Eyüp 3

3 ¹Bundan sonra Eyüp ağzını açtı ve doğduğu güne lanet etti. ²Şöyle dedi: ³«Doğduğum gün yok olsun, ‹Bir oğlan çocuğuna gebe kalındı› diyen gece de. ⁴O gün karanlığa dönsün! Yücelerdeki Tanrı onu aramasın, üzerine ışık parlamasın. ⁵Karanlıkla koyu gölge onu sahiplensin; üstüne bir bulut çöksün; günün karanlığı onu dehşete düşürsün. ⁶O gece koyu karanlık ele geçirsin; yılın günleri arasında sevinmesin, aylardan biri olarak sayılmasın. ⁷Evet, o gece kısır olsun; içine hiçbir sevinç çığlığı girmesin. ⁸Günlere lanet edenler, Livyatan'ı uyandırmaya hazır olanlar ona lanet etsin. ^a a v8 Eski dünyada, profesyonel lanetleyicilerin uğurlu ve uğursuz günler üzerinde güce sahip oldukları sanılırdı. ⁹Şafağının yıldızları kararsın; ışığı beklesin de bulamasın, sabahın ilk ışıklarını hiç görmesin, ¹⁰çünkü anamın rahminin kapılarını kapatmadı, sıkıntıyı da gözlerimden gizlemedi. ¹¹Neden doğarken ölmedim, rahimden çıkıp son nefesimi vermedim? ¹²Beni kabul eden dizler, emmem için memeler neden vardı? ^b b v12 Eski Yakın Doğu'da yeni doğan bir bebeği bir akrabanın dizlerine koymak, çocuğu resmen kabul etme eylemiydi. ¹³Çünkü şimdi sükûnet içinde yatıyor olurdum; uykuya dalmış, rahata kavuşmuş olurdum, ¹⁴kendilerine yıkıntılar kuran dünyanın kralları ve danışmanlarıyla birlikte, ¹⁵ya da altına sahip olan, evlerini gümüşle dolduran önderlerle. ¹⁶Ya da neden gömülmüş bir ölü doğan çocuk gibi, ışığı hiç görmemiş bebekler gibi olmadım? ¹⁷Orada kötüler öfkelenmekten vazgeçer, orada yorgunlar rahata kavuşur. ¹⁸Tutsaklar hep birlikte huzur içindedir; artık angaryacının sesini duymazlar. ¹⁹Küçük de büyük de oradadır; köle de efendisinden özgürdür. ²⁰Neden acı çekene ışık, canı acı içinde olana yaşam verilir, ²¹gelmeyen ölümü özleyen, onu gizli hazineden çok arayanlara, ²²mezarı bulduklarında sevinçten sıçrayıp coşanlara? ²³Yolu gizlenmiş, Tanrı'nın etrafını çevirdiği adama neden ışık verilir? ²⁴Çünkü iniltilerim ekmeğimden önce gelir, inlemelerim su gibi dökülür. ²⁵Çünkü korktuğum şey başıma geldi, dehşete kapıldığım şey beni yakaladı. ²⁶Ne rahatım var, ne sükûnetim, ne de huzurum; yalnızca kargaşa var.»