Miteny i Elifaza
Elifaza dia manomboka moramora: Joba efa nampahery ny hafa, ka ny fahamarinany no tokony ho fanantenany. Avy eo ny fanafoana, fa tsy mba very ny tsy manan-tsiny, sy fahitana alina mibitsibitsika fa tsy misy olombelona madio eo anatrehan'ny Mpamoronany. Fampiononana misy fiampangana ao anatiny izany.
4 1Namaly hoe i Elifaza Temanita: 2« Raha misy manandrana miteny aminao, moa ho sasatra va ianao? Nefa iza no mahazaka ny tsy hiteny? 3Indro, maro no nampianarinao, ary nohamafisinao ny tanana malemy. 4Ny teninao no nanandratra ilay tafintohina, ary nohamafisinao ny lohalika mihozongozona. 5Nefa ankehitriny dia tonga aminao izany, ka reraka ianao; mikasika anao izy, ka raiki-tahotra ianao. 6Tsy ny fahatahoranao an’Andriamanitra va no fitokiananao, ary ny fahitsian’ny lalanao no fanantenanao? 7Mba tsarovy ankehitriny: iza moa no very na oviana na oviana, rehefa tsy manan-tsiny? Ary taiza no ringana ny mahitsy? 8Araka izay hitako, izay mamboly heloka sy mamafy fahoriana dia mijinja izany ihany. 9Very noho ny fofonain’Andriamanitra izy, ary levona noho ny fifohan’ny fahatezerany. 10Ny fierin’ny liona, ny feon’ny liona masiaka, ny nifin’ny zana-liona izy ireo dia tapaka. 11Very ny liona mahery noho ny tsy fisian’ny remby, ary miely ny zanak’ny liona vavy. 12Ary nisy teny nentina tamiko mangingina; nahazo tsikombakomba avy aminy ny sofiko. 13Teo anivon’ny eritreritra mahatsiaravina avy amin’ny fahitana alina, raha latsaka amin’ny olona ny torimaso lalina, 14dia nanjo ahy ny tahotra sy ny hovitrovitra, ka nampihovitrovitra ny taolako rehetra. 15Nisy fanahy nandalo teo anoloan’ny tavako; nitsangana ny volon’ny vatako. 16Nijanona izy, nefa tsy nahalala ny endriny aho. Nisy endrika teo anoloan’ny masoko; nisy fahanginana, dia nahare feo aho: 17“Moa ho marina eo anatrehan’Andriamanitra va ny olombelona? Moa ho madio eo anatrehan’ny Mpanao azy va ny lehilahy? a a v17 Elifaza dia mampiseho an’Andriamanitra ho mpitsara lavitra izay tsy ho azon’olombelona atrehana — fomba fijery izay tsy ho afa-mandalo ireo namana telo lahy, ary izay aseho ao amin’ireo toko farany amin’ny boky ho tsy fahalalana an’i Raintsika. 18Indro, tsy matoky ny mpanompony Izy, ary ampangainy ho diso ny anjeliny; 19koa mainka fa ireo monina trano tanimanga, izay ao amin’ny vovoka ny fanorenany, izay potehina tahaka ny samoina. 20Eo anelanelan’ny maraina sy ny hariva dia vakivakina izy; tsy ho hitan’olona, very mandrakizay izy. 21Moa tsy esorina va ny tadin’ny lainy ao anatiny? Maty tsy nahazo fahendrena izy.” » b b v21 Ny sary ny tadin’ny lay dia mampitovy ny fiainana amin’ny lay: rehefa esorina ny tady, dia rava ny rafitra manontolo ka lasa.
