Ayub tugʻilgan kunini laʼnatlaydi
Ayub sukutni tugʻilgan kunini laʼnatlab buzadi. U oʻsha tun taqvimdan oʻchirilishini istaydi, oʻlik tugʻilgan bolalarga va oʻlgan shohlarga havas qiladi, chunki qabr hech boʻlmaganda sokin. Xudo atrofini oʻrab qoʻygan odamga nega yorugʻlik beriladi, deb soʻraydi u.
3 1Shundan soʻng Ayub ogʻiz ochib, tugʻilgan kunini laʼnatladi. 2U dedi: 3“Men tugʻilgan kun halok boʻlsin, «Oʻgʻil bola bachadonga tushdi», degan tun ham. 4Oʻsha kun — zulmatga aylansin! Yuqoridagi Xudo uni axtarmasin, uning ustiga nur ham tushmasin. 5Zulmat va qalin soya uni egallab olsin; uning ustini bulut qoplasin; kunning qoraligʻi uni dahshatga solsin. 6Oʻsha tunni — qalin zulmat chulgʻab olsin; u yil kunlari orasida shodlanmasin, oylar soniga ham kirmasin. 7Ha, oʻsha tun bepusht boʻlsin; unda shodlik sadosi yangramasin. 8Kunlarni laʼnatlovchilar uni laʼnatlasin — Leviafanni uygʻotishga tayyor turganlar. a a v8 Qadimgi dunyoda kasbiy laʼnatchilar muborak va shum kunlar ustidan hukmga ega, deb ishonishgan. 9Uning tong yulduzlari qorongʻi boʻlsin; u nurga umid qilib, topa olmasin, tongning dastlabki shuʼlalarini aslo koʻrmasin, 10chunki u onam bachadonining eshiklarini yopmadi, koʻzlarimdan kulfatni ham yashirmadi. 11Nega tugʻilganimda oʻlmadim, bachadondan chiqib, soʻnggi nafasimni bermadim? 12Nega meni qabul qiladigan tizzalar, emishim uchun koʻkraklar bor edi? b b v12 Qadimgi Yaqin Sharqda chaqaloqni qarindoshning tizzasiga qoʻyish — bolani qabul qilishning rasmiy marosimi edi. 13Chunki hozir men sokinlikda yotgan boʻlardim; uxlab, orom olgan boʻlardim, 14oʻzlari uchun vayronalar qurgan yer yuzining shohlari va maslahatchilari bilan birga, 15yoki oltinga ega boʻlgan, uylarini kumushga toʻldirgan shahzodalar bilan birga. 16Yoki nega men koʻmilgan oʻlik chaqaloq boʻlmadim, nurni hech koʻrmagan goʻdaklar kabi? 17U yerda fosiqlar gʻazabdan toʻxtaydi, u yerda horganlar orom topadi. 18Asirlar birgalikda osoyishta boʻladi; ular endi nazoratchining ovozini eshitmaydi. 19Kichik ham, buyuk ham u yerda barobardir, qul esa xoʻjasidan ozoddir. 20Nega azob chekayotganga nur, joni achchiq boʻlganga hayot beriladi, 21ular kelmaydigan oʻlimni intizor kutadi, uni yashirin xazinadan ham koʻproq qaziydi, 22ular qabrni topganda sevinib, sakraydi va quvonadi? 23Yoʻli yashirin boʻlgan, Xudo atrofini toʻsib qoʻygan odamga nega nur beriladi? 24Chunki ohim nonimdan oldin keladi, nolalarim suvdek toʻkiladi. 25Chunki men qoʻrqqan narsa boshimga tushdi, dahshat ichida kutganim meni quvib yetdi. 26Menda tinchlik ham, osoyishtalik ham, orom ham yoʻq — faqat iztirob bor.”