, odamlarni qattiq uyqu bosgan paytda, 14meni dahshat bosdi, titroq tutdi, butun suyaklarim qaltirab ketdi. 15Bir ruh yuzim oldidan sirgʻalib oʻtdi; badanimdagi tuklar tikka turib qoldi. 16U qotib turdi, lekin shaklini ilgʻay olmadim. Koʻzlarim oldida bir qiyofa turardi; sukunat choʻkdi, soʻng bir ovoz eshitdim: 17«Inson Xudo oldida solih boʻla oladimi? Odam oʻz Yaratganining oldida pok boʻla oladimi? a a v17 Elifoz Xudoni hech bir inson qarshisida tik tura olmaydigan uzoqdagi hakam qilib tasvirlaydi — bu uch doʻst hech qachon qutula olmaydigan ohang va kitobning soʻnggi boblari uni Otamizni tanimaslik deb fosh etadigan tasvirdir. 18Mana, U Oʻz xizmatkorlariga ishonmaydi, farishtalarini ham xatokorlikda ayblaydi; 19loydan qurilgan uylarda yashaydiganlar esa yanada battar, poydevori tuproqda boʻlganlar, kuya kabi ezib tashlanadiganlar. 20Erta bilan kech orasida ular parchalanadi; hech kim sezmay, abadiy halok boʻladi. 21Ularning chodir arqoni oʻzlaridan sugʻurib olinmaydimi? Ular hech qachon donolikka erisha olmay oʻladi.»” b b v21 Chodir arqoni tasviri hayotni chodirga oʻxshatadi: arqon sugʻurib olinganda, butun qurilma qulab tushadi va yoʻq boʻladi.