యోబు 7

7 ¹"భూమిమీద మనుష్యులకు కఠినమైన సేవ లేదా? వారి దినములు కూలివానివి వలె కావా? ²నీడ కోసం ఆశపడు దాసుని వలె, తన కూలి కోసం ఎదురుచూచు కూలివాని వలె, ³అలాగే నాకు వ్యర్థమైన నెలలు వాటాగా ఇవ్వబడ్డాయి, దుఃఖపు రాత్రులు నాకు నియమింపబడ్డాయి. ⁴నేను పండుకొనునప్పుడు, 'నేనెప్పుడు లేచెదను?' అని అనుకొందును. కానీ రాత్రి సాగిపోతుంది, తెల్లవారు వరకు నేను అటూ ఇటూ దొర్లుచుందును. ⁵నా శరీరము పురుగులతోను, మట్టిపెల్లలతోను కప్పబడియున్నది; నా చర్మము గట్టిపడి, మరల పగిలి తెరచుకొనును. ⁶నా దినములు నేతగాని నాడె కంటె వేగముగా గడచిపోవును, అవి నిరీక్షణ లేకుండా అంతమునకు వచ్చును. ⁷నా జీవితము కేవలం ఒక ఊపిరి మాత్రమేనని జ్ఞాపకముంచుకొనుము; నేనిక ఎన్నడూ మేలును చూడను. ⁸ఇప్పుడు నన్ను చూచు కన్ను ఇక నన్ను చూడదు; నీ కన్నులు నామీద ఉండగానే, నేను గతించిపోయియుందును. ⁹మేఘము విడిపోయి మాయమైపోవునట్లు, సమాధిలోనికి దిగిపోవువాడు మరల పైకి రాడు; ¹⁰అతడు ఇక తన ఇంటికి తిరిగిరాడు, అతని స్థలము ఇక అతనిని ఎరుగదు.

¹¹"కావున నేను నా నోరు మూసికొనను; నా ఆత్మ వేదనలోనుండి మాటలాడెదను, నా ప్రాణపు చేదులో ఫిర్యాదు చేసెదను. ¹²నీవు నామీద కావలివానిని ఉంచుటకు, నేను సముద్రమునా లేక సముద్రపు మృగమునా? ¹³'నా పడక నన్ను ఓదార్చును, నా మంచము నా ఫిర్యాదును ఉపశమింపజేయును,' అని నేను చెప్పునప్పుడు, ¹⁴అప్పుడు నీవు కలలతో నన్ను భయపెట్టుదువు, దర్శనములతో నన్ను బెదరించుదువు, ¹⁵కనుక ఈ నా శరీరముకంటె ఉరిపోసుకొని చచ్చుటనే నేను కోరుకొందును. ¹⁶నేను క్షీణించిపోవుచున్నాను; నేను శాశ్వతముగా బ్రతుకను. నన్ను ఒంటరిగా విడిచిపెట్టుము, ఏలయన నా దినములు ఒక ఊపిరి మాత్రమే.

¹⁷"నీవు మనుష్యుని ఇంత గొప్పగా ఎంచుటకు, అతనిమీద నీ మనస్సు నిలుపుటకు, అతడు ఎంతటివాడు, ¹⁸నీవు ప్రతి ఉదయము అతనిని దర్శించి, ప్రతి క్షణము అతనిని పరీక్షించుటకు? ¹⁹నీవు నానుండి నీ చూపు మరల్చి, నా ఉమ్ము మ్రింగునంత సేపైనా నన్ను ఒంటరిగా విడిచిపెట్టుట ఎంతకాలమునకు? ²⁰నేను పాపము చేసియుంటే, మనుష్యులను కనిపెట్టువాడా, నేను నీకేమి చేసితిని? నేను నాకే భారముగా మారునట్లు, నీవు నన్ను నీ గురిగా ఎందుకు చేసికొంటివి? ²¹నీవు నా పాపమును ఎందుకు క్షమింపవు, నా దోషమును ఎందుకు తీసివేయవు? ఏలయన త్వరలో నేను మంటిలో పండుకొందును; నీవు నన్ను వెదకుదువు, కానీ నేను గతించిపోయియుందును."