Elifaz Konuşuyor
4 1Temanlı Elifaz şöyle yanıtladı: 2«Biri sana bir söz söylemeye kalksa, usanır mısın? Ama konuşmadan kim kendini tutabilir? 3İşte, birçok kişiye öğüt verdin, güçsüz elleri güçlendirdin. 4Sözlerin tökezleyeni ayağa kaldırdı, çöken dizleri pekiştirdin. 5Ama şimdi sıra sana geldi, yılıyorsun; sana dokununca dehşete düşüyorsun. 6Tanrı korkun senin güvencen, yollarının dürüstlüğü umudun değil mi? 7Şimdi anımsa: Suçsuz olup da yok olan kim var? Doğru kişiler nerede yok edildi? 8Gördüğüm kadarıyla, kötülüğü sürüp bela ekenler aynısını biçer. 9Tanrı'nın soluğuyla yok olurlar, öfkesinin esintisiyle tükenirler. 10Aslanın kükremesi, azgın aslanın sesi, genç aslanların dişleri —kırıldı. 11Güçlü aslan av bulamadığından telef olur, dişi aslanın yavruları darmadağın olur. 12Bana gizlice bir söz ulaştırıldı, kulağım onun bir fısıltısını yakaladı. 13Gecenin görümlerinden gelen tedirgin düşünceler arasında, insanların üzerine derin uyku çökerken, 14beni korku ve titreme sardı, bütün kemiklerimi sarstı. 15Bir ruh yüzümün önünden süzülüp geçti; bedenimdeki tüyler diken diken oldu. 16Durdu, ama şeklini seçemedim. Gözlerimin önünde bir suret vardı; bir sessizlik oldu, sonra bir ses işittim: 17‹Ölümlü biri Tanrı'nın önünde doğru olabilir mi? İnsan Yaratıcısı'nın önünde saf olabilir mi? a a v17 Elifaz, Tanrı'yı hiçbir ölümlünün önünde duramayacağı uzak bir yargıç olarak resmeder — üç dostun asla kurtulamayacağı üslup ve kitabın son bölümlerinin Babamız'ı tanımamak olarak açığa çıkardığı bakış açısı. 18İşte, O kullarına güvenmez, meleklerini hatayla suçlar; 19Ya temeli toprakta olan, kil evlerde oturanlar, güve gibi ezilenler kim bilir ne olacak? 20Sabahla akşam arasında paramparça olurlar; kimse farkına varmadan sonsuza dek yok olurlar. 21İçlerindeki çadır ipi çekilip alınmıyor mu? Bilgeliğe hiç kavuşamadan ölürler.›» b b v21 Çadır ipi imgesi, yaşamı bir çadır olarak resmeder: ip çekilip alındığında bütün yapı çöker ve yok olur.
