Elipas Nyarita
Elipas mimitian kalayan lemah lembut: Ayub geus nguatkeun batur, ku kituna kajujuranana sorangan kudu jadi harepanana. Tuluy datang dalilna, yén jalma polos moal binasa, jeung tetenjoan peuting anu ngaharéwos yén euweuh manusa anu suci di payuneun Anu Nyiptakeunana. Éta panglipur anu di jerona aya tuduhan.
4 1Tuluy Elipas urang Teman nembalan: 2“Upami aya anu wani nyarios ka anjeun, naha anjeun bakal ngarasa bosen? Tapi saha anu bisa nahan diri tina nyarita? 3Tuh, anjeun parantos ngawuruk ka loba jalma, sareng parantos nguatkeun leungeun anu laleuleus. 4Ucapan anjeun parantos nangtungkeun anu titajong, sareng parantos nguatkeun tuur anu lalungse. 5Tapi ayeuna eta datang ka anjeun, tuluy anjeun ngarasa lalungse; eta keuna ka anjeun, tuluy anjeun ngarasa reuwas. 6Lain rasa takwa anjeun ka Allah teh pananggeuhan anjeun, sareng kajujuran lampah anjeun anu jadi pangharepan anjeun? 7Ayeuna cing emut: saha jalma anu teu salah tapi nepi ka tumpur? Di mana aya jalma jujur anu nepi ka ancur? 8Sakumaha nu kasaksian ku kuring, jalma anu ngawuluku kajahatan sareng melak kasusah bakal ngunduh anu sarua. 9Ku ambekan Allah maranehna tumpur, sareng ku haseuhan bebendu-Na maranehna beak musna. 10Gaur singa, sora singa anu galak, huntu singa ngora — kabeh bakal rompang. 11Singa anu gagah paeh lantaran taya mangsa, sareng anak-anak singa bikang pabalatak. 12Aya hiji amanat anu nepi ka kuring sumputan; ceuli kuring ngadenge sakumetik bisikanana. 13Di satengahing pikiran anu kaganggu ku titingalan peuting, nalika jalma-jalma keur tibra sare, 14kuring kasamberan sieun jeung ngeleper, nepi ka sakujur tulang-taleng kuring ngadégdég. 15Aya roh ngaliwat hareupeun beungeut kuring; bulu awak kuring nepi ka carengkat. 16Eta ngajanteng cicing, tapi kuring teu bisa nangenan rupana. Aya hiji wujud di hareupeun panon kuring; jempe, tuluy kuring ngadenge hiji sora: 17‘Naha manusa bisa bener di payuneun Allah? Naha jelema bisa suci di hareupeun Nu Nyiptakeunana? a a v17 Elipas ngagambarkeun Allah salaku hakim anu tebih, anu di payuneun-Na taya manusa anu bisa nangtung — eta cara nyarita anu moal kaleupaskeun ku tilu sobatna, sarta pamanggih anu dina bab-bab panutup ieu kitab dibuktikeun minangka teu wawuh ka Rama urang. 18Tuh, Allah henteu percanten ka abdi-abdi-Na, sareng nuduh malaikat-malaikat-Na boga kasalahan; 19komo deui anu maratuh di imah-imah taneuh liket, anu pademenna aya dina lebu, anu bisa diremuk lir geget. 20Ti isuk nepi ka sore maranehna geus ancur; teu karasa, maranehna tumpur salalawasna. 21Lain tali kemahna geus dicabut ti jero dirina? Maranehna paraeh tanpa kungsi mareunang hikmah.’” b b v21 Gambaran tali kemah ngalambangkeun hirup lir kemah: ari talina dicabut, sakabeh wangunanana ambruk tuluy leungit.