ယောဘဝတ္တု။ 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹ထိုအခါ ယောဘက ဤသို့ ပြန်ဖြေမြွက်ဆို၏။ ²“ငါ၏ဝေဒနာကို ချိန်တွယ်၍ ငါ၏ဘေးဒုက္ခအလုံးစုံကို ချိန်ခွင်ပေါ်၌ စုတင်နိုင်ပါစေသော်။ ³ယင်းသည် ပင်လယ်သဲထက်ပင် ဧကန်ပို၍လေးလိမ့်မည်၊ ထို့ကြောင့် ငါ၏စကားများသည် သတိမဲ့ဖြစ်ခဲ့ခြင်းတည်း။ ⁴အကြောင်းမူကား အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ မြားတော်တို့သည် ငါ၌ စူးဝင်လျက်ရှိ၍ ငါ၏ဝိညာဉ်သည် ထိုအဆိပ်ကို သောက်ရ၏၊ ဘုရားသခင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ဘေးတို့သည် ငါ့ကို ဆန့်ကျင်၍ စီတန်းလျက်ရှိ၏။ ⁵တောမြည်းသည် မြက်ရှိလျက်နှင့် မြည်တတ်သလော၊ သို့မဟုတ် နွားသည် အစာရှိလျက်နှင့် အော်မြည်တတ်သလော။ ⁶အရသာမဲ့သောအစာကို ဆားမပါဘဲ စားနိုင်သလော၊ သို့မဟုတ် မာလိုပင်၏အရည်၌ အရသာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိသလော။ ^a a v6 မာလိုပင်သည် တောပင်တစ်မျိုးဖြစ်၏၊ ၎င်း၏ ရေကဲ့သို့သောအရည်သည် အရသာမဲ့၍ စားချင်စရာမကောင်းချေ—အာဟာရလည်းမရှိ၊ ဆွဲဆောင်မှုလည်းမရှိသောအစာ၏ ပုံဆောင်ချက်ဖြစ်၏။ ⁷ငါ၏ဝိညာဉ်သည် ထိုအရာတို့ကို မထိရက်ပါ၊ ထိုသို့သောအရာတို့သည် ငါ့အဖို့ စက်ဆုပ်ဖွယ်အစာ ဖြစ်၏။ ⁸အို၊ ငါ၏တောင်းဆိုချက်ကို ပြည့်စေတော်မူ၍ ငါ တမ်းတသောအရာကို ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူပါစေ၊ ⁹ဘုရားသခင်သည် ငါ့ကို ချေမှုန်းရန် အလိုရှိတော်မူ၍ လက်တော်ကို ဆန့်လျက် ငါ့ကို ဖြတ်တောက်ပစ်တော်မူပါစေ။ ¹⁰ဤအရာသည် ငါ၏ နှစ်သိမ့်ရာ ဖြစ်မြဲ ဖြစ်လိမ့်မည်— မသနားသောဝေဒနာ၌ပင် ငါ ဝမ်းမြောက်၍ ခုန်ပေါက်မည်— အကြောင်းမူကား သန့်ရှင်းမြတ်သောအရှင်၏ စကားတော်များကို ငါ မငြင်းပယ်ခဲ့သောကြောင့်တည်း။ ¹¹ငါ မျှော်လင့်မြဲ မျှော်လင့်နိုင်ရန် ငါ၌ အဘယ်ခွန်အား ရှိသနည်း။ ငါ စိတ်ရှည်နိုင်ရန် ငါ့ကို အဘယ်အဆုံးသည် စောင့်ဆိုင်းနေသနည်း။ ¹²ငါ၏ခွန်အားသည် ကျောက်၏ခွန်အားလော။ ငါ၏အသားသည် ကြေးဝါဖြင့် ဖြစ်သလော။ ¹³ခိုင်မာသောဉာဏ်ပညာသည် ငါ့ထံမှ နှင်ထုတ်ခြင်း ခံရသည့်အခါ ငါ၌ ကူညီစရာ အလျှင်းမရှိတော့ပြီလော။ ¹⁴မိတ်ဆွေအား ကရုဏာကို ချုပ်တည်းသောသူသည် အနန္တတန်ခိုးရှင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို