ايُوب 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹”اوس چغې کړه، آيا څوک شته چې تا ته به جواب درکړى؟ د پاکانو نه به کوم يو ته راوګرځې؟ ²ځکه چې غصه بېوقوف وژنى، او حسد ساده انسان هلاکوى. ³ما پخپله يو بېوقوف وليدو چې جرړې يې نيولې وې، خو ناببره ما د هغۀ کور لعنتى کړو. ⁴د هغۀ بچى د سلامتۍ نه ليرې دى، هغوئ په عدالت کښې ټکول کيږى، او هيڅوک نشته چې خلاص يې کړى. ⁵وږى د هغۀ فصل خورى، حتىٰ د اغزو د منځ نه يې اخلى، او تږى د هغۀ د مال دپاره تنده وى. ⁶ځکه چې تکليف د خاورو نه نۀ راځى، او نۀ مصيبت د زمکې نه راشنه کيږى. ⁷خو انسان د مصيبت دپاره پېدا کيږى، لکه څنګه چې د اور بڅرکى پورته الوزى.

⁸”خو زۀ به خُدائ پاک لټوم، او خپله دعوىٰ به خُدائ پاک ته سپارم. ⁹هغه داسې لوئ کارونه کوى چې پوهه پرې نۀ شى رسېدے، او بې‌شُماره معجزې. ¹⁰هغه د زمکې په مخ باران ورکوى، او پټيو ته اوبۀ رالېږى. ¹¹هغه عاجزان اوچتوى، او غمژن سلامتۍ ته پورته کوى. ¹²هغه د چالاکانو منصوبې ناکامه کوى، چې د هغوئ لاسونه هيڅ کاميابى ترلاسه نۀ کړى. ¹³هغه هوښياران په خپله چالاکۍ کښې نيسى، او د مکارانو چلونه ورک کيږى. ¹⁴هغوئ په ورځ کښې تيارې سره مخ کيږى، او په غرمه داسې لاس اچوى لکه چې شپه وى. ¹⁵خو هغه محتاجان د هغوئ د خولې د تُورې نه، او د زورورو د لاس نه خلاصوى. ¹⁶نو غريبان اُميد لرى، او بې‌انصافى خپله خوله بندوى.

¹⁷”څومره مبارک دے هغه څوک چې خُدائ پاک يې اصلاح کوى، نو د قادرِ مُطلق تاديب مۀ سپکوه. ^a a v17 دا خبرې د الِيفز دى — نۀ د پلار فيصله د ايوب په حقله. په ٤٢:٧ کښې پلار الِيفز ملامتوى چې هغۀ د هغۀ غلطه تصوير پېش کړو؛ څۀ چې د ثابتې حکمت په شان اوريدے کيږى، هغه د دې دپاره کارولے کيږى چې ظاهر کړى د ايوب تکليف بايد پټه ګناه ثابته کړى. ¹⁸ځکه چې هغه ټپى کوى، خو تړى يې هم، هغه ماتوى، خو د هغۀ لاسونه روغوى. ¹⁹د شپږو مصيبتونو نه به هغه تا بچ کړى، او په اووۀ کښې به هيڅ نقصان تا ته ونۀ رسيږى. ²⁰په قحط کښې به هغه تا د مرګ نه فديه کړى، او په جنګ کښې به د تُورې د زور نه. ²¹تۀ به د ژبې د چابک نه پټ وې، او کله چې تباهى راشى نو تۀ به ترې نۀ يرېږې. ²²تۀ به په تباهۍ او قحط باندې خاندې، او د زمکې د وحشى ځناورو نه به نۀ يرېږې. ²³ځکه چې تۀ به د پټى د تيږو سره لوظ ولرې، او د پټى وحشى ځناور به تا سره په سلامتۍ کښې وى. ²⁴تۀ به پوه شې چې ستا خېمه محفوظه ده، او کله چې خپل رمه وګورې نو هيڅ به کم نۀ وينې. ²⁵تۀ به پوه شې چې ستا بچى به ډېر وى، او ستا نسل به د زمکې د واښو په شان وى. ²⁶تۀ به په پوخ زوړوالى کښې خپل قبر ته راشې، لکه د غنمو ګېډۍ چې په خپل وخت کښې راټوله کړے شى.

²⁷”هو، دا مونږ ښۀ وپلټله، او دا رښتيا ده. دا واوره، او پخپله پرې پوه شه.“