Maxxanfameera
Kitaaba

Iyyob Tuullaa Daaraa Irraa Deebise

Iyyoob yoo dhiphinni isaa madaalame cirracha galaanaa ni ulfaata, xiyyi Waaqa Hunda-danda'aa immoo isa keessa jira jedha. Waaqayyo hojii isaa akka xumuru hawwa. Kan hammaate immoo, michoonni isaa akka sululaa gammoojjii deebi'u, imaltoonni dheebuun dhufan yeroo gogu isa dhiisan.

Boqonnaa 6.

Yommus Iyyob deebisee, «Silaa dhiphinni koo yoo safaramee, badiisni koo hundinuu madaallii irra walitti kaa'amee ta'ee! Silaa cirracha galaanaa caalaa ulfaata; kanaafidha dubbiin koo of eeggannoo malee kan ta'e. Xiyyi Waaqayyo Hundumaa Danda'u anaa keessa jira; hafuurri koo summii isaanii in dhuga; sodaan Waaqayyoo natti sararameera. Harreen bosonaa marga ishee irratti in iyyitaa? Yookiin sangaan nyaata isaa irratti in booba? Nyaanni dhandhama hin qabne soogidda malee in nyaatamaa? Yookiin dhangala'a malvaa keessa dhandhamni tokko jiraa? a a v6 Malvaan biqila bosonaati; dhangala'aan isaa bishaan-fakkaataa, dhandhama hin qabu ture—fakkeenya nyaata soorata hin qabneef kan hin hawwachiisne ti. Lubbuun koo isaan tuquu in didti; waanni akkasii nyaata na jibbisiisu dha. Yaa, gaafatni koo yoo guutamee, Waaqayyo waan ani hawwu naaf kennee ta'ee! Waaqayyo na cabsuu yoo fedhe, harka isaa gad dhiisee na kutuu! Kunis ammallee jajjabeessaa koo ta'a— dhukkubbii araara hin qabne keessattillee gammachuudhaan in ejja'a— waan ani dubbii isa Qulqulluu hin ganneef. Ani jabina maal qaba, akkan abdadhuuf? Dhuma maalii na eegaa, akkan obsuuf? Jabinni koo jabina dhagaa moo? Foon koo sibiila diimaa moo? Gargaarsi anaa keessa tokkollee hin jiru moo, ogummaan fayyaa erga na irraa ari'amee? Namni michuu isaarraa gaarummaa dhorku kam iyyuu sodaa Waaqayyo Hundumaa Danda'u in dhiisa. Garuu obboloonni koo akka lageen gammoojjii nama gowwoomsanii dha, akka sululaa lageen guutanii gogan, cabbii baqaqu irraa dukkanaa'an, cabbii dhoksaan guutaa'an, garuu yeroo gogaatti in badu; yeroo hoo'a dhufu, iddoo isaanii irraa in dhabamu. Karaavaanonni karaa isaanii irraa in jallatu; gammoojjitti ol bahanii in badu. Karaavaanonni Teemaa bishaan in barbaadu; imaltoonni Sheebaa isaaf in abdatu. Waan amananiif in qaanfatu; iddoo sanatti ga'anii in mufatu. Amma isin iyyuu homaa taatan; waan sodaachisaa argitanii in sodaattu. Ani yeroo tokko iyyuu ‹Wanta naaf kennaa› jedheeraa? Yookiin ‹Qabeenya keessan irraa naaf mi'a kennaa› jedheeraa? Yookiin ‹Harka diinaa irraa na baasaa› jedheeraa? Yookiin ‹Qabxii nama ukkaamsaa irraa na furaa› jedheeraa? Na barsiisaa, anis nan callisa; eessatti akkan dogoggore na argisiisaa. Dubbiin qajeelaa akkam nama dhukkubsa! Garuu ceephoon keessan dhugumatti maal mirkaneessa? Dubbii qofa sirreessuu in yaaltu moo, dubbii nama abdii kutateef akka qilleensaatti ilaaltu? Ilma abbaa hin qabne irratti iyyuu ixaa in darbattu, michuu keessan mataa isaa illee in gurgurtu. Amma garuu maaloo na ilaalaa—fuuldura keessanitti gonkumaa hin sobu. Deebi'aa, isin kadhadha; ujummaan hin ta'in. Deebi'aa—qajeelummaan koo ammallee in dhaabata. Arraba koo irra jal'inni tokko jiraa? Afaan koo waan balleessu addaan baasuu hin danda'uu?»