Ayub Ngawaler ti Luhur Tumpukan Lebu
Ayub nyebut yén lamun kanyerina ditimbang, éta bakal leuwih beurat batan keusik di sagara, sarta panah-panah Nu Maha Kawasa nanceb dina dirina. Manéhna miharep Allah bakal ngaréngsékeun pagawéan-Na. Leuwih parah deui, sobat-sobatna nguciwakeun manéhna kawas solokan gurun anu saat waktu musafir anu halabhab datang.
6 1Tuluy Ayub ngawaler: 2“Lamun bae kanyeri kuring bisa ditimbang jeung sakabeh balai kuring ditimbang sakaligus dina neraca! 3Tangtu beuratna leuwih ti keusik sagara — nya eta sababna omongan kuring teu kaampeuh. 4Sabab jamparing Nu Maha Kawasa nanceb dina diri kuring; jiwa kuring nginum racunna; sagala pikasieuneun ti Allah ngabaris ngalawan kuring. 5Naha kalde leuweung ngagerung mun aya jukutna, atawa sapi ngagaur mun aya parabna? 6Naha dahareun teu asin didahar bari teu diuyahan, atawa aya rasana cai tina tangkal maloa? a a v6 Maloa teh tutuwuhan liar; caina anu ngaleuob teh taya rasana jeung teu ngarangsang napsu dahar — gambaran dahareun anu teu matak jagjag jeung teu ngirut. 7Jiwa kuring embung ngarampa eta; barang kitu teh dahareun pikaijideun pikeun kuring. 8Duh, lamun bae paneda kuring dikabulkeun, sangkan Allah maparin naon anu dipikahayang ku kuring, 9nya eta Allah kersa ngaremukkeun kuring, nguculkeun panangana-Na sarta megatkeun hirup kuring! 10Ieu bakal jadi panglipur kuring — kuring bakal luncat bungah sanajan dina kanyeri anu teu aya ras-rasan — nya eta yen kuring henteu mungkir kana pangandika Nu Maha Suci. 11Naon kakuatan kuring, nepi ka kudu terus ngarep-ngarep? Jeung tungtung naon anu ngadago kuring, nepi ka kudu sabar? 12Naha kakuatan kuring teh kakuatan batu? Naha badan kuring tina tambaga? 13Naha geus taya pisan pitulung dina diri kuring, ayeuna sanggeus kabijaksanaan anu weweg diusir ti kuring? 14Sing saha anu nahan kahadean ti sobatna, eta geus ninggalkeun rasa sieun ka Nu Maha Kawasa. 15Tapi dulur-dulur kuring teh teu bisa dipercaya saperti walungan di gurun keusik, lir saluran cileuncang anu ngaluap tuluy saat, 16anu hideung ku es anu ngalembereh, ngagedean ku salju anu nyumput, 17tapi dina usum halodo cai teh leungit; mun panas datang, musna ti tempatna. 18Rombongan kafilah malipir ti jalanna; naraek ka tegal gersang tuluy paraeh. 19Kafilah urang Tema neangan cai; para musapir urang Syeba ngarep-ngarep cai. 20Maranehna era sabab geus percaya; narepi ka tempatna tapi kuciwa. 21Ayeuna aranjeun oge geus jadi taya hartina; aranjeun nenjo nu pikasieuneun tuluy sarieun. 22Naha kuring kungsi ngomong, ‘Bere kuring hiji barang’? Atawa, ‘Mayar panyogok keur kuring tina harta aranjeun’? 23Atawa, ‘Salametkeun kuring tina leungeun musuh’? Atawa, ‘Tebus kuring tina cangkeraman jalma telenges’? 24Ajar kuring, tangtu kuring cicing; tuduhkeun di mana kuring geus salah. 25Kacida nyerina omongan anu jujur teh! Tapi naon anu dibuktikeun ku panyarek aranjeun? 26Naha aranjeun rek nyalahkeun ngan saukur kecap, bari nganggap omongan jalma anu pegat harepan teh saperti angin? 27Aranjeun malah bisa ngalotre pikeun budak yatim jeung ngabarterkeun sobat aranjeun sorangan. 28Tapi ayeuna, mangga tingali kuring — kuring moal pisan ngabohong hareupeun aranjeun. 29Eureun heula, kuring menta; ulah aya kateuadilan dilampahkeun. Eureun — kabeneran kuring angger nangtung. 30Naha aya kasalahan dina letah kuring? Naha sungut kuring teu bisa ngabedakeun naon anu ngaruksak?”