యోబు 3

3 ¹ఇదైన తరువాత యోబు తన నోరు తెరచి తాను పుట్టిన దినమును శపించెను. ²అతడు ఇట్లనెను: ³"నేను పుట్టిన దినము నశించునుగాక, 'మగబిడ్డ గర్భమున ధరింపబడెను' అని పలికిన రాత్రియు నశించునుగాక. ⁴ఆ దినము అంధకారమగునుగాక! పైనున్న దేవుడు దానిని వెదకకుండునుగాక, వెలుగు దానిమీద ప్రకాశింపకుండునుగాక. ⁵అంధకారమును గాఢాంధకారమును దానిని ఆక్రమించునుగాక; మేఘము దానిమీద క్రమ్మునుగాక; పగటి చీకటి దానిని బెదరించునుగాక. ⁶ఆ రాత్రిని గాఢాంధకారము పట్టుకొనునుగాక; అది సంవత్సర దినములలో ఆనందింపకుండునుగాక, నెలల లెక్కలో చేర్చబడకుండునుగాక. ⁷అవును, ఆ రాత్రి గొడ్రాలుగా ఉండునుగాక; దానిలోనికి ఏ ఆనంద కేకయు రాకుండునుగాక. ⁸దినములను శపించువారు దానిని శపించుదురుగాక—లివ్యాతానును రేపుటకు సిద్ధముగా ఉన్నవారు. ^a a v8 శుభ దినములపైనను అపశకున దినములపైనను అధికారము కలిగియుందురని వృత్తిపరమైన శాపకులను గూర్చి ప్రాచీన లోకమునందు నమ్మేవారు. ⁹దాని ఉదయ నక్షత్రములు చీకటిగా ఉండునుగాక; అది వెలుగుకై నిరీక్షించి దానిని పొందకుండునుగాక, ప్రొద్దుటి తొలి కిరణములను ఎన్నడును చూడకుండునుగాక, ¹⁰ఏలయనగా అది నా తల్లి గర్భ ద్వారములను మూయలేదు, నా కన్నుల నుండి కష్టమును దాచలేదు. ¹¹నేను పుట్టినప్పుడే ఎందుకు చనిపోలేదు, గర్భము నుండి బయటికి వచ్చి ప్రాణము విడువలేదు? ¹²నన్ను చేర్చుకొనుటకు మోకాళ్లు ఎందుకుండెను, నేను పాలు త్రాగుటకు స్తనములు ఎందుకుండెను? ^b b v12 ప్రాచీన సమీప తూర్పు దేశములలో, నవజాత శిశువును బంధువుని మోకాళ్లపై ఉంచుట ఆ బిడ్డను స్వీకరించుటకు ఒక అధికారిక క్రియగా ఉండెను. ¹³లేకున్నచో ఇప్పుడు నేను నెమ్మదిగా పండుకొనియుందును; నిద్రించి విశ్రాంతిలో ఉందును, ¹⁴తమకొరకు పాడు కట్టడములను కట్టుకొనిన భూరాజులతోను మంత్రులతోను ఉందును, ¹⁵లేక బంగారము కలిగి, తమ యిండ్లను వెండితో నింపుకొనిన అధిపతులతోను ఉందును. ¹⁶లేక వెలుగును ఎన్నడును చూడని పసిబిడ్డలవలె, పాతిపెట్టబడిన మృత శిశువుగా నేను ఎందుకుండలేదు? ¹⁷అక్కడ దుష్టులు రేగుట మానుదురు, అక్కడ అలసిపోయినవారు విశ్రాంతి పొందుదురు. ¹⁸చెరపట్టబడినవారు కూడి నెమ్మదిగా ఉందురు; వెట్టి పనివాని కంఠస్వరము వారికిక వినబడదు. ¹⁹అల్పులును ఘనులును అక్కడ సమానముగా ఉందురు, దాసుడు తన యజమానుని నుండి విడుదల పొందును. ²⁰దుఃఖములో ఉన్నవానికి వెలుగు, మనోవేదన గలవానికి జీవము ఎందుకు అనుగ్రహింపబడును, ²¹రాని మరణము కొరకు ఆశపడి, దాచబడిన ధనము కొరకు కంటె ఎక్కువగా దాని కొరకు త్రవ్వువారికి, ²²సమాధిని కనుగొనినప్పుడు సంతోషముతో గంతులు వేసి ఆనందించువారికి వెలుగు ఎందుకు అనుగ్రహింపబడును? ²³మార్గము మరుగైయుండి, దేవుడు చుట్టు కంచె వేసిన మనుష్యునికి వెలుగు ఎందుకు అనుగ్రహింపబడును? ²⁴నా ఆహారము కంటె ముందుగా నా నిట్టూర్పు వచ్చుచున్నది, నా మూలుగులు నీళ్లవలె కారుచున్నవి. ²⁵నేను భయపడిన సంగతి నామీదికి వచ్చినది, నేను వెరచినది నన్ను ఆవరించినది. ²⁶నాకు నెమ్మది లేదు, నిశ్శబ్దము లేదు, విశ్రాంతి లేదు—కేవలము కల్లోలమే."