စွန့်ပယ်၏။ ¹⁵သို့ရာတွင် ငါ၏ ညီအစ်ကိုတို့သည် သဲကန္တာရ ချောင်းကဲ့သို့ သစ္စာမဲ့ကြ၏၊ ရေလျှံ၍ ပြန်ခန်းခြောက်တတ်သော ချောင်းရေ လမ်းကြောင်းများနှင့် တူ၏၊ ¹⁶အရည်ပျော်သော ရေခဲကြောင့် မှောင်မိုက်၍ ဖုံးကွယ်နေသော နှင်းကြောင့် ရေဖောင်းကြွလျက်၊ ¹⁷သို့သော် ခြောက်သွေ့သောကာလ၌ ကွယ်ပျောက်သွားကြ၏၊ အပူရောက်လာသောအခါ မိမိတို့နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။ ¹⁸ကုန်တန်းတို့သည် မိမိတို့လမ်းမှ လွှဲသွား၍ လွင်ပြင်သို့ တက်ပြီးလျှင် ပျက်စီးကြ၏။ ¹⁹တေမပြည်၏ ကုန်တန်းများသည် ရေကို ရှာကြ၏၊ ရှေဘ ခရီးသည်တို့သည် ရေကို မျှော်လင့်ကြ၏။ ²⁰သူတို့သည် ယုံကြည်ခဲ့သောကြောင့် အရှက်ကွဲကြ၏၊ ထိုအရပ်သို့ ရောက်သောအခါ စိတ်ပျက်ကြရ၏။ ²¹ယခု သင်တို့သည်လည်း ထိုနည်းတူ အချည်းနှီး ဖြစ်ကြ၏၊ ကြောက်မက်ဖွယ်အရာကို မြင်၍ ကြောက်ရွံ့ကြ၏။ ²²ငါက ‘တစ်စုံတစ်ရာ ပေးပါ’ ဟု အဘယ်အခါမျှ ဆိုဖူးသလော။ သို့မဟုတ် ‘သင်၏ဥစ္စာမှ ငါ့အတွက် တံစိုးလက်ဆောင် ပေးပါ’ ဟု ဆိုဖူးသလော။ ²³သို့မဟုတ် ‘ရန်သူ၏လက်မှ ငါ့ကို ကယ်နုတ်ပါ’ ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ‘ကြမ်းကြုတ်သူတို့၏ လက်ဆုပ်မှ ငါ့ကို ရွေးနုတ်ပါ’ ဟူ၍လည်းကောင်း ဆိုဖူးသလော။ ²⁴ငါ့ကို သွန်သင်ကြပါ၊ ငါ ဆိတ်ဆိတ်နေမည်၊ ငါ အဘယ်အရာ၌ မှားယွင်းခဲ့သည်ကို ပြကြပါ။ ²⁵ရိုးသားသောစကားသည် အဘယ်မျှ နာကျင်စေနိုင်သနည်း။ သို့ရာတွင် သင်တို့၏ ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းက အဘယ်အရာကို အမှန်တကယ် သက်သေပြသနည်း။ ²⁶စိတ်ပျက်အားငယ်သူ၏ စကားကို လေကဲ့သို့ မှတ်ယူလျက် သင်တို့သည် စကားလုံးသက်သက်ကိုသာ ပြင်ဆင်လိုကြသလော။ ²⁷သင်တို့သည် မိဘမဲ့ကလေးအတွက်ပင် မဲချ၍ မိမိတို့၏ မိတ်ဆွေကိုပင် ရောင်းစားကြလိမ့်မည်။ ²⁸သို့ရာတွင် ယခု ကျေးဇူးပြု၍ ငါ့ကို ကြည့်ကြပါ—သင်တို့မျက်မှောက်၌ ငါ အဘယ်အခါမျှ လိမ်ညာမည်မဟုတ်။ ²⁹ပြန်လည် စဉ်းစားကြပါ၊ ငါ တောင်းပန်၏၊ မတရားမှု မပြုကြပါနှင့်။ ပြန်လည် စဉ်းစားကြပါ—ငါ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် ယခုတိုင် တည်လျက်ရှိ၏။ ³⁰ငါ၏လျှာ၌ မတရားမှု ရှိသလော။ ငါ၏နှုတ်သည် ဖျက်ဆီးတတ်သောအရာကို ပိုင်းခြားမသိနိုင်သလော။”