Daabacan
Kitaab

Ayuub wuxuu ka jawaabay tuulmada dambaska

Ayuub wuxuu leeyahay haddii xanuunkiisa la miisaami lahaa wuxuu ka culaanayaa ciidda badaha, oo fallaadhaha Qaadirka ahu isaga ayay ku jiraan. Wuxuu jeclaan lahaa in Ilaah shaqada dhammeeyo. Taas waxaa ka sii daran, saaxiibbadiis ayaa ka hoos baxa sida togagga lamadegaanka oo engega marka socotada harraadsan timaaddo.

Cutubka 6.

Markaasaa Ayuub ku jawaabay oo yidhi: “Bal haddii murugadayda la miisaami lahaa, belaayadayda oo dhanna la wada saari lahaa miisaanka! Hubaal way ka culusaan lahayd cammuudda badaha — taasu waa sababta ereyadaydu u noqdeen kuwo aan feejignayn. Waayo, fallaadhaha Ilaaha Qaadirka ah ayaa i dhex jira, ruuxaygu sunta ay leeyihiin ayuu cabbaa; cabsiyaha Ilaah ayaa i hor safsan. Dameerka duurka miyuu cawskiisa ka qaylinayaa, mise dibigu cunnadiisa miyuu ka guuxayaa? Cunto aan dhadhan lahayn miyaa la cunaa cusbo la'aan, mise dhadhan ma leedahay dheecaanka geedka malow? a a v6 Malow waa dhir duur ah; dheecaankiisa biyaha ah wuxuu ahaa mid aan dhadhan lahayn oo aan rabitaan lahayn — sawir cunto aan nafaqo iyo soo jiito lahayn. Naftaydu way diiddan tahay inay taabato; waxyaalahaasu waa cunto ila nijaas ah. Hoo, haddii codsigayga la oggolaan lahaa, oo Ilaah i siin lahaa waxaan u hamuun qabo, inuu Ilaah ku farxo inuu i burburiyo, inuu gacantiisa sii daayo oo i gooyo! Taasu weli waxay ahaan lahayd raaxadayda — xataa xanuun aan tudhin ayaan farxad ku boodi lahaa — inaanan diidin ereyada Kan Quduuska ah. Awood noocee ah baan leeyahay, inaan weli rajeeyo? Dhammaad noocee ah baa i sugaysa, inaan samro? Awooddaydu miyay tahay awoodda dhagaxyada? Hilibkaygu miyuu naxaas ka sameysan yahay? Caawimaad ma jirtaa gabi ahaanba i dhexdayda, maadaama xigmadda saxda ah la iga fogeeyey? Ku alla kii saaxiibkiis roonaan ka ceshaa, cabsida Ilaaha Qaadirka ah ayuu ka tagaa. Laakiin walaalahay waxay khiyaano u yihiin sida wadiiqada durdurka lamadegaanka, sida kanaalada durdurrada ka buuxsama oo markaas engega, kuwa baraf dalaaqaya madoobeeyo, oo barafka qarsoon ku bararo, laakiin xilliga engegga way baaba'aan; kulaylku markuu yimaado, meeshooda way ka dhumaan. Qaafiladuhu jidadkooda way ka leexdaan; waxay u fuulaan cidlada oo way halaagsamaan. Qaafiladaha Teemaa biyo ayay raadiyaan; socdaalayaasha Sheba way ka rajeeyaan. Way ceeboobaan, waayo way kalsoonaayeen; meeshii way gaadheen, waana ka niyad jabeen. Haddaba idinkuna waxba waad noqdeen; wax cabsi badan ayaad aragteen oo waad baqdeen. Miyaan weligay idhi: ‘Wax i sii’? Ama, ‘Hantidiinna ka bixiya laaluush aawadayda’? Ama, ‘Gacanta cadowga iga samatabbixiya’? Ama, ‘Gacanta kuwa naxariis daran iga furta’? I bara, anna waan aamusayaa; i tus meeshaan ku khaldamay. Ereyada runta ahi intay xanuun badan yihiin! Laakiin canaantiinnu maxay run ahaantii caddaysaa? Ma ereyo qura ayaad rabtaan inaad sixdaan, hadalka nin quus ahna sidii dabayl ayaad u arkaysaan? Xataa agoon ayaad saami ku riddaan, oo saaxiibkiinna ayaad ku ganacsataan. Laakiin haddaba, fadlan i fiiriya — weligay wejigiinna been uma sheegi lahayn. Ka noqda, waan idin baryayaa; yaan cadaalad-darro la samaynin. Ka noqda — xaqnimadaydu weli way taagan tahay. Ma xumaan baa carrabkayga ku jirta? Afkaygu ma kala sooci waayaa waxa halaagga keena?”