ಯೋಬನ ಗ್ರಂಥ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ಪುನಃ ಒಂದು ದಿನ, ಪರಲೋಕದ ಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಜರಾಗಲು ಬಂದರು; ಅವರ ನಡುವೆ ದೂಷಕನೂ ಅವರ ಮುಂದೆ ಹಾಜರಾಗಲು ಬಂದನು.

²ನಮ್ಮ ತಂದೆ ದೂಷಕನಿಗೆ, “ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ?” ಎಂದರು. ಅದಕ್ಕೆ ದೂಷಕನು, “ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ತಿರುಗಾಡಿ ಬಂದೆನು,” ಎಂದು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟನು.

³ನಮ್ಮ ತಂದೆ ದೂಷಕನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದರು: “ನನ್ನ ಸೇವಕನಾದ ಯೋಬನನ್ನು ನೀನು ಗಮನಿಸಿದೆಯಾ? ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಂತೆ ಬೇರೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ — ನಿರ್ದೋಷಿಯೂ ಯಥಾರ್ಥವಂತನೂ, ದೇವರಿಗೆ ಭಯಪಡುವವನೂ ಕೆಟ್ಟತನದಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುವವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಅವನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರೂ, ಅವನು ಇನ್ನೂ ತನ್ನ ಸತ್ಯಸಂಧತೆಯನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ.”

⁴ಅದಕ್ಕೆ ದೂಷಕನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ, “ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಚರ್ಮ! ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೋಸ್ಕರ ತನಗಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡುವನು. ⁵ಆದರೆ ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಕೈಚಾಚಿ ಅವನ ಎಲುಬನ್ನೂ ಮಾಂಸವನ್ನೂ ಹೊಡೆಯಿರಿ; ಆಗ ಅವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಮುಖದೆದುರೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಶಪಿಸುವನು,” ಎಂದು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟನು.

⁶ನಮ್ಮ ತಂದೆ ದೂಷಕನಿಗೆ, “ಒಳ್ಳೆಯದು, ಅವನು ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ; ಆದರೆ ಅವನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಸು,” ಎಂದರು.

⁷ಆದ್ದರಿಂದ ದೂಷಕನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗಿ, ಯೋಬನ ಪಾದದ ಅಂಗಾಲಿನಿಂದ ನೆತ್ತಿಯವರೆಗೂ ನೋವಿನ ಹುಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ⁸ಯೋಬನು ಬೂದಿಯ ನಡುವೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ತನ್ನನ್ನು ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಒಡೆದ ಮಡಕೆಯ ಚೂರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ⁹ಆಗ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಅವನಿಗೆ, “ನೀನು ಇನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಸತ್ಯಸಂಧತೆಯನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದೀಯಾ? ದೇವರನ್ನು ಶಪಿಸಿ ಸತ್ತುಹೋಗು!” ಎಂದಳು. ^a a v9 ಯೋಬನ ಹೆಂಡತಿ ಇಲ್ಲಿ “ತಂದೆ” ಎನ್ನದೆ “ದೇವರು” ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ — ಯೋಬನು ಕೊನೆಗೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ತನಕ ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಸಂವಾದಗಳು ಇದೇ ದೂರದ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.

¹⁰ಆದರೆ ಅವನು ಅವಳಿಗೆ, “ನೀನು ಒಬ್ಬ ಮೂರ್ಖ ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೀ. ನಾವು ದೇವರಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಪಡೆದು ಕೇಡನ್ನು ಪಡೆಯಬಾರದೋ?” ಎಂದನು. ಇದೆಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಯೋಬನು ತನ್ನ ತುಟಿಗಳಿಂದ ಪಾಪಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಮೂವರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಾರೆ

¹¹ಯೋಬನ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅವನ ಮೂವರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಕೇಳಿದಾಗ, ತೇಮಾನ್ಯನಾದ ಎಲೀಫಜ, ಶೂಹ್ಯನಾದ ಬಿಲ್ದದ, ನಾಮಾಥ್ಯನಾದ ಚೋಫರ — ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ತನ್ನ ಊರಿಂದ ಬಂದನು. ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಂದು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಸಹಾನುಭೂತಿ ತೋರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಸಂತೈಸಬೇಕೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ¹²ಅವರು ದೂರದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೂಗಿ ಅತ್ತರು; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ತನ್ನ ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನು ಹರಿದುಕೊಂಡು ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ತನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧೂಳನ್ನು ಎರಚಿಕೊಂಡನು. ¹³ಅವರು ಅವನ ಸಂಗಡ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಏಳು ಹಗಲೂ ಏಳು ರಾತ್ರಿಯೂ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು; ಅವನ ಸಂಕಟವು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದೆಂದು ಅವರು ಕಂಡದ್ದರಿಂದ ಯಾರೂ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಆಡಲಿಲ್ಲ.