Maxxanfameera
Kitaaba

Gara Waaqayyootti deebi'aa, sirreeffamaas

Eliifaaz Iyyoob dhimma isaa gara Waaqayyootti akka geessu isa gorsa, inni gad aanan ol baasee gantuuta qabata. Dhukkubbii isaa adaba simatamuu qabu jedha, beelaa, lolaa fi maqaa balleessuu irraa fayyisuu fi umurii dheeraa abdachiisa. Gorsa amantaa guddaa kan dhimma isaan sirnaan hin hubanne.

Boqonnaa 5.

«Amma iyyi—nama si deebisu jiraa? Qulqulloota keessaa isa kamitti garagalta? Aarri gowwaa in ajjeesa, hinaaffaan immoo wallaalaa in galaafata. Ani mataan koo gowwaan hundee jabeeffatu arge, garuu battalumatti iddoo jireenya isaa nan abaare. Ijoollee isaa nageenyarraa fagoo dha; mana murtiitti in cabsamu, kan isaan baasus hin jiru. Kan beela'e midhaan isaa in nyaata, qoraattii gidduu irraayyuu fudhatee, kan dheebotes qabeenya isaa in hawwa. Rakkinni biyyee irraa hin dhufu, dhiphinnis lafa irraa hin biqilu. Garuu namni akkuma ibiddi ol balali'u, akkasuma rakkinaaf in dhalata.

«Ani garuu Waaqayyoon nan barbaada ture, dubbii koos Waaqayyotti nan kenna ture. Inni waan guddaa kan hin qoratamne, dinqii lakkoofsa hin qabne in hojjeta. Inni fuula lafaa irratti rooba in roobsa, lafa qonnaa irrattis bishaan in erga. Inni warra gad of qabu iddoo ol aanaatti in kaa'a, warra gaddanis nageenyatti ol in baasa. Inni karoora namoota gowwoomsitootaa in diiga, akka harki isaanii waan tokko illee hin milkeessineef. Inni ogeeyyii gowwoomsaa isaaniitiin in qaba, karoorri namoota hammeenyaa immoo dafee in balleeffama. Guyyaa dukkana in qunnamu, saafaa sa'aa illee akka halkan ta'etti in qoraqoru. Garuu inni hiyyeeyyii billaa afaan isaanii irraa, harka jajjaboo irraas in oolcha. Kanaaf hiyyeessi abdii in qaba, jal'inni immoo afaan ishee in cufata.

«Namni Waaqayyo isa sirreessu akkam eebbifamaa dha; kanaaf adaba Hundumaa Danda'aa hin tuffatin. a a v17 Jechoonni kun kan Elifaaz ti — murtii Abbaan Iyoob irratti kenne miti. Iyoob 42:7 irratti Abbaan waa'ee isaa dhugaa waan hin dubbanneef Elifaazin ifatti ifata; waan ogummaa mirkanaa'aa fakkaatu, akka dhiphinni Iyoob cubbuu dhokataa mirkaneessu agarsiisuuf akka meeshaa itti fayyadamameera. Inni in madeessa, garuu in hidha; in caccabsa, garuu harki isaa in fayyisa. Rakkina jaha keessaa si in baasa, torbaffaattis hammeenyi tokko illee si hin tuqu. Beelaa keessatti du'a irraa si in furaa, lola keessattis humna billaa irraa. Dallaa arraba irraa in dhokatta, badiisni yommuu dhufu hin sodaattu. Badiisaa fi beelaa irratti in kolfita, bineensota lafaas hin sodaattu. Dhagaa maasii wajjin kakuu in qabda, bineensonni maasii si wajjin nagaan in jiraatu. Dunkaanni kee amansiisaa akka ta'e in beekta; dallaa horii kee in ilaalta, waan dhabame tokko illee hin argattu. Ijoolleen kee baay'ee akka ta'an, sanyiin kees akka margaa lafaa akka ta'u in beekta. Umurii guutuu ta'ee awwaala keetti in ga'a, akkuma kuusaan midhaanii yeroo isaatti walitti qabamu.

«Eeyyee, kana nu qoranne, dhugaas dha. Dhaggeeffadhu, ofii keetiifis beeki.»