ايُوب 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹بيا ايوب جواب ورکړو چې، ²”کاشکې زما غم تلے شوے وَى او زما ټول مصيبت په تله کښې سره کښېښودے شوے وَى! ³يقيناً به دا د سمندرونو د شګو نه درانۀ وى — د دې سبب دے چې زما خبرې بې‌پروا وې. ⁴ځکه چې د قادرِ مطلق غشى په ما کښې دى؛ زما روح د هغو زهر څښى؛ د خُدائ پاک وېرې زما په خلاف صف تړلى دى. ⁵آيا ځنګلى خر د خپلو واښو له کبله چغې وهى، يا غوا د خپل بوسه له کبله غږ کوى؟ ⁶آيا بې‌خونده خوراک بې مالګې خوړلے کيږى، يا د مالو په اوبو کښې څۀ خوند شته؟ ^a a v6 مالو يو ځنګلى بوټے دے؛ د هغې اوبۀ‌ګنې خوند بې‌خونده او بې‌مزې وو — د هغه خوراک يو انځور چې نۀ پکښې طاقت وى او نۀ کوم کشش. ⁷زما روح د لمس کولو نه انکار کوى؛ داسې شيان ما ته د کرکې خوراک دى. ⁸کاشکې زما غوښتنه منله شوے وَى، چې خُدائ پاک ما ته هغه څۀ راکړى چې زۀ يې ارزو کوم، ⁹چې خُدائ پاک راضى شى چې مات کړى، چې خپل لاس خلاص کړى او ما پرې کړى! ¹⁰دا به لا هم زما تسلى وى — زۀ به د خوشحالۍ نه ټوپونه وهم، حتىٰ په داسې درد کښې چې رحم نۀ کوى — ځکه چې ما د پاک ذات خبرې ردې نۀ دى کړې. ¹¹زما څۀ طاقت دے چې اُميد وساتم؟ او زما څۀ انجام راته منتظر دے چې صبر وکړم؟ ¹²آيا زما طاقت د تيږو طاقت دے؟ آيا زما غوښه د پيتل نه جوړه ده؟ ¹³آيا په ما کښې هيڅ مدد نشته، اوس چې صحيح حکمت زما نه شړلے شوے دے؟ ¹⁴هر څوک چې له خپل يار نه مهربانى ايساروى، هغه د قادرِ مطلق وېره پرېږدى. ¹⁵خو زما وروڼه د دښتې د وياله په شان بې‌وفا دى، د هغو نهرونو په شان چې راتوييږى او بيا وچيږى، ¹⁶چې د ويلى کېدونکى يخ نه تورې دى، او د پټې واورې نه ډکې شوې دى، ¹⁷خو د وچکالۍ په موسم کښې ورکيږى؛ کله چې ګرمى راشى، نو د خپل ځائ نه ورکيږى. ¹⁸قافلې د خپلو لارو نه اوړى؛ هغوئ وچ بيابان ته ختلى شى او هلاکيږى. ¹⁹د تيما قافلې اوبو ته ګورى؛ د سبا مسافر د هغو اُميد لرى. ²⁰هغوئ شرمنده کيږى ځکه چې باور يې کړے وو؛ هغه ځائ ته رسيږى او نااُميده کيږى. ²¹اوس تاسو هم هيڅ شوئ؛ تاسو يو وېرونکے شے وينئ او يرېږئ. ²²آيا ما هيڅکله وئيلى دى چې، ’ما ته څۀ راکړئ‘؟ يا، ’زما دپاره د خپل مال نه رشوت ورکړئ‘؟ ²³يا، ’ما د دښمن د لاس نه بچ کړئ‘؟ يا، ’ما د ظالمانو د منګولو نه خلاص کړئ‘؟ ²⁴ماته درس راکړئ، او زۀ به چپ شم؛ ماته وښايئ چې چرته مې غلطى کړې ده. ²⁵رښتينى خبرې څومره دردناکې کېدے شى! خو ستاسو ملامتول په حقيقت کښې څۀ ثابتوى؟ ²⁶آيا تاسو غواړئ چې يوازې خبرې سمې کړئ، د يو نااُميده سړى خبرې د هوا په شان ګڼئ؟ ²⁷تاسو خو به د يتيم په سر پچه هم واچوئ او خپل يار به وپلورئ. ²⁸خو اوس، مهربانى وکړئ ما ته وګورئ — زۀ به هيڅکله ستاسو په مخ درواغ ونۀ وايم. ²⁹واپس راشئ، زۀ تاسو ته زارى کوم؛ دې چې هيڅ ظلم ونۀ شى. واپس راشئ — زما صداقت لا تر اوسه ولاړ دے. ³⁰آيا زما په ژبه کوم غلط شته؟ آيا زما خوله هغه څۀ نۀ شى پېژندلے چې تباه کوونکى دى؟“