ኢዮብ 6

6 ¹ከዚያም ኢዮብ እንዲህ ሲል መለሰ፦ ²“ምነው ጭንቀቴ በተመዘነ፣ መዓቴም ሁሉ አብሮ በሚዛን ላይ በተቀመጠ! ³ከባሕር አሸዋ ይልቅ በርግጥ ይከብዳል፤ ስለዚህ ነው ቃሎቼ የተቻኰሉት። ⁴የሁሉን ቻዩ ፍላጻዎች በእኔ ውስጥ ናቸውና፤ መንፈሴም መርዛቸውን ይጠጣል፤ የእግዚአብሔር መሸበሪያዎች በእኔ ላይ ተሰልፈዋል። ⁵የሜዳ አህያ ሣር እያለው ይጮኻልን? በሬስ መኖ እያለው ያገሣልን? ⁶ጣዕም የሌለው ምግብ ያለ ጨው ይበላልን? በሜዳ ተክል ጭማቂስ ጣዕም አለበትን? ^a a v6 የሜዳው ተክል የዱር ተክል ነው፤ ውሃማ ጭማቂው ጣዕም የለሽና የማያስጎመጅ ነበር፤ ይህም ምግብነትም ሆነ የመሳብ ኀይል የሌለው ምግብ ምሳሌ ነው። ⁷ነፍሴ ልትነካቸው እምቢ ትላለች፤ እንደዚህ ያሉት ነገሮች ለእኔ የሚያስጸይፍ ምግብ ናቸው። ⁸ምነው ልመናዬ በተፈጸመልኝ፣ እግዚአብሔርም የምናፍቀውን በሰጠኝ፣ ⁹እግዚአብሔር ሊቀጠቅጠኝ በፈቀደ፣ እጁንም ለቆ በቈረጠኝ! ¹⁰መጽናኛዬ አሁንም ይህ ነው፤ እኔ ምሕረት በማያሳይ ሥቃይ ውስጥም እንኳ በደስታ እዘል ነበር፤ የቅዱሱን ቃል አልካድሁምና። ¹¹ተስፋ አደርግ ዘንድ ምን ጕልበት አለኝ? ትዕግሥተኛ የምሆነውስ ምን መጨረሻ ይጠብቀኛል? ¹²ጕልበቴ የድንጋይ ጕልበት ነውን? ሥጋዬስ ከናስ የተሠራ ነውን? ¹³በእኔ ውስጥ ረድኤት ፈጽሞ የለምን? ጤናማው ጥበብ ከእኔ ተባሯልና። ¹⁴ለወዳጁ ቸርነትን የሚነፍግ ሁሉ የሁሉን ቻዩን ፍርሃት ይተዋል። ¹⁵ወንድሞቼ ግን እንደ በረሓ ወንዝ አጭበርባሪዎች ናቸው፤ ሞልተው እንደሚደርቁ የምንጮች ፈሳሾች ናቸው፣ ¹⁶በሚቀልጥ በረዶ በጨለሙ፣ በተደበቀ በረዶ በተነፉ፣ ¹⁷በበጋ ወራት ግን ይጠፋሉ፤ ሐሩር በመጣ ጊዜ ከስፍራቸው ይሰወራሉ። ¹⁸የንግድ ጓዞች ከመንገዳቸው ይታጠፋሉ፤ ወደ በረሓ ወጥተው ይጠፋሉ። ¹⁹የቴማ የንግድ ጓዞች ውሃ ይፈልጋሉ፤ የሳባ መንገደኞች ተስፋ ያደርጉታል። ²⁰ታምነው ስለ ነበር ያፍራሉ፤ ስፍራው ደርሰው ተስፋ ይቈርጣሉ። ²¹አሁን እናንተም ከንቱ ሆናችኋል፤ የሚያስፈራ ነገር አይታችሁ ትፈራላችሁ። ²²‘የሆነ ነገር ስጡኝ’ ብዬ አውቃለሁን? ወይስ ‘ከሀብታችሁ ስለ እኔ ጕቦ ክፈሉ’ ብዬ? ²³ወይስ ‘ከጠላት እጅ አስጥሉኝ’? ወይስ ‘ከጨካኞች ቍጥጥር ዋጁኝ’ ብዬ? ²⁴አስተምሩኝ፣ እኔም ዝም እላለሁ፤ የት እንደ ተሳሳትሁ አሳዩኝ። ²⁵እውነተኛ ቃላት እንዴት ያማሉ! ተግሣጻችሁ ግን በርግጥ ምን ያስረዳል? ²⁶ቃላትን ብቻ ልታርሙ ታስባላችሁን? ተስፋ የቈረጠ ሰውን ንግግር እንደ ነፋስ ትቈጥራላችሁን? ²⁷በወላጅ አልባ ልጅ ላይ እንኳ ዕጣ ትጥላላችሁ፤ የገዛ ወዳጃችሁንም ትሸጣላችሁ። ²⁸አሁን ግን እባካችሁ ተመልከቱኝ፤ በፊታችሁ ከቶ አልዋሽም። ²⁹እባካችሁ ተመለሱ፤ በደል አይፈጸም፤ ተመለሱ፤ ጽድቄ አሁንም ጸንቶ ይቆማል። ³⁰በምላሴ ላይ ክፋት አለን? አፌስ የሚያጠፋውን መለየት አይችልምን?”