Sang Juru Pandakwa Teka Maneh
Sang juru pandakwa teka maneh lan Rama kita nglilani pukulan kapindho: borok wiwit ing dlamakan nganti tekan bun-bunan. Bojone Ayub ngongkon supaya ngipat-ipati Gusti Allah banjur mati; Ayub nolak, tanpa ethok-ethok yen kasangsaran iku pantes ditampa. Mitra telu teka, nyuwek jubahe, lan lungguh meneng bebarengan karo dheweke pitung dina.
2 1Ing sawijining dina ana maneh para warganing pasewakan swarga kang padha seba ana ing ngarsane Rama kita, lan sang juru pandakwa uga teka ana ing antarane wong-wong mau prelu seba ana ing ngarsane.
2Rama kita ngandika marang sang juru pandakwa: “Kowe teka saka ngendi?” Wangsulane sang juru pandakwa: “Saking anggen kawula ndlajahi bumi lan mlampah mrana-mrene ing salumahing bumi.”
3Rama kita banjur ngandika marang sang juru pandakwa: “Apa kowe wis nggatekake Ayub abdiKu? Ora ana wong kaya dheweke ing salumahing bumi, wong kang tanpa cacad lan jujur, kang wedi marang Gusti Allah sarta ngedohi piala. Dheweke isih ngantepi kajujurane, sanadyan kowe wis ngojok-ojoki Aku supaya nyirnakake dheweke tanpa sabab.”
4Wangsulane sang juru pandakwa marang Rama kita: “Kulit ijol kulit! Wong bakal ngetohake sabarang kagungane kanggo nylametake nyawane dhewe. 5Nanging mugi Paduka ngagagna astane saiki, panthuken balung lan daginge, mesthi dheweke bakal nyupatani Paduka ana ing ngarsane.”
6Rama kita ngandika marang sang juru pandakwa: “Ya wis, dheweke ana ing tanganmu; mung nyawane aja kokganggu.”
7Sang juru pandakwa banjur lunga saka ing ngarsane Rama kita, nuli Ayub dipanthuki wudun kang nglarani, wiwit tlapakaning sikil nganti tekan embun-embunan. 8Ayub njupuk pecahan grabah kanggo ngukur awake, sinambi lungguh ing antarane awu. 9Bojone banjur kandha marang Ayub: “Apa kowe isih ngantepi kajujuranmu? Supatanana Gusti Allah, nuli matia!” a a v9 Bojone Ayub ing kene ngucap “Gusti Allah”, dudu “Rama” — tataran kang adoh, kang bakal tetep dadi panganggone pacelathon ing kitab iki nganti Ayub pungkasane adhep-adhepan karo Rama kita.
10Nanging wangsulane Ayub marang bojone: “Pangucapmu kaya pangucape wong wadon gemblung. Apa kita mung gelem nampani kabecikan saka Gusti Allah, nanging ora gelem nampani kasusahan?” Sajroning iki kabeh Ayub ora gawe dosa kalawan lambene.
Mitra Telu Padha Nyedhaki
11Bareng mitrane Ayub telu padha krungu bab sakehing kasusahan kang nempuh dheweke iku, banjur padha teka, siji-sijine saka ing omahe dhewe-dhewe — Elifas wong Teman, Bildad wong Suah, lan Zofar wong Naamah. Wong-wong mau padha sarujuk arep teka melu ngrasakake lan nglipur Ayub. 12Bareng padha weruh Ayub saka ing kadohan, wong-wong mau ora bisa ngenali dheweke. Banjur padha nywara seru lan nangis, sarta siji-sijine nyuwek jubahe lan nyawurake lebu ing sirahe kabur menyang langit. 13Wong-wong mau banjur padha lungguh ing lemah bebarengan karo Ayub pitung dina pitung bengi, lan ora ana kang kumecap sakecap marang dheweke, awit padha weruh yen banget anggone nandhang sangsara.