ယောဘဝတ္တု။ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹တစ်ဖန် ကောင်းကင်ဘုံရှိ အစည်းအဝေးတော်၏အဖွဲ့ဝင်တို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်၌ ခစားရန် လာရောက်ကြသောနေ့တစ်နေ့ ရောက်ရှိလာ၏။ စွပ်စွဲသူသည်လည်း ရှေ့တော်၌ ကိုယ်ကိုပြသရန် ထိုသူတို့နှင့်အတူ ရောက်လာ၏။

²ငါတို့၏ခမည်းတော်က စွပ်စွဲသူအား “သင်သည် အဘယ်အရပ်မှ လာသနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။ စွပ်စွဲသူက “မြေကြီးပေါ်တွင် လှည့်လည်၍ ဤမှသည် ထိုသို့ သွားလာရာမှ လာပါ၏” ဟု ပြန်လျှောက်၏။

³ငါတို့၏ခမည်းတော်က စွပ်စွဲသူအား “ငါ့ကျွန် ယောဘကို သင် ဆင်ခြင်မိပြီလော။ သူသည် အပြစ်ကင်း၍ ဖြောင့်မတ်သောသူ၊ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ဒုစရိုက်ကို ရှောင်ကြဉ်သောသူ ဖြစ်၏။ သူကဲ့သို့သောသူ မြေကြီးပေါ်တွင် တစ်ယောက်မျှ မရှိ။ အကြောင်းမဲ့ သူ့ကို ဖျက်ဆီးစေရန် သင်သည် ငါ့ကို သူ့တစ်ဖက်၌ လှုံ့ဆော်ခဲ့သော်လည်း သူသည် မိမိ၏သမာဓိကို ယခုတိုင် ခိုင်မြဲစွာ စွဲကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴စွပ်စွဲသူက ငါတို့၏ခမည်းတော်အား “အရေခွံအတွက် အရေခွံ! လူသည် မိမိအသက်အတွက် မိမိ၌ရှိသမျှကို ပေးမည်။ ⁵သို့ရာတွင် ယခု ကိုယ်တော်၏လက်တော်ကို ဆန့်၍ သူ၏အရိုးနှင့် အသားကို ထိခိုက်တော်မူပါ။ သူသည် ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တွင် ကိုယ်တော်ကို ဧကန်မုချ ကျိန်ဆဲပါလိမ့်မည်” ဟု ပြန်လျှောက်၏။

⁶ငါတို့၏ခမည်းတော်က စွပ်စွဲသူအား “ကောင်းပြီ၊ သူသည် သင့်လက်၌ ရှိ၏။ သူ၏အသက်ကိုသာ ချမ်းသာပေးလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁷ထို့ကြောင့် စွပ်စွဲသူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်မှ ထွက်သွား၍ ယောဘကို ခြေဖဝါးမှ ဦးခေါင်းထိပ်တိုင်အောင် နာကျင်သော အနာဆိုးများဖြင့် ဒဏ်ခတ်လေ၏။ ⁸ယောဘသည် ပြာပုံအလယ်၌ ထိုင်လျက် မိမိကိုယ်ကို ခြစ်ရန် အိုးခြမ်းတစ်ခုကို ယူလေ၏။ ⁹ထိုအခါ သူ၏ဇနီးက သူ့အား “သင်သည် ယခုတိုင် သင်၏သမာဓိကို ခိုင်မြဲစွာ စွဲကိုင်ထားဆဲလော။ ဘုရားသခင်ကို ကျိန်ဆဲ၍ သေလော့” ဟု ဆို၏။ ^a a v9 ဤတွင် ယောဘ၏ဇနီးသည် “ခမည်းတော်” ဟု မဆိုဘဲ “ဘုရားသခင်” ဟု ဆို၏ — ယောဘသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို မျက်မှောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ တွေ့ဆုံသည်တိုင်အောင် ဤကျမ်း၏ စကားပြောဆိုမှုများ တည်ရှိနေမည့် ဝေးကွာသော သဒ္ဒါအသုံးအနှုန်း ဖြစ်၏။

¹⁰သို့ရာတွင် သူက သူ၏ဇနီးအား “သင်သည် မိုက်မဲသော မိန်းမတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြောဆိုနေ၏။ ငါတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ ကောင်းသောအရာကို ခံယူလျက် ဒုက္ခကို မခံယူသင့်သလော” ဟု ဆို၏။ ဤအမှုအလုံးစုံ၌ ယောဘသည် မိမိနှုတ်ခမ်းဖြင့် အပြစ်မပြုမိချေ။

မိတ်ဆွေသုံးဦး ချဉ်းကပ်လာခြင်း

¹¹ယောဘ၏မိတ်ဆွေသုံးဦးဖြစ်ကြသော တေမန်အမျိုးသား ဧလိဖတ်၊ ရှုအာအမျိုးသား ဗိလဒဒ်နှင့် နေမတ်အမျိုးသား ဇောဖာတို့သည် သူ့အပေါ် ကျရောက်လာသော ဤဒုက္ခအလုံးစုံအကြောင်းကို ကြားသိကြသောအခါ အသီးသီး မိမိတို့နေရပ်မှ လာကြ၏။ သူ့ကို သနားကြင်နာကြောင်းပြ၍ နှစ်သိမ့်ရန် သဘောတူကြ၏။ ¹²အဝေးမှ သူ့ကို မြင်ကြသောအခါ မမှတ်မိကြ။ သူတို့သည် အသံကုန် ငိုကြွေးကြ၍ အသီးသီး မိမိတို့၏ဝတ်ရုံကို ဆုတ်ဖြဲကာ ကောင်းကင်သို့ မြေမှုန့်ကို မိမိတို့ဦးခေါင်းပေါ် ပက်ဖြန်းကြ၏။ ¹³သူတို့သည် ခုနစ်ရက်ခုနစ်ညပတ်လုံး သူနှင့်အတူ မြေပေါ်၌ ထိုင်နေကြ၏။ သူ၏ဝေဒနာသည် အလွန်ကြီးမားကြောင်းကို မြင်ကြသောကြောင့် မည်သူမျှ သူ့အား စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောကြ။