யோபு 7

7 ¹“மனுஷருக்குப் பூமியில் கடினமான போராட்டம் இல்லையா? அவர்களுடைய நாட்கள் கூலிக்காரனுடைய நாட்களைப் போல் இல்லையா? ²நிழலை ஏங்கிக் காத்திருக்கும் அடிமையைப் போலவும், தன் கூலிக்குக் காத்திருக்கும் கூலிக்காரனைப் போலவும், ³வெறுமையான மாதங்கள் எனக்குப் பங்கிடப்பட்டன, துன்பமான இரவுகள் எனக்கு நியமிக்கப்பட்டன. ⁴நான் படுத்துக்கொள்ளும்போது, ‘நான் எப்போது எழுந்து இருப்பேன்?’ என்று சொல்லுகிறேன். ஆனால் இரவு நீண்டு செல்கிறது; விடியும்வரை நான் புரண்டு புரண்டு கிடக்கிறேன். ⁵என் மாம்சம் புழுக்களாலும் மண்கட்டிகளாலும் மூடப்பட்டிருக்கிறது; என் தோல் இறுகி, மறுபடியும் வெடித்துப் பிளக்கிறது. ⁶என் நாட்கள் நெசவாளியின் நாடாவைப் பார்க்கிலும் வேகமாய் ஓடுகின்றன, நம்பிக்கையின்றி அவைகள் முடிவுக்கு வருகின்றன. ⁷என் ஜீவன் ஒரு சுவாசம் மட்டுமே என்று நினைத்தருளும்; இனிமேல் நான் நன்மையான எதையும் ஒருபோதும் காணமாட்டேன். ⁸இப்போது என்னைப் பார்க்கும் கண் இனிமேல் என்னைக் காணாது; உம்முடைய கண்கள் என்மேல் இருக்கும், ஆனால் நான் போயிருப்பேன். ⁹மேகம் மங்கி மறைந்துபோவதுபோல, பாதாளத்திற்கு இறங்குகிறவன் மேலே ஏறிவருவதில்லை; ¹⁰அவன் தன் வீட்டிற்கு இனி ஒருபோதும் திரும்பிவருவதில்லை, அவனுடைய இடமும் அவனை இனி அறிவதில்லை.

¹¹“ஆகையால் நான் என் வாயை மூடிக்கொள்ளமாட்டேன்; என் ஆவியின் வேதனையிலிருந்து பேசுவேன், என் ஆத்துமாவின் கசப்பிலே முறையிடுவேன். ¹²நீர் என்மேல் காவல் வைப்பதற்கு, நான் கடலா, அல்லது கடல் பயங்கர மிருகமா? ¹³‘என் படுக்கை என்னைத் தேற்றும், என் மஞ்சம் என் முறையீட்டை ஆற்றும்’ என்று நான் சொல்லும்போது, ¹⁴அப்பொழுது நீர் சொப்பனங்களால் என்னைப் பயமுறுத்தி, தரிசனங்களால் என்னைத் திகிலடையச் செய்கிறீர், ¹⁵இதனால் மூச்சடைத்து இறப்பதையே நான் தெரிந்துகொள்வேன், இந்த என் சரீரத்தைப் பார்க்கிலும். ¹⁶நான் உருகிப்போகிறேன்; நான் என்றென்றும் வாழமாட்டேன். என்னைத் தனியே விட்டுவிடும், ஏனெனில் என் நாட்கள் ஒரு சுவாசமே.

¹⁷“மனுஷன் எம்மாத்திரம், நீர் அவனை இவ்வளவாய் மதித்து, அவன்மேல் உம்முடைய மனதை வைக்கிறீர், ¹⁸காலைதோறும் அவனைச் சந்தித்து, ஒவ்வொரு நொடியிலும் அவனைச் சோதிக்கிறீர்? ¹⁹எத்தனை காலம்வரை நீர் என்னைவிட்டுக் கண்ணை விலக்காமல், என் உமிழ்நீரை விழுங்கும் நேரம்கூட என்னைத் தனியே விடாமல் இருப்பீர்? ²⁰நான் பாவம் செய்திருந்தால், நான் என்ன செய்தேன் உமக்கு, மனுக்குலத்தைக் கண்காணிக்கிறவரே? ஏன் என்னை உம்முடைய இலக்காக்கினீர், நான் எனக்கே ஒரு பாரமாய் ஆகும்படி? ²¹நீர் ஏன் என் பாவத்தை மன்னியாமலும், என் அக்கிரமத்தை நீக்காமலும் இருக்கிறீர்? ஏனெனில் விரைவில் நான் மண்ணிலே படுத்துக்கொள்வேன்; நீர் என்னைத் தேடுவீர், ஆனால் நான் போயிருப்பேன்.”