ኢዮብ 7

7 ¹“ሰው በምድር ላይ ጭንቅ የሆነ አገልግሎት የለበትምን? ዘመኑስ እንደ ተቀጣሪ ሠራተኛ ዘመን አይደለምን? ²ጥላን እንደሚናፍቅ ባሪያ፣ ደመወዙንም እንደሚጠባበቅ ተቀጣሪ ሠራተኛ፣ ³እንዲሁ ከንቱ የሆኑ ወራት ተሰጡኝ፤ የመከራም ሌሊቶች ተመደቡልኝ። ⁴ስተኛ፣ ‘መቼ እነሣለሁ?’ እላለሁ፤ ሌሊቱ ግን ይረዝማል፣ እስኪነጋ ድረስ ወዲያና ወዲህ እገላበጣለሁ። ⁵ሥጋዬ በትልና በአፈር ጓል ተለብሷል፤ ቈዳዬ ይጠነክራል፣ ከዚያም እንደ ገና ይሰነጠቃል። ⁶ዘመኔ ከሸማኔ መወርወሪያ ይልቅ ይፈጥናል፤ ተስፋም በሌለበት ያልቃል። ⁷ሕይወቴ እስትንፋስ ብቻ እንደ ሆነች አስብ፤ ከቶ ዳግመኛ መልካም ነገር አላይም። ⁸አሁን የሚያየኝ ዓይን ከእንግዲህ አያየኝም፤ ዓይኖችህ በእኔ ላይ ይሆናሉ፣ እኔ ግን የለሁም። ⁹ደመና እንደሚከስምና እንደሚጠፋ፣ እንዲሁ ወደ መቃብር የሚወርድ አይወጣም፤ ¹⁰ዳግመኛ ወደ ቤቱ አይመለስም፤ ስፍራውም ከእንግዲህ አያውቀውም።

¹¹“ስለዚህ አፌን አልዘጋም፤ በመንፈሴ ጭንቅ እናገራለሁ፤ በነፍሴም ምሬት አጉረመርማለሁ። ¹²በእኔ ላይ ጠባቂ የምታኖረው፣ ባሕር ወይስ የባሕር ጭራቅ ነኝን? ¹³‘አልጋዬ ያጽናናኛል፤ መኝታዬም ሮሮዬን ያቀልልኛል’ ስል፣ ¹⁴ያን ጊዜ በሕልም ታስፈራኛለህ፤ በራእይም ታስደነግጠኛለህ፤ ¹⁵ከዚህ ሰውነቴ ይልቅ መታነቅንና ሞትን እመርጣለሁ። ¹⁶እመነምናለሁ፤ ለዘላለም አልኖርም። ተወኝ፣ ዘመኔ እስትንፋስ ነውና።

¹⁷“ይህን ያህል ከፍ ከፍ የምታደርገው፣ ልብህንም በእርሱ ላይ የምታኖር፣ ሰው ምንድን ነው? ¹⁸በየማለዳው የምትጐበኘው፣ በየቅጽበቱም የምትፈትነው? ¹⁹ዓይንህን ከእኔ የምታዞረው እስከ መቼ ነው? ምራቄን እስክውጥ ድረስስ አትተወኝምን? ²⁰ኀጢአት ብሠራ፣ አንተ የሰው ልጆች ጠባቂ ሆይ፣ በአንተ ላይ ያደረግሁት ምንድን ነው? ዒላማህ ያደረግኸኝ ለምንድን ነው? እንዲሁም ለራሴ ሸክም የሆንሁት ስለ ምንድን ነው? ²¹ኀጢአቴን ይቅር የማትል፣ በደሌንስ የማታስወግድ ለምንድን ነው? ፈጥኜ በትቢያ ውስጥ እተኛለሁና፤ ትፈልገኛለህ፣ እኔ ግን አልገኝም።”