ಯೋಬನ ಗ್ರಂಥ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಯೋಬನು ಬಾಯಿತೆರೆದು ತಾನು ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು. ²ಅವನು ಹೀಗೆಂದನು: ³“ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವು ನಾಶವಾಗಲಿ, ‘ಗಂಡುಮಗು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಯಿತು’ ಎಂದ ಆ ರಾತ್ರಿಯೂ ನಾಶವಾಗಲಿ. ⁴ಆ ದಿನವು ಕತ್ತಲಾಗಲಿ! ಮೇಲಿರುವ ದೇವರು ಅದನ್ನು ಹುಡುಕದಿರಲಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಪ್ರಕಾಶಿಸದಿರಲಿ. ⁵ಕತ್ತಲೆಯೂ ಗಾಢಾಂಧಕಾರವೂ ಅದನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ; ಮೋಡವು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕವಿಯಲಿ; ಹಗಲಿನ ಕಾಳಿಮೆಯು ಅದನ್ನು ಬೆದರಿಸಲಿ. ⁶ಆ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕಗ್ಗತ್ತಲೆಯು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ; ಅದು ವರ್ಷದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸಪಡದಿರಲಿ, ತಿಂಗಳುಗಳ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸೇರದಿರಲಿ. ⁷ಹೌದು, ಆ ರಾತ್ರಿಯು ಬಂಜೆಯಾಗಲಿ; ಅದರೊಳಗೆ ಆನಂದದ ಕೂಗು ಬರದಿರಲಿ. ⁸ದಿನಗಳನ್ನು ಶಪಿಸುವವರು ಅದನ್ನು ಶಪಿಸಲಿ — ಲಿವ್ಯಾತಾನನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವವರೇ. ^a a v8 ಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ದಿನಗಳ ಮೇಲೆ ವೃತ್ತಿಪರ ಶಾಪಕರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ ಎಂದು ಪುರಾತನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಂಬಲಾಗಿತ್ತು. ⁹ಅದರ ಮುಂಜಾವಿನ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮಂಕಾಗಲಿ; ಅದು ಬೆಳಕನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ ಕಾಣದೆ ಹೋಗಲಿ, ಮುಂಜಾನೆಯ ಮೊದಲ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡದಿರಲಿ, ¹⁰ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಲಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಮರೆಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ¹¹ನಾನು ಹುಟ್ಟುವಾಗಲೇ ಏಕೆ ಸಾಯಲಿಲ್ಲ? ಗರ್ಭದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಏಕೆ ಪ್ರಾಣಬಿಡಲಿಲ್ಲ? ¹²ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮೊಣಕಾಲುಗಳು ಏಕೆ ಇದ್ದವು? ನಾನು ಹಾಲು ಕುಡಿಯಲು ಮೊಲೆಗಳು ಏಕೆ ಇದ್ದವು? ^b b v12 ಪುರಾತನ ಪೂರ್ವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ನವಜಾತ ಶಿಶುವನ್ನು ಸಂಬಂಧಿಯ ಮೊಣಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಇಡುವುದು ಆ ಮಗುವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಔಪಚಾರಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿತ್ತು. ¹³ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಈಗ ನಾನು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಮಲಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆ; ನಿದ್ರಿಸಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆ, ¹⁴ತಮಗಾಗಿ ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಭೂಮಿಯ ಅರಸರ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಿಗಳ ಸಂಗಡ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆ, ¹⁵ಅಥವಾ ಚಿನ್ನವಿದ್ದ, ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನು ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡ ರಾಜಕುಮಾರರ ಸಂಗಡ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆ. ¹⁶ಅಥವಾ ನಾನು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹೂಳಲ್ಪಟ್ಟ ಸತ್ತುಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವಿನಂತೆ, ಬೆಳಕನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕಾಣದ ಕೂಸುಗಳಂತೆ ಏಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ? ¹⁷ಅಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟರು ರೋಷವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲಿ ದಣಿದವರು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ¹⁸ಸೆರೆಯವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಬಿಟ್ಟೀ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸುವವನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಇನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ¹⁹ಅಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕವರೂ ದೊಡ್ಡವರೂ ಸಮಾನರೇ, ಗುಲಾಮನು ತನ್ನ ಯಜಮಾನನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ²⁰ಸಂಕಟದಲ್ಲಿರುವವನಿಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಹಿತುಂಬಿದವನಿಗೆ ಜೀವವನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ? ²¹ಬಾರದ ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಿ, ಬಚ್ಚಿಟ್ಟ ನಿಧಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅಗೆಯುವವನಿಗೆ, ²²ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕುಣಿದಾಡಿ ಹಿಗ್ಗುವವನಿಗೆ ಏಕೆ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ? ²³ಮಾರ್ಗವು ಮರೆಯಾಗಿರುವ, ದೇವರು ಸುತ್ತಲೂ ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿರುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ? ²⁴ನನ್ನ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ನನ್ನ ಆಹಾರಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೇ ಬರುತ್ತದೆ, ನನ್ನ ನರಳಾಟವು ನೀರಿನಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ²⁵ನಾನು ಭಯಪಟ್ಟದ್ದೇ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದೆ, ನಾನು ಅಂಜಿದ್ದೇ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದಿದೆ. ²⁶ನನಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಲ್ಲ, ಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲ, ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಿಲ್ಲ — ಕೇವಲ ತಲ್ಲಣವಿದೆ.”