ယောဘဝတ္တု။ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹ထို့နောက် ယောဘသည် မိမိ၏နှုတ်ကိုဖွင့်၍ မိမိမွေးဖွားသောနေ့ကို ကျိန်ဆဲလေ၏။ ²သူက ဤသို့ မြွက်ဆို၏။ ³“ငါမွေးဖွားသောနေ့သည် ပျက်စီးပါစေ၊ ‘သားယောက်ျားကို ပဋိသန္ဓေယူပြီ’ ဟုဆိုသောညဉ့်သည်လည်း ပျက်စီးပါစေ။ ⁴ထိုနေ့သည် မှောင်မိုက်ဖြစ်ပါစေ။ အထက်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော ဘုရားသခင်သည် ထိုနေ့ကို မရှာဖွေတော်မူပါစေနှင့်၊ ထိုနေ့အပေါ်၌လည်း အလင်းရောင်မထွန်းလင်းပါစေနှင့်။ ⁵မှောင်မိုက်နှင့် နက်မှောင်သောအရိပ်သည် ထိုနေ့ကို သိမ်းပိုက်ပါစေ၊ မိုးတိမ်သည် ထိုနေ့ကို ဖုံးအုပ်ပါစေ၊ နေ့၏အမှောင်သည် ထိုနေ့ကို ထိတ်လန့်စေပါစေ။ ⁶ထိုညဉ့်ကို ထူထပ်သောမှောင်မိုက်သည် ဖမ်းဆီးပါစေ၊ ထိုညဉ့်သည် တစ်နှစ်တာ၏နေ့ရက်များတွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းမရှိပါစေနှင့်၊ လများ၏အရေအတွက်၌လည်း မပါဝင်ပါစေနှင့်။ ⁷မှန်ပါ၏၊ ထိုညဉ့်သည် မြုံပါစေ၊ ထိုညဉ့်၌ ဝမ်းမြောက်သော အော်ဟစ်သံ မပေါ်ပေါက်ပါစေနှင့်။ ⁸နေ့ရက်တို့ကို ကျိန်ဆဲတတ်သူ၊ လေဝိသန်ကို နှိုးဆွရန် အသင့်ရှိသူတို့သည် ထိုညဉ့်ကို ကျိန်ဆဲကြပါစေ။ ^a a v8 ရှေးခေတ်ကမ္ဘာတွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအဖြစ် ကျိန်ဆဲသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိသောနေ့နှင့် မင်္ဂလာမဲ့သောနေ့တို့အပေါ် တန်ခိုးရှိသည်ဟု လူတို့ ယုံကြည်ကြ၏။ ⁹ထိုညဉ့်၏ မိုးသောက်ကြယ်များ မှောင်မိုက်ပါစေ၊ ထိုညဉ့်သည် အလင်းကို မျှော်လင့်သော်လည်း မတွေ့ရပါစေနှင့်၊ နံနက်၏ ပထမဆုံးရောင်ခြည်ကိုလည်း အဘယ်အခါမျှ မမြင်ရပါစေနှင့်၊ ¹⁰အကြောင်းမူကား ထိုညဉ့်သည် ငါ့အမိ၏ ဝမ်းတံခါးတို့ကို မပိတ်ဆို့ခဲ့၊ ငါ့မျက်စိမှ ဒုက္ခဆင်းရဲကိုလည်း မကွယ်ဝှက်ခဲ့သောကြောင့်တည်း။ ¹¹ငါသည် အဘယ်ကြောင့် မွေးဖွားစဉ်က မသေခဲ့သနည်း။ ဝမ်းတွင်းမှ ထွက်လာစဉ်မှာပင် အဘယ်ကြောင့် အသက်ချုပ်မသွားခဲ့သနည်း။ ¹²ငါ့ကို လက်ခံမည့် ဒူးများ အဘယ်ကြောင့် ရှိခဲ့သနည်း။ ငါစို့ရန် ရင်သားများ အဘယ်ကြောင့် ရှိခဲ့သနည်း။ ^b b v12 ရှေးခေတ် အနီးရှေ့တိုင်းဒေသတွင် မွေးကင်းစကလေးကို ဆွေမျိုးတစ်ဦး၏ ဒူးပေါ်တွင် တင်ထားခြင်းသည် ထိုကလေးကို