Mulang ka Allah sarta Daék Diseukseukan
Elipas ngajak Ayub ngadeuheuskeun perkarana ka Allah, anu ngangkat jalma leutik sarta ngajebak jalma licik. Manéhna nyebut kasangsaraan éta minangka hajaran anu kudu ditarima, sarta ngajangjikeun kasalametan tina kalaparan, perang, jeung fitnah, ogé umur panjang. Naséhat anu yakin pisan ngeunaan perkara anu salah dibacana.
5 1“Geroan ayeuna—na aya nu baris ngawalon ka maneh? Ka nu suci nu mana maneh rek nyalindung? 2Sabab amarah maehan jelema gejul, jeung timburu nelasan jelema belet. 3Kuring sorangan geus nyaksian jelema gejul anu keur ngarakar, tapi ujug-ujug kuring nyapa tempat cicingna. 4Anak-anakna jauh tina kasalametan; maranehna diremukkeun di pangadilan, euweuh nu nulungan. 5Nu lapar ngahakanan hasil panenna, malah nyokot ti antara rungkun cucuk, sarta nu halabhab ngarep-ngarep kana kabeungharanana. 6Sabab kasangsaraan henteu asalna tina lebu, karupekan oge henteu jadi tina taneuh. 7Tapi manusa dijurukeun pikeun karupekan, sakumaha pastina geutik seuneu ngapung ka luhur.
8“Ari kuring mah, kuring rek neangan Allah, sarta ka Allah kuring rek masrahkeun perkara kuring. 9Mantenna ngadamel perkara-perkara anu agung anu teu kaukur ku akal, kaajaiban-kaajaiban anu teu kaitung. 10Mantenna nurunkeun hujan ka beungeut bumi, sarta ngocorkeun cai ka pasawahan. 11Mantenna ngangkat nu hina ka tempat anu luhur, sarta nu keur prihatin diangkat kana kasalametan. 12Mantenna ngagagalkeun rarancang jelema licik, nepi ka leungeunna teu ngahontal hasil naon-naon. 13Mantenna nyerek jelema pinter dina kalicikanana, sarta rarancang jahat jelema cerdik disapukeun. 14Maranehna manggih poek beurang-beurang, sarta ngaraba-raba tengah poe siga keur peuting. 15Tapi Mantenna nyalametkeun nu balangsak tina pedang bahamna, jeung tina genggeman jelema nu kawasa. 16Ku kituna nu malarat boga harepan, sarta kateuadilan nutup bahamna.
17“Kacida bagjana jelema nu ditegur ku Allah; ku sabab eta ulah ngahina didikan Nu Maha Kawasa. a a v17 Ieu kasauran teh ti Elipas — lain putusan Rama ngeunaan Ayub. Dina 42:7 Rama nyeureudan Elipas lantaran geus salah nerangkeun hal Mantenna; naon anu kadenge siga hikmah anu geus pasti teh keur dipake pakarang pikeun nyindiran yen kasangsaraan Ayub tangtu ngabuktikeun ayana dosa anu disumputkeun. 18Sabab Mantenna nurihan, tapi Mantenna nguberan deui; Mantenna ngaremukkeun, tapi panangana-Na nyageurkeun. 19Tina genep karupekan Mantenna bakal nyalametkeun maneh, jeung dina nu katujuh moal aya cilaka nu bakal keuna ka maneh. 20Dina mangsa paceklik Mantenna bakal nebus maneh tina maot, sarta dina perang tina kakawasaan pedang. 21Maneh bakal disumputkeun tina pecutan letah, sarta maneh moal sieun ku karuksakan nalika datangna. 22Kana karuksakan jeung paceklik maneh bakal seuri, sarta maneh moal sieun ku sato galak di bumi. 23Sabab maneh bakal boga perjangjian jeung batu-batu tegalan, sarta sato galak di tegalan bakal rukun jeung maneh. 24Maneh bakal nyaho yen kemah maneh aman; maneh bakal mariksa kandang maneh sarta moal aya nu leungit. 25Maneh bakal nyaho yen anak maneh bakal loba, sarta turunan maneh lir jukut di bumi. 26Maneh bakal nepi ka kuburan dina umur anu kolot pisan, lir bauan pare anu dipanen dina usumna.
27“Enya, ieu teh geus ditalungtik ku kami, sarta estu bener. Regepkeun, sarta nyahokeun ku maneh sorangan.”