யோபு 2

2 ¹மறுபடியும் ஒரு நாள் வந்தது; அப்பொழுது பரலோகச் சபையின் அங்கத்தினர்கள் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாகத் தங்களை நிறுத்திக்கொள்ள வந்தார்கள்; குற்றஞ்சாட்டுபவனும் அவர்களுக்குள்ளே அவருக்கு முன்பாகத் தன்னை நிறுத்திக்கொள்ள வந்தான்.

²எங்கள் பிதா குற்றஞ்சாட்டுபவனை நோக்கி, “நீ எங்கிருந்து வந்தாய்?” என்றார். குற்றஞ்சாட்டுபவன் அவருக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “பூமியெங்கும் சுற்றித் திரிந்து, அதில் அங்கும் இங்கும் நடந்து வந்தேன்” என்றான்.

³எங்கள் பிதா குற்றஞ்சாட்டுபவனை நோக்கி, “என் ஊழியக்காரனாகிய யோபின்மேல் நீ கவனம் வைத்தாயா? பூமியில் அவனைப்போல் ஒருவனும் இல்லை; அவன் உத்தமனும் செம்மையானவனும், தேவனுக்குப் பயந்து, தீமையை விட்டு விலகுகிறவனுமாய் இருக்கிறான். காரணமில்லாமல் அவனை அழிக்கும்படி நீ என்னை அவனுக்கு விரோதமாக ஏவினபோதிலும், அவன் இன்னும் தன் உத்தமத்தைப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறான்” என்றார்.

⁴குற்றஞ்சாட்டுபவன் எங்கள் பிதாவுக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “தோலுக்குத் தோல்தான்! மனிதன் தன் சொந்த உயிரைக் காக்கத் தனக்கு உள்ள எல்லாவற்றையும் கொடுத்துவிடுவான். ⁵ஆனாலும் இப்பொழுது நீர் உமது கையை நீட்டி, அவனுடைய எலும்பையும் மாம்சத்தையும் தொடும்; அப்பொழுது அவன் நிச்சயமாக உமது முகத்துக்கு நேராக உம்மைத் தூஷிப்பான்” என்றான்.

⁶எங்கள் பிதா குற்றஞ்சாட்டுபவனை நோக்கி, “சரி, அவன் உன் கையில் இருக்கிறான்; அவனுடைய உயிரை மாத்திரம் தப்பவிடு” என்றார்.

⁷அப்பொழுது குற்றஞ்சாட்டுபவன் எங்கள் பிதாவின் சமுகத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டு, யோபை அவனுடைய உள்ளங்கால் தொடங்கி உச்சந்தலைவரைக்கும் கொடிய புண்களால் வாதித்தான். ⁸யோபு சாம்பலின் நடுவே உட்கார்ந்திருந்து, ஒரு ஓட்டை எடுத்துத் தன்னைச் சுரண்டிக்கொண்டான். ⁹அப்பொழுது அவனுடைய மனைவி அவனை நோக்கி, “நீ இன்னும் உன் உத்தமத்தைப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறாயா? தேவனைத் தூஷித்துவிட்டுச் செத்துப்போ” என்றாள். ^a a v9 யோபின் மனைவி இங்கே “பிதா” என்று சொல்லாமல் “தேவன்” என்கிறாள் — யோபு கடைசியில் எங்கள் பிதாவை நேருக்குநேராகச் சந்திக்கும்வரை இந்தப் புத்தகத்தின் உரையாடல்கள் நிலைத்திருக்கும் தூரமான தொனி இதுவே.

¹⁰அதற்கு அவன் அவளை நோக்கி, “நீ ஒரு மதிகெட்ட ஸ்திரீ பேசுகிறதுபோலப் பேசுகிறாய். நாம் தேவனுடைய கையிலிருந்து நன்மையைப் பெற்றிருக்கிறோமே, தீமையையும் பெறவேண்டாமா?” என்றான். இவை எல்லாவற்றிலும் யோபு தன் உதடுகளால் பாவம் செய்யவில்லை.

மூன்று நண்பர்கள் அருகில் வருகிறார்கள்

¹¹யோபுக்கு நேரிட்ட இந்தத் துன்பம் அனைத்தையும்பற்றி அவனுடைய மூன்று நண்பர்கள் கேள்விப்பட்டபோது, தேமானியனாகிய எலிப்பாஸ், சூகியனாகிய பில்தாத், நாகமாத்தியனாகிய சோப்பார் என்னும் அவரவர் தங்கள் சொந்த இடங்களிலிருந்து வந்தார்கள். அவனுக்கு இரங்கி அவனைத் தேற்றுவதற்காக அவர்கள் ஒருமித்துச் சேர்ந்து வந்தார்கள். ¹²அவர்கள் தூரத்திலிருந்து அவனைப் பார்த்தபோது, அவனை அறியக்கூடாதிருந்தார்கள்; அவர்கள் சத்தமிட்டு அழுது, அவரவர் தங்கள் அங்கியைக் கிழித்து, வானத்தை நோக்கித் தங்கள் தலைகள்மேல் புழுதியைத் தூற்றிக்கொண்டார்கள். ¹³அவனுடைய வேதனை மிகவும் பெரிதாயிருக்கிறதை அவர்கள் கண்டபடியால், ஒருவரும் அவனோடே ஒரு வார்த்தையும் பேசாமல், ஏழுநாள் இரவும் பகலும் அவனோடே தரையிலே உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.