ኢዮብ 5

5 ¹“አሁን ጩኽ፤ የሚመልስልህ ማን አለ? ከቅዱሳንስ ወደ የትኛው ትመለሳለህ? ²ቍጣ ሞኙን ይገድላልና፤ ቅናትም የዋሁን ይፈጃል። ³ሞኝ ሥር ሲሰድ እኔ ራሴ አየሁ፤ ነገር ግን ድንገት መኖሪያውን ረገምሁ። ⁴ልጆቹ ከደኅንነት የራቁ ናቸው፤ በፍርድ ቦታ ይደቈሳሉ፤ የሚያድናቸውም የለም። ⁵የተራቡ መከሩን ይበላሉ፤ ከእሾኽ መካከል እንኳ ነጥቀው ይወስዱታል፤ የተጠሙም ሀብቱን ይናፍቃሉ። ⁶መከራ ከትቢያ አይወጣምና፤ ጭንቀትም ከመሬት አያቈጠቍጥም። ⁷ሰው ግን ለመከራ ይወለዳል፤ ፍንጣሪ ወደ ላይ እንደሚወጣ እርግጥ ነው።

⁸“እኔስ እግዚአብሔርን እፈልጋለሁ፤ ነገሬንም ለእግዚአብሔር አደራ እሰጣለሁ። ⁹እርሱ የማይመረመሩ ታላላቅ ነገሮችን ያደርጋል፤ ስፍር ቍጥር የሌላቸውን ድንቆች። ¹⁰በምድር ፊት ላይ ዝናብ ይሰጣል፤ በእርሻ ቦታዎችም ላይ ውሃ ይልካል። ¹¹ትሑታንን ከፍ ከፍ ያደርጋል፤ የሚያዝኑትም ወደ ደኅንነት ከፍ ይላሉ። ¹²የተንኰለኞችን ዐሳብ ያከሽፋል፤ እጆቻቸውም ምንም እንዳያከናውኑ ያደርጋል። ¹³ጥበበኞችን በተንኰላቸው ይይዛቸዋል፤ የተንኰለኞችም ሤራ ተጠራርጎ ይጠፋል። ¹⁴በቀን ጨለማ ያገኛቸዋል፤ በቀትርም ሌሊት እንደ ሆነ ያህል ይዳክራሉ። ¹⁵ነገር ግን ችግረኛውን ከአፋቸው ሰይፍ ያድናል፤ ከኀያላኑም እጅ ያድነዋል። ¹⁶ስለዚህ ድኾች ተስፋ ይኖራቸዋል፤ ዐመፅም አፏን ትዘጋለች።

¹⁷“እግዚአብሔር የሚገሥጸው ሰው ምንኛ ብፁዕ ነው! ስለዚህ የሁሉን ቻይ ተግሣጽ አትናቅ። ^a a v17 እነዚህ ቃላት የኤልፋዝ ናቸው፤ ስለ ኢዮብ የአባታችን ፍርድ አይደሉም። በ42፥7 አባታችን ኤልፋዝን እርሱን በተሳሳተ መንገድ ስለ ገለጸው ይገሥጸዋል፤ የጸና ጥበብ መስሎ የሚሰማው ነገር የኢዮብ መከራ የተሰወረ ኀጢአት እንዳለበት ለማስመሰል እንደ መሣሪያ እየዋለ ነው። ¹⁸እርሱ ያቈስላልና፤ ነገር ግን ይጠግናል፤ ይሰባብራል፤ ነገር ግን እጆቹ ይፈውሳሉ። ¹⁹ከስድስት መከራ ያድንሃል፤ በሰባትም ክፉ ነገር አይነካህም። ²⁰በራብ ጊዜ ከሞት ይቤዥሃል፤ በጦርነትም ከሰይፍ ኀይል ያድንሃል። ²¹ከምላስ ግርፋት ትሰወራለህ፤ ጥፋትም በሚመጣ ጊዜ አትፈራም። ²²በጥፋትና በራብ ትሥቃለህ፤ የምድርንም አራዊት አትፈራም። ²³ከሜዳው ድንጋዮች ጋራ ኪዳን ይኖርሃልና፤ የሜዳውም አራዊት ከአንተ ጋራ በሰላም ይኖራሉ። ²⁴ድንኳንህ ደኅና እንደ ሆነ ታውቃለህ፤ በረትህን ትመረምራለህ፤ የጎደለም ነገር አታገኝም። ²⁵ልጆችህ እንደሚበዙ ታውቃለህ፤ ዘሮችህም እንደ ምድር ሣር ይሆናሉ። ²⁶በጎለመሰ ሽምግልና ወደ መቃብርህ ትሄዳለህ፤ በወቅቱ እንደሚሰበሰብ ነዶ።

²⁷“አዎ፣ ይህን መርምረን አውቀናል፤ እውነትም ነው። ስማው፤ ለራስህም ዕወቀው።”