Efa vita pirinty
Boky

Nanozona ny Andro Nahaterahany i Joba

Joba dia manapaka ny fahanginana amin'ny fanozonana ny andro nahaterahany. Te hofafana amin'ny kalandrie izany alina izany izy, ary mitsiriritra ny zaza maty teraka sy ny mpanjaka maty satria any am-pasana farafaharatsiny dia mangina. Nahoana no omena mazava, hoy izy, ny lehilahy voasaron'Andriamanitra?

Toko 3.

Rehefa afaka izany, dia nanokatra ny vavany i Joba ka nanozona ny andro nahaterahany. Hoy izy: « Aoka ho levona ny andro nahaterahako, sy ny alina nilaza hoe: “Nisy zazalahy niforona tao an-kibo.” Ny andro iny anie ho maizina! Aoka tsy hotadiavin’Andriamanitra any ambony izy, ary aoka tsy hohazavain’ny mazava. Aoka ny maizina sy ny aloky ny fahafatesana no handray azy; aoka hisy rahona hitoetra eo amboniny; aoka ny haizin’ny andro hampitahotra azy. Ny alina iny anie hotazonin’ny maizina mikitroka; aoka tsy hifaly eo amin’ny andro amin’ny taona izy, ary aoka tsy ho isaina amin’ny volana. Eny, aoka ho momba izany alina izany; aoka tsy hisy kiakiaka fifaliana hiditra ao aminy. Aoka hozonin’izay mpanozona andro izy, dia izay vonona hamoha an’i Leviatana. a a v8 Dia nino ny olona tamin’ny andro fahiny fa ny mpanozona mpamikitra dia manana fahefana amin’ny andro mahasoa sy ny andro tsy mahasoa. Aoka ho maizina ny kintan’ny maraina aminy; aoka hanantena ny mazava izy nefa tsy hahita, ary tsy hahita mihitsy ny taratry ny maraina voalohany, satria tsy nanidy ny varavaran’ny kibon-dreniko izy, ary tsy nanafina ny fahoriana tamin’ny masoko. Nahoana aho no tsy maty tamin’ny nahaterahako, na nivoaka avy tao an-kibo ary namoy ny aiko? Nahoana no nisy lohalika nandray ahy, na nono hinonoako? b b v12 Tany Atsinanana akaiky fahiny, ny fametrahana ny zaza vao teraka eo ambonin’ny lohalikan’ny havana dia fihetsika ofisialy hanekena ilay zaza. Fa ankehitriny dia efa mandry am-pilaminana aho; efa matory ka miala sasatra, miaraka amin’ny mpanjaka sy ny mpanolo-tsaina eto an-tany, izay nanorina rava ho an’ny tenany, na miaraka amin’ny andriana izay nanana volamena, izay nameno volafotsy ny tranony. Sa nahoana aho no tsy zaza maty teraka nalevina, tahaka ny zaza tsy mba nahita ny mazava? Any no tsy mahatezitra intsony ny ratsy fanahy, ary any no miala sasatra ny reraka. Miara-miadana any ny babo; tsy mba renin’izy ireo intsony ny feon’ny mpampiasa mafy azy. Any ny kely sy ny lehibe dia mitovy, ary afaka amin’ny tompony ny andevo. Nahoana no omena mazava izay mijaly, ary fiainana ho an’izay mangidihidy fanahy, izay maniry ny fahafatesana nefa tsy tonga, ary mihady azy mihoatra noho ny fihadiana harena miafina, izay mitsambikina noho ny hafaliana ary mifaly rehefa mahita ny fasana? Nahoana no omena mazava ny lehilahy izay miafina ny lalany, izay nofefen’Andriamanitra manodidina? Fa ny fisentoako no tonga alohan’ny haniko, ary mandriaka tahaka ny rano ny fimenomenoko. Fa ny zavatra natahotro dia tonga tamiko, ary izay nitahorako no nahatratra ahy. Tsy mahita fitsaharana aho, na fiadanana, na fiala sasatra—fa korontana ihany. »