ဧလိဖတ် မြွက်ဆိုခြင်း
ဧလိဖတ်သည် နူးညံ့စွာ စတင်၏- ယောဘသည် အခြားသူတို့ကို ခိုင်ခံ့စေခဲ့သဖြင့် မိမိ၏ သမာဓိသည် မိမိ၏မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သင့်၏။ ထို့နောက် အပြစ်မဲ့သူ မည်သည့်အခါမျှ မပျက်စီးဟူသော ဆင်ခြေနှင့် မည်သည့်လူသားမျှ မိမိကို ဖန်ဆင်းသောအရှင်ရှေ့၌ မစင်ကြယ်ဟု တိုးတိုးပြောသော ညဗျာဒိတ်ရူပါရုံ လာ၏။ ၎င်းသည် အတွင်း၌ စွပ်စွဲချက်ပါသော နှစ်သိမ့်ခြင်း ဖြစ်၏။
4 1ထိုအခါ တေမန်အမျိုးသားဧလိဖတ်က ပြန်ဖြေသည်ကား— 2“တစ်စုံတစ်ယောက်က သင့်အား ဝံ့ရဲစွာ စကားတစ်ခွန်းပြောမိလျှင် သင်သည် ငြီးငွေ့လိမ့်မည်လော။ သို့ရာတွင် မပြောဘဲ အဘယ်သူ နေနိုင်အံ့နည်း။ 3ကြည့်လော့၊ သင်သည် လူများစွာတို့အား ဆုံးမသွန်သင်ခဲ့၍ အားနည်းသောလက်တို့ကို ခွန်အားဖြည့်ပေးခဲ့ပြီ။ 4သင်၏စကားတို့သည် ချော်လဲသောသူကို ထူမပေးခဲ့၍ ယိုင်လဲသောဒူးတို့ကို ခိုင်မာစေခဲ့ပြီ။ 5သို့သော် ယခု ထိုအမှုသည် သင့်အပေါ်သို့ ရောက်လာသဖြင့် သင်သည် အားလျော့၏။ သင့်ကို ထိမိသဖြင့် စိတ်ပျက်အားငယ်၏။ 6ဘုရားသခင်ကို သင်ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် သင်၏ယုံကြည်စိတ်ချရာ မဟုတ်လော။ သင့်အကျင့်လမ်းတို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် သင်၏မျှော်လင့်ရာ မဟုတ်လော။ 7ယခု အောက်မေ့သတိရလော့။ အပြစ်ကင်းလျက်နှင့် အဘယ်သူသည် ပျက်စီးဖူးသနည်း။ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သည် အဘယ်အရပ်၌ ဖျက်ဆီးခံရဖူးသနည်း။ 8ငါတွေ့မြင်ခဲ့သည်အတိုင်း၊ ဒုစရိုက်ကို ထွန်ယက်၍ ဒုက္ခကိုကြဲသောသူတို့သည် ထိုအရာကိုပင် ရိတ်သိမ်းရကြ၏။ 9ဘုရားသခင်၏ ထွက်သက်တော်ဖြင့် သူတို့သည် ပျက်စီးကြ၍ အမျက်တော်၏ လေပြင်းဖြင့် ကုန်စင်ကြ၏။ 10ခြင်္သေ့၏ဟောက်သံ၊ ကြမ်းကြုတ်သောခြင်္သေ့၏အသံ၊ ခြင်္သေ့ပျိုတို့၏သွားတို့သည် ကျိုးပဲ့ကြ၏။ 11သားကောင်မရှိသောကြောင့် ခွန်အားကြီးသော ခြင်္သေ့သည် သေပျောက်၍ ခြင်္သေ့မ၏ သားငယ်တို့သည် ကွဲလွင့်ကြ၏။ 12ယခု စကားတစ်ခွန်းသည် တိတ်တဆိတ် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာ၍ ထိုစကား၏ တီးတိုးသံကို ငါ့နား ကြားမိ၏။ 13ညဉ့်အခါ ရူပါရုံတို့မှ ဖြစ်ပေါ်သော စိတ်နှောင့်ယှက်ဖွယ်အတွေးများအလယ်၌၊ လူတို့အပေါ် အိပ်မောကျခြင်း သက်ရောက်သောအခါ 14ကြောက်လန့်ခြင်းနှင့် တုန်လှုပ်ခြင်းသည် ငါ့အပေါ်သို့ ရောက်လာ၍ ငါ၏အရိုးရှိသမျှကို တုန်ခါစေ၏။ 15ဝိညာဉ်တစ်ပါးသည် ငါ၏မျက်နှာရှေ့မှ ဖြတ်သန်းသွား၍ ငါ၏ကိုယ်မွေးတို့သည် ထောင်မတ်လာ၏။ 16ထိုအရာသည် ငြိမ်ဝပ်စွာ ရပ်နေ၏။ သို့ရာတွင် ၎င်း၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ငါ မပိုင်းခြားနိုင်။ ငါ၏မျက်စိရှေ့တွင် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ရှိ၏။ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ပြီးနောက် အသံတစ်ခုကို ငါ ကြားရသည်ကား— 17‘သေမျိုးဖြစ်သောသူသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ ဖြောင့်မတ်နိုင်မည်လော။ လူသည် မိမိကိုဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ရှေ့တော်၌ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နိုင်မည်လော။ a a v17 ဧလိဖတ်သည် ဘုရားသခင်ကို မည်သည့်သေမျိုးမျှ ရှေ့တော်၌ ရပ်တည်၍မရသော ဝေးကွာသည့်တရားသူကြီးအဖြစ် တင်ပြထား၏။ ဤသည်ကား မိတ်ဆွေသုံးဦး အဘယ်အခါမျှ မလွတ်မြောက်နိုင်သော အသံနေအသံထားဖြစ်၍၊ ဤကျမ်း၏ နိဂုံးအခန်းများက ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို မသိခြင်းအဖြစ် ဖော်ထုတ်ပြသသော အမြင်ဖြစ်၏။ 18ကြည့်လော့၊ မိမိ၏အစေခံတို့ကိုပင် ကိုယ်တော် ယုံကြည်အားကိုးတော်မမူ။ မိမိ၏ကောင်းကင်တမန်တို့ကိုလည်း အမှားရှိသည်ဟု စွပ်စွဲတော်မူ၏။ 19ရွှံ့စေးအိမ်တို့၌ နေထိုင်သောသူတို့ကိုကား အဘယ်မျှ သာ၍ ဆိုဖွယ်ရှိအံ့နည်း။ သူတို့၏အုတ်မြစ်သည် မြေမှုန့်၌ တည်ရှိ၍ ပိုးဖလံကဲ့သို့ ချေမွဖျက်ဆီးခြင်း ခံရကြ၏။ 20နံနက်နှင့် ညနေ စပ်ကြားတွင် သူတို့သည် ကျိုးပျက်ကြ၍၊ အဘယ်သူမျှ သတိမပြုမိဘဲ ထာဝစဉ် ပျက်စီးကြ၏။ 21သူတို့၏ တဲကြိုးကို သူတို့အထဲမှ ဆွဲနုတ်ခြင်း မခံရသလော။ သူတို့သည် ပညာကို အလျှင်းမရဘဲ သေရကြ၏’” ဟု မြွက်ဆို၏။ b b v21 တဲကြိုးဆိုသော ပုံဥပမာသည် အသက်ကို တဲတစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်ထား၏။ ကြိုးကို ဆွဲနုတ်လိုက်သောအခါ တဲတစ်ခုလုံး ပြိုလဲ၍ ကွယ်ပျောက်သွားလေ၏။