چاپدا
کئتاب

ایّوب کوللوکدن جاواب ورئر

اَیّوب دیئر کی، اگر اَلَمی ترازی‌یا قویولسایدی، دهنزلرئن قومندان آغیر گلردی، و قادئری‌موطلقئن اوخلاری اونون ائچئنده‌دئر. او ائسته‌یئر کی، تاری اونو تمامئله کسسین. بوندان دا پئسی، دوستلاری سوسوز یولچولار گلنده قورویان چؤل چای یاتاقلاری کئمی اونا خیانت ادئرلر.

فصل 6.

اوندا ایّوب جاواب ورئب ددی: «کاش منئم اَلَمئم چکیله‌یدی و بوتون فلاکتئم ده بئرلئکده ترازی‌یا قویولایدی! یقئن دهنزلرئن قومندان داها آغیر گلردی — بونا گؤره‌دئر کی، سؤزلرئمی دوشونمه‌دن دِمئشم. چونکی قادئری‌موطلقئن اوخلاری منده‌دئر؛ روحوم اونلارین زَهَرئنی ائچئر؛ تارینین زَهملری منئم ضئدّئمه دوزولوب. مگر چؤل اِششه‌یی اؤز اوتو اوستونده آنقیرار، یا اؤکوز اؤز یمئنئن اوستونده بؤیورَر؟ مگر دادسیز یمک دوزسوز یِیئلَر، یا خطمی‌نئن سویوندا هچ داد وار؟ a a v6 خطمی بئر چؤل بئتکئسی‌دئر؛ اونون سولو شیره‌سی دادسیز و ائشتاهاگتئرمه‌یَن ائدی — نه قئداسی، نه ده جاذئبه‌سی اولمایان یمه‌یئن بئر تصوئری‌دئر. جانیم اونلارا توخونماقدان بویون قاچیردیر؛ بله شیلر منئم اوچون ائیرنج یمکدئر. آه، کاش منئم خاهئشئم یرئنه یتئرئله‌یدی، تاری منه آرزولادیغیمی ورَیدی، کاش تاری منی اَزمه‌یه راضی اولایدی، الئنی اوزادیب منی کسه‌یدی! بو حله ده منئم تسلّئم اولاردی — حتّا مرحمت گؤرسدمه‌ین آغری ائچئنده سوینجدن هوپّاناردیم — چونکی موقدّس اولانین سؤزلرئنی ائنکار اتمه‌مئشم. منده نه گوج وار کی، حله اومئد باغلاییم؟ و منی نه عاقئبتئم گؤزله‌یئر کی، صبئرلی اولام؟ مگر منئم گوجوم داشلارین گوجودور؟ مگر اَتئم تونجدان‌دیر؟ مگر منئم ائچئمده هچ بئر کؤمک یوخدور، ائندی کی، ساغلام حئکمت مندن قووولوب؟ دوستوندان مهربانلیغی اَسئرگه‌ین هرکس قادئری‌موطلقئن قورخوسونو ترک ادئر. آمّا منئم قارداشلاریم چؤل چای یاتاغی کئمی خاییندیر، داشیب سونرا قورویان چایلارین آخارلاری کئمی، اَرئیَن بوزدان قارالمیش، گئزلی قارلا قابارمیش، آمّا قوراقلیق واختی یوخ اولورلار؛ ائستی گلنده اؤز یرلرئندن ایتئرلر. کاروانلار اؤز یوللاریندان دؤنورلر؛ چؤله چیخیب هلاک اولورلار. تِمانین کاروانلاری سو آختاریرلار؛ سبانین سفره چیخانلاری اونا اومئد باغلاییرلار. اومئد باغلادیقلاری اوچون اوتانیرلار؛ اورایا چاتیب مأیوس اولورلار. ائندی سئز ده بئر هچ اولوبسونوز؛ قورخولو بئر شی گؤروب قورخورسونوز. مگر من هچ دمئشم کی، ”منه بئر شی ورئن“؟ یا، ”منئم اوچون مالینیزدان روشوت ورئن“؟ یا، ”منی دوشمنئن الئندن قورتارین“؟ یا، ”منی ظالئمئن چنگئندن آزاد ادئن“؟ منه اؤیره‌دئن، من ده ساکئت اولارام؛ هارادا یانیلدیغیمی منه گؤرسه‌دئن. دوز سؤزلر نه قدر آغریلی‌دیر! آمّا سئزئن تَنبِهئنئز اصلئنده نه ثبوت ادئر؟ مگر سئز آنجاق سؤزلری دوزَلتمک ائسته‌یئرسئنئز، اومئدسئز بئر آدامین سؤزلرئنی یل کئمی سایاراق؟ سئز حتّا یِتئمئن اوستونه پوشک آتیرسینیز و اؤز دوستونوزو ساتارسینیز. آمّا ائندی، خاهئش ادئرم منه باخین — من هچ واخت اوزونوزه یالان دانیشمارام. دؤنون، سئزه یالواریرام؛ قوی هچ بئر حاقسیزلیق اولماسین. دؤنون — منئم حاقلیلیغیم حله ده دورور. مگر منئم دئلئمده هچ بئر حاقسیزلیق وار؟ مگر منئم آغزیم فاسئد اولانی سچه بئلمز؟»