Ayeuna parantos aya citakanana

Ayub 7 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Umur Abdi Ngan Saukur Ambekan

Ayub ngabandingkeun hirupna jeung giliran gawé hiji budak sarta jalma upahan anu ngadagoan buruhna: peuting-peuting guling gasahan, kulit anu bubucal. Manéhna moal cicing waé. Manéhna malikkeun jabur jadi pait, nanyakeun naha Allah niténan hiji jalma sakitu deukeutna, sarta ménta supaya Mantenna melong ka tempat séjén.

Pasal 7.

“Naha manusa di ieu dunya henteu kudu ngalakonan gawe anu beurat, jeung naha poe-poena henteu cara poe-poe jalma buruhan? Lir badega anu ngarep-ngarep kana kalangkang, jeung lir jalma buruhan anu ngadago buruhanana, nya kitu abdi kabagean bulan-bulan anu kosong, sarta peuting-peuting kasangsaraan ditangtukeun pikeun abdi. Mun keur ngedeng abdi ngomong, ‘Iraha atuh abdi bisa hudang?’ Tapi peuting karasana lila pisan, sarta abdi gulang-guling nepi ka balebat. Daging abdi ditutupan ku bilatung jeung gumpalan taneuh; kulit abdi garing, tuluy beulah deui. Umur abdi leuwih gancang ti batan taropong panenun, sarta nepi ka tungtungna tanpa harepan. Nun Gusti, sing emut yen hirup abdi teh ukur saukur ambekan; abdi moal nenjo deui nanaon anu alus. Panon anu ayeuna nenjo abdi moal nenjo deui; soca Gusti bakal neuteup abdi, tapi abdi geus euweuh. Lir mega anu ngiles tuluy leungit, kitu deui jalma anu turun ka alam kubur moal naek deui; manehna moal balik deui ka imahna, sarta tempatna moal wawuh deui ka manehna.

“Ku sabab eta abdi moal ngabetem; abdi rek ngucap tina kanyeri jiwa abdi, abdi rek humandeuar tina kapaitan hate abdi. Naha abdi teh sagara, atawa naga laut, nepi ka Gusti kudu ngajagaan abdi? Mun abdi ngomong, ‘Ranjang abdi bakal ngalilipur abdi, pangsaréan abdi bakal ngurangan humandeuar abdi,’ mangka Gusti nyingsieunan abdi ku impian, sarta ngagimirkeun abdi ku titingalan, nepi ka abdi leuwih milih dicekek jeung maot ti batan kudu nanggung ieu awak abdi. Abdi beuki ruksak; abdi moal hirup salalanggengna. Antep bae abdi, sabab umur abdi teh ukur ambekan.

“Naon atuh manusa teh, nepi ka ku Gusti dipentingkeun kacida, sarta aya dina manah Gusti, nepi ka unggal isuk dilongok ku Gusti, sarta unggal waktu diuji? Sabaraha lila deui Gusti bakal ngalieus tina abdi, sarta ngantep abdi sakeudeung bae nepi ka bisa neureuy ciduh? Upama abdi geus migawe dosa, naon atuh anu geus dipigawe ku abdi ka Gusti, nun Panjaga manusa? Naha abdi dijieun sasaran ku Gusti, nepi ka abdi jadi beban pikeun diri abdi sorangan? Naha Gusti teu kersa ngahapunten dosa abdi sarta ngaleungitkeun kasalahan abdi? Sabab teu lila deui abdi bakal ngedeng dina lebu; Gusti bakal neangan abdi, tapi abdi geus euweuh.”