Si Tukang Ngadakwa Datang Deui
Si panuduh datang deui sarta Rama urang ngidinan pukulan anu kadua: borok ti luhur sirah nepi ka dampal suku. Pamajikan Ayub nitah manéhna nyumpahan Allah sarta maot; manéhna nolak, tanpa pura-pura yén kasusahan éta pantes katampa. Tilu sobat datang, nyoéhkeun jubahna, sarta calik jempé jeung manéhna tujuh poé.
2 1Dina hiji poe deui, para anggota majelis sawarga daratang ngadeuheus ka payuneun Rama urang, sarta si Tukang Ngadakwa oge milu datang di antarana pikeun ngadeuheus ka payuneun Mantenna.
2Saur Rama urang ka si Tukang Ngadakwa, “Ti mana datangna maneh?” Piunjuk si Tukang Ngadakwa, “Ti ngumbara di sakuliah bumi, ngalanto ka ditu ka dieu.”
3Saur Rama urang ka si Tukang Ngadakwa, “Naha maneh geus merhatikeun abdi Kami si Ayub? Di sakuliah bumi taya nu saperti manehna—jalma nu mulus tur jujur, nu sieun ku Allah sarta nyingkahan kajahatan. Manehna tetep nyepeng pageuh kajujuranana, sanajan maneh geus ngojok-ngojok Kami sangkan nyilakakeun manehna tanpa alesan.”
4Piunjuk si Tukang Ngadakwa ka Rama urang, “Kulit dibales kulit! Jelema bakal masrahkeun sagala milikna pikeun nyalametkeun nyawana sorangan. 5Tapi ayeuna mah angkat panangan Gusti, tarajang tulang sareng dagingna, tangtos manehna bakal nyumpahan Gusti di payuneun Gusti.”
6Saur Rama urang ka si Tukang Ngadakwa, “Heug, manehna aya dina genggeman maneh; ngan nyawana ulah dirampas.”
7Tuluy si Tukang Ngadakwa undur ti payuneun Rama urang, terus nerap si Ayub ku borok nu nyeri ti dampal suku nepi ka embun-embunanana. 8Tuluy si Ayub nyokot beling tina kendi nu peupeus pikeun ngagaro awakna, bari diukna di tengah-tengah lebu. 9Ceuk pamajikanana ka manehna, “Na maneh teh tetep keneh nyepeng pageuh kajujuran? Geus, sumpahan bae Allah, tuluy paeh!” a a v9 Pamajikan Ayub di dieu nyebatna “Allah”, sanes “Rama”—eta teh tahap basa anu anggang, anu baris tetep dianggo sapanjang paguneman dina ieu kitab, dugi ka si Ayub tungtungna amprok jonghok sareng Rama urang.
10Tapi tembal manehna, “Omongan maneh teh kawas awewe nu gejul. Naha urang ngan daek narima kahadean ti Allah bae, ari karerepet henteu?” Dina sakabeh ieu kajadian, si Ayub henteu nyieun dosa ku biwirna.
Tilu Sobat Daratang Ngadeukeutan
11Barang tilu sobat si Ayub ngadarenge sagala musibat nu geus karandapan ku manehna, maranehna daratang, masing-masing ti imahna sorangan—Elipas urang Teman, Bildad urang Suah, jeung Sopar urang Naamah. Maranehna geus sapuk rek datang pikeun milu prihatin sarta ngalipur manehna. 12Barang narenjo manehna ti kajauhan, maranehna henteu warawuheun deui. Maranehna ngagerowok bari ceurik, tuluy masing-masing nyoehkeun jubahna sarta ngawur-ngawurkeun lebu kana sirahna ka arah langit. 13Maranehna diuk babarengan jeung manehna dina taneuh tujuh poe tujuh peuting, taya saurang oge nu ngomong sakecap ka manehna, sabab maranehna nenjo yen kasangsaraan manehna kacida gedena.