Ewangelia Mateusza 23

23 ¹Wtedy Jezus przemówił do tłumów i do swoich uczniów,

²mówiąc: „Uczeni w Piśmie i faryzeusze zasiedli na katedrze Mojżesza.

³„Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam mówią, ale nie postępujcie według ich uczynków, bo mówią, a nie czynią. ⁴Wiążą ciężkie brzemiona, trudne do noszenia, i kładą je ludziom na ramiona, ale sami nawet palcem nie chcą ich ruszyć. ⁵Wszystkie swoje uczynki spełniają, aby ich ludzie widzieli; poszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle swoich szat, ^a a v5 Filakterie: małe skórzane pudełeczka zawierające fragmenty Pisma, przywiązywane do czoła i lewego ramienia podczas modlitwy. ⁶i lubią pierwsze miejsca na ucztach, i pierwsze krzesła w synagogach, ⁷i pozdrowienia na rynkach, i aby ich ludzie nazywali «Rabbi». ⁸Wy zaś nie pozwalajcie nazywać się «Rabbi», bo jeden jest wasz nauczyciel, a wy wszyscy jesteście braćmi. ⁹I nikogo na ziemi nie nazywajcie swoim ojcem, bo jeden jest wasz Ojciec, który jest w niebie. ¹⁰Nie pozwalajcie też nazywać się «przewodnikami», bo jeden jest wasz przewodnik, Chrystus. ¹¹Największy wśród was będzie waszym sługą. ¹²Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.

¹³Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo zamykacie przed ludźmi Królestwo naszego Ojca! Sami bowiem nie wchodzicie ani nie pozwalacie wejść tym, którzy chcą wejść. ^b b v13 Najstarsze rękopisy nie zawierają tu wersetu 14; późniejsze odpisy dodają: „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo pożeracie domy wdów i dla pozoru odprawiacie długie modlitwy; dlatego otrzymacie surowszy wyrok.”

¹⁵Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo przemierzacie morze i ląd, aby pozyskać jednego nawróconego, a gdy się nim stanie, czynicie go dwakroć bardziej synem piekła niż wy sami.

¹⁶Biada wam, ślepi przewodnicy, którzy mówicie: «Kto przysięga na świątynię, to nic nie znaczy, ale kto przysięga na złoto świątyni, ten jest związany przysięgą». ¹⁷Głupi i ślepi! Cóż bowiem jest większe: złoto czy świątynia, która uświęca złoto? ¹⁸Mówicie też: «Kto przysięga na ołtarz, to nic nie znaczy, ale kto przysięga na dar na nim leżący, ten jest związany przysięgą». ¹⁹Ślepi! Cóż bowiem jest większe: dar czy ołtarz, który uświęca dar? ²⁰Kto więc przysięga na ołtarz, przysięga na niego i na wszystko, co na nim leży. ²¹A kto przysięga na świątynię, przysięga na nią i na tego, który w niej mieszka. ²²A kto przysięga na niebo, przysięga na tron naszego Ojca i na tego, który na nim zasiada.

²³Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo dajecie dziesięcinę z mięty, kopru i kminku, a zaniedbujecie to, co ważniejsze w Prawie: sprawiedliwość, miłosierdzie i wierność. To należało czynić, a tamtego nie zaniedbywać. ²⁴Ślepi przewodnicy, którzy przecedzacie komara, a połykacie wielbłąda!

²⁵Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo oczyszczacie kielich i misę z zewnątrz, a wewnątrz pełne są chciwości i niepowściągliwości. ²⁶Ślepy faryzeuszu! Oczyść najpierw wnętrze kielicha i misy, aby i ich strona zewnętrzna była czysta.

²⁷Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo podobni jesteście do grobów pobielanych, które z zewnątrz wydają się piękne, ale wewnątrz pełne są kości umarłych i wszelkiej nieczystości. ²⁸Tak i wy na zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, ale wewnątrz pełni jesteście obłudy i bezprawia.

²⁹Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo budujecