ഇയ്യോബ് 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹അപ്പോൾ തേമാന്യനായ എലീഫസ് മറുപടി പറഞ്ഞു: ²“ആരെങ്കിലും നിന്നോട് ഒരു വാക്കു പറയാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടാൽ നിനക്കു മടുപ്പു തോന്നുമോ? എന്നാൽ സംസാരിക്കാതിരിക്കാൻ ആർക്കു കഴിയും? ³ഇതാ, നീ അനേകരെ പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, ബലഹീനമായ കൈകളെ നീ ബലപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ⁴ഇടറുന്നവനെ നിന്റെ വാക്കുകൾ ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നു, കുഴയുന്ന മുഴങ്കാലുകളെ നീ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ⁵എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അതു നിന്റെമേൽ വന്നിരിക്കുന്നു, നീ തളർന്നിരിക്കുന്നു; അതു നിന്നെ തൊടുന്നു, നീ പരിഭ്രാന്തനായിരിക്കുന്നു. ⁶നിന്റെ ദൈവഭയം നിന്റെ ആശ്രയവും നിന്റെ വഴികളുടെ നിഷ്കളങ്കത നിന്റെ പ്രത്യാശയും അല്ലയോ? ⁷ഇപ്പോൾ ഓർക്കുക: നിർദോഷിയായിരുന്ന ആരെങ്കിലും എന്നെങ്കിലും നശിച്ചിട്ടുണ്ടോ? നീതിമാന്മാർ എവിടെയെങ്കിലും എന്നെങ്കിലും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ? ⁸ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതുപോലെ, അനീതി ഉഴുതുമറിച്ച് കഷ്ടത വിതയ്ക്കുന്നവർ അതുതന്നെ കൊയ്യുന്നു. ⁹ദൈവത്തിന്റെ ശ്വാസത്താൽ അവർ നശിക്കുന്നു, അവിടുത്തെ കോപത്തിന്റെ കാറ്റിനാൽ അവർ ദഹിച്ചുപോകുന്നു. ¹⁰സിംഹത്തിന്റെ ഗർജനം, ഉഗ്രസിംഹത്തിന്റെ ശബ്ദം, ബാലസിംഹങ്ങളുടെ പല്ലുകൾ — അവ തകർക്കപ്പെടുന്നു. ¹¹ഇരയില്ലാത്തതിനാൽ ബലമുള്ള സിംഹം നശിക്കുന്നു, സിംഹിയുടെ കുട്ടികൾ ചിതറിപ്പോകുന്നു. ¹²ഒരു വാക്ക് രഹസ്യമായി എന്റെ അടുക്കൽ എത്തിക്കപ്പെട്ടു; അതിന്റെ ഒരു മന്ത്രണം എന്റെ ചെവി പിടിച്ചെടുത്തു. ¹³രാത്രിദർശനങ്ങളിൽനിന്നുള്ള അസ്വസ്ഥമായ ചിന്തകൾക്കിടയിൽ, മനുഷ്യരുടെമേൽ ഗാഢനിദ്ര വീഴുമ്പോൾ, ¹⁴ഭീതിയും വിറയലും എന്റെമേൽ വന്നു, അത് എന്റെ അസ്ഥികളെയെല്ലാം കുലുക്കി. ¹⁵ഒരാത്മാവ് എന്റെ മുഖത്തിനു മുന്നിലൂടെ തെന്നിനീങ്ങി; എന്റെ ദേഹത്തെ രോമം എഴുന്നുനിന്നു. ¹⁶അതു നിശ്ചലമായി നിന്നു, എങ്കിലും അതിന്റെ രൂപം എനിക്കു തിരിച്ചറിയാനായില്ല. ഒരു ആകൃതി എന്റെ കണ്ണുകൾക്കു മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു; നിശ്ശബ്ദത ഉണ്ടായിരുന്നു, പിന്നെ ഒരു ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു: ¹⁷‘മർത്യനായ മനുഷ്യന് ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പാകെ നീതിമാനായിരിക്കാൻ കഴിയുമോ? ഒരു മനുഷ്യന് തന്റെ സ്രഷ്ടാവിന്റെ മുമ്പാകെ ശുദ്ധനായിരിക്കാൻ കഴിയുമോ? ^a a v17 ഒരു മർത്യനും നിൽക്കാനാകാത്ത വിധം വിദൂരനായ ഒരു ന്യായാധിപനായി എലീഫസ് ദൈവത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു — മൂന്നു സ്നേഹിതന്മാർ ഒരിക്കലും വിട്ടുമാറാത്ത ശൈലി, നമ്മുടെ പിതാവിനെ അറിയാത്തതാണെന്ന് ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാന അധ്യായങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ചിത്രീകരണവും ഇതുതന്നെ. ¹⁸ഇതാ, അവിടുന്ന് തന്റെ ദാസന്മാരിൽ വിശ്വാസം അർപ്പിക്കുന്നില്ല, തന്റെ ദൂതന്മാരുടെമേൽ തെറ്റ് ആരോപിക്കുന്നു; ¹⁹മണ്ണുവീടുകളിൽ വസിക്കുന്നവരുടെ, അടിസ്ഥാനം പൊടിയിലുള്ളവരുടെ, ഒരു പാറ്റയെപ്പോലെ ഞെരിക്കപ്പെടുന്നവരുടെ കാര്യമോ എത്രയധികം! ²⁰പ്രഭാതത്തിനും സന്ധ്യയ്ക്കുമിടയിൽ അവർ തകർക്കപ്പെടുന്നു; ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവർ എന്നേക്കുമായി നശിക്കുന്നു. ²¹അവരുടെ കൂടാരക്കയറ് അവരിൽനിന്ന് വലിച്ചെടുക്കപ്പെടുന്നില്ലയോ? ജ്ഞാനം ഒരിക്കലും നേടാതെ അവർ മരിക്കുന്നു.’” ^b b v21 കൂടാരക്കയറിന്റെ ഈ ചിത്രം ജീവിതത്തെ ഒരു കൂടാരമായി കാണിക്കുന്നു: കയറു വലിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ മുഴുവൻ ഘടനയും തകർന്ന് ഇല്ലാതാകുന്നു.