Elifaz Ya Yi Magana

Elifaz ya fara a hankali: Ayuba ya taɓa ƙarfafa wasu, saboda haka mutuncinsa ya zama begensa. Sa'an nan sai hujjar ta zo, cewa marar laifi ba ya halaka, da wahayin dare da yake raɗa cewa babu ɗan adam da yake tsarkakakke a gaban Mahaliccinsa. Ta'aziyya ce da zargi a cikinta.

Babi na 4.

Sai Elifaz mutumin Teman ya amsa ya ce, “Idan wani ya yi ƙoƙarin yin maka magana, za ka gaji? Duk da haka wa zai iya daina magana? Ga shi, ka koya wa mutane da yawa, ka kuma ƙarfafa hannuwa marasa ƙarfi. Kalmominka sun tā da mai tuntuɓe, ka kuma ƙarfafa gwiwoyi masu rawa. Amma yanzu ya zo maka, ka kuma gaji; ya taɓa ka, ka kuma firgita. Ashe, tsoron Allah ba shi ne gabagaɗinka ba, mutuncin hanyoyinka kuma ba shi ne begenka ba? Ka tuna yanzu: wa, marar laifi, ya taɓa hallaka? A ina aka taɓa hallaka masu adalci? Kamar yadda na gani, masu noman mugunta suke kuma shuka wahala, haka suke girbe. Da numfashin Allah suke hallaka, da hurawar fushinsa kuma suke ƙarewa. Rurin zaki, muryar zaki mai zafin rai, haƙoran 'ya'yan zaki — su, sun karye. Zaki mai ƙarfi yakan hallaka saboda rashin ganima, 'ya'yan zakanya kuma sun warwatse. An kawo mini magana a ɓoye; kunnena ya ji raɗarta. A cikin damuwar tunani daga wahayen dare, sa'ad da barci mai nauyi ya kama mutane, tsoro ya kama ni, da rawar jiki, har ya sa dukan ƙasusuwana suka yi rawa. Wani ruhu ya shuɗe gaban fuskata; gashin jikina ya tsaya tsaye. Ya tsaya cik, amma ban iya gane siffarsa ba. Wani kamani yana gaban idanuna; shiru ya yi, sa'an nan na ji wata murya ta ce, ‘Mutum mai mutuwa zai iya zama mai adalci a gaban Allah? Mutum zai iya zama da tsarki a gaban Mahaliccinsa? ^a Ga shi, ba ya dogara ga bayinsa, yana kuma zargin mala'ikunsa da kuskure; balle fa waɗanda suke zama a gidajen laka, waɗanda harsashinsu yake cikin ƙura, waɗanda ake ragargaza su kamar asu. Tsakanin safiya da yamma ana farfasa su; ba a lura ba, suna hallaka har abada. Ashe, ba a cire igiyar tentinsu daga cikinsu ba? Suna mutuwa ba tare da samun hikima ba.’” ^b