လက်ခံကြောင်း တရားဝင်ပြုမူချက်ဖြစ်၏။ ¹³အကြောင်းမူကား ယခုဆိုလျှင် ငါသည် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းလျက်၊ အိပ်ပျော်၍ ငြိမ်းချမ်းစွာ နားနေရမည်၊ ¹⁴မိမိတို့အဖို့ ယခုပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အဆောက်အအုံတို့ကို တည်ဆောက်ခဲ့သော၊ မြေကြီး၏ ရှင်ဘုရင်များနှင့် အတိုင်ပင်ခံအမတ်များနှင့်အတူ ငါနေရမည်၊ ¹⁵သို့မဟုတ် ရွှေပိုင်ဆိုင်၍ မိမိတို့အိမ်များကို ငွေဖြင့် ပြည့်စေခဲ့သော မင်းသားများနှင့်အတူ ငါနေရမည်။ ¹⁶သို့မဟုတ် ငါသည် အလင်းကို အဘယ်အခါမျှ မမြင်ခဲ့ရသော နို့စို့ကလေးများကဲ့သို့ မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ခံရသော သေမွေးကလေးတစ်ယောက် အဘယ်ကြောင့် မဖြစ်ခဲ့သနည်း။ ¹⁷ထိုအရပ်၌ ဆိုးယုတ်သူတို့သည် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ပြုခြင်းမှ ရပ်စဲကြ၏၊ ထိုအရပ်၌ပင် မောပန်းနွမ်းနယ်သူတို့သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ နားနေကြ၏။ ¹⁸သုံ့ပန်းတို့သည် အတူတကွ သက်သာစွာ နေကြ၏၊ ကျွန်စေခိုင်းသူ၏ အသံကို နောက်တစ်ဖန် မကြားရကြတော့ပေ။ ¹⁹ထိုအရပ်၌ သေးငယ်သူနှင့် ကြီးမြတ်သူတို့သည် တန်းတူဖြစ်ကြ၏၊ ကျွန်သည်လည်း မိမိသခင်၏လက်မှ လွတ်မြောက်၏။ ²⁰ဒုက္ခဆင်းရဲ ရောက်နေသူအား အလင်းကို၊ စိတ်ဝိညာဉ်ခါးသီးသူအား အသက်ကို အဘယ်ကြောင့် ပေးထားသနည်း၊ ²¹ထိုသူတို့သည် မလာသော သေခြင်းကို တောင့်တလျက်၊ ဝှက်ထားသောဘဏ္ဍာကို တူးဖော်သည်ထက်ပင် သေခြင်းကို ပို၍ တူးရှာကြ၏၊ ²²သင်္ချိုင်းဂူကို တွေ့ရသောအခါ ဝမ်းမြောက်ရွှင်မြူးစွာ ခုန်ပေါက်ကြကုန်၏။ ²³မိမိသွားရာလမ်း ကွယ်ပျောက်လျက်၊ ဘုရားသခင် ခြံရံပိတ်ဆို့ထားတော်မူသောသူအား အလင်းကို အဘယ်ကြောင့် ပေးထားသနည်း။ ²⁴အကြောင်းမူကား ငါ၏ သက်ပြင်းချသံသည် ငါ၏အစာထက်ပင် ရှေ့သို့ရောက်လာ၏၊ ငါ၏ ညည်းတွားသံသည် ရေကဲ့သို့ သွန်းလောင်းကျ၏။ ²⁵အကြောင်းမူကား ငါ ကြောက်ရွံ့ခဲ့သောအရာသည် ငါ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာ၍၊ ငါ စိုးရိမ်ခဲ့သောအရာသည် ငါ့ကို မီလိုက်လေပြီ။ ²⁶ငါ၌ သက်သာခြင်းမရှိ၊ ငြိမ်သက်ခြင်းလည်းမရှိ၊ နားနေခြင်းလည်းမရှိ၊ ဒုက္ခရုန်းရင်းခြင်းသာလျှင် ရှိ၏။”