Ang Akon mga Adlaw Isa Lamang ka Ginhawa

Ginatanding ni Job ang iya kabuhi sa pagpangabudlay sang ulipon kag sa paghulat sang bayaw sang suholan: mga gab-i nga nagapanglingkod-lingkod, panit nga nagabuka. Indi siya mahipos. Ginhimo niya nga mapait ang salmo, nga nagapamangkot kon ngaa tamyawan sang Dios sing sobra ang isa ka tawo, kag nagapakiluoy nga magtalikod na ini.

Kapitulo 7.

“Wala bala sing mabudlay nga pagpangabudlay ang tawo sa duta, kag ang iya mga adlaw indi bala kaangay sang mga adlaw sang isa ka ginsuholan nga mamumugon? Kaangay sang ulipon nga nagahandum sang landong, kag kaangay sang ginsuholan nga mamumugon nga nagahulat sang iya suhol, amo nga gin-itungod sa akon ang mga bulan nga walay pulos, kag ang mga gab-i nga puno sang kalisud gintangdo sa akon. Sang maghigda ako nagsiling ako, ‘San-o pa ako mabangon?’ Apang nagalawig ang gab-i, kag nagaliso-liso ako tubtub sa pamanagbanag. Ang akon unud nabistihan sang mga ulod kag mga tapok sang yab-ok; ang akon panit nagatig-a, niyan nagabuka liwat. Ang akon mga adlaw madasig pa sang sibatan sang manughabol, kag nagaabut sila sa ila katapusan nga walay paglaum. Dumduma nga ang akon kabuhi isa lamang ka ginhawa; indi na gid ako makakita sing bisan ano nga maayo. Ang mata nga nagatan-aw sa akon karon indi na makakita sa akon; ang imo mga mata mangin sa akon, apang mawala na ako. Subong sang panganod nga nagakupos kag nagakadula, amo man ang nagadulhog sa lulubngan nga indi na magsaka; indi na sia magbalik sa iya balay, kag ang iya duog indi na makakilala sa iya.

“Busa indi ko pagtakpan ang akon baba; magahambal ako gikan sa kasakit sang akon espiritu, magareklamo ako sa kapaitan sang akon kalag. Ako bala ang dagat, ukon isa ka dragon sang dagat, nga nagbutang ka sing bantay sa akon? Sang magsiling ako, ‘Ang akon hiligdaan magalipay sa akon, ang akon katre magapaumpaw sang akon reklamo,’ niyan ginapahadluk mo ako paagi sa mga damgo kag ginapakulba paagi sa mga palanan-awon, amo nga mas pilion ko ang pagtuok kag ang kamatayon sang sa sini nga akon lawas. Nagaupos ako; indi ako mabuhi sa gihapon. Pabay-i ako, kay ang akon mga adlaw isa lamang ka ginhawa.

“Ano bala ang tawo, nga ginapakadaku mo sia, kag nga ginatungod mo sa iya ang imo tagiposoon, nga ginaduaw mo sia sa tagsa ka aga kag ginatilawan sia sa tagsa ka tion? Tubtub san-o pa bala antes nga ililing mo ang imo panulok gikan sa akon, kag pabay-an mo ako sing malawig agud malamon ko ang akon laway? Kon nakasala ako, ano ang nahimo ko sa imo, ikaw nga bantay sang katawohan? Ngaa ginhimo mo ako nga imo talamnan, amo nga nangin kabug-atan ako sa akon kaugalingon? Ngaa indi mo pagpatawaron ang akon sala kag kuhaon ang akon kalautan? Kay sa indi madugay magahigda ako sa yab-ok; pangitaon mo ako, apang mawala na ako.”