Eyüp Doğduğu Güne Lanet Ediyor

Eyüp sessizliği, doğduğu güne lanet ederek bozuyor. O gecenin takvimden silinmesini istiyor; ölü doğan çocuklara ve ölmüş krallara imreniyor, çünkü mezar hiç değilse sessizdir. Tanrı'nın çevresini çitle kapadığı bir adama neden ışık verilsin, diye soruyor.

Bölüm 3.

Bundan sonra Eyüp ağzını açtı ve doğduğu güne lanet etti. Şöyle dedi: «Doğduğum gün yok olsun, ‹Bir oğlan çocuğuna gebe kalındı› diyen gece de. O gün karanlığa dönsün! Yücelerdeki Tanrı onu aramasın, üzerine ışık parlamasın. Karanlıkla koyu gölge onu sahiplensin; üstüne bir bulut çöksün; günün karanlığı onu dehşete düşürsün. O gece koyu karanlık ele geçirsin; yılın günleri arasında sevinmesin, aylardan biri olarak sayılmasın. Evet, o gece kısır olsun; içine hiçbir sevinç çığlığı girmesin. Günlere lanet edenler, Livyatan'ı uyandırmaya hazır olanlar ona lanet etsin. ^a Şafağının yıldızları kararsın; ışığı beklesin de bulamasın, sabahın ilk ışıklarını hiç görmesin, çünkü anamın rahminin kapılarını kapatmadı, sıkıntıyı da gözlerimden gizlemedi. Neden doğarken ölmedim, rahimden çıkıp son nefesimi vermedim? Beni kabul eden dizler, emmem için memeler neden vardı? ^b Çünkü şimdi sükûnet içinde yatıyor olurdum; uykuya dalmış, rahata kavuşmuş olurdum, kendilerine yıkıntılar kuran dünyanın kralları ve danışmanlarıyla birlikte, ya da altına sahip olan, evlerini gümüşle dolduran önderlerle. Ya da neden gömülmüş bir ölü doğan çocuk gibi, ışığı hiç görmemiş bebekler gibi olmadım? Orada kötüler öfkelenmekten vazgeçer, orada yorgunlar rahata kavuşur. Tutsaklar hep birlikte huzur içindedir; artık angaryacının sesini duymazlar. Küçük de büyük de oradadır; köle de efendisinden özgürdür. Neden acı çekene ışık, canı acı içinde olana yaşam verilir, gelmeyen ölümü özleyen, onu gizli hazineden çok arayanlara, mezarı bulduklarında sevinçten sıçrayıp coşanlara? Yolu gizlenmiş, Tanrı'nın etrafını çevirdiği adama neden ışık verilir? Çünkü iniltilerim ekmeğimden önce gelir, inlemelerim su gibi dökülür. Çünkü korktuğum şey başıma geldi, dehşete kapıldığım şey beni yakaladı. Ne rahatım var, ne sükûnetim, ne de huzurum; yalnızca kargaşa var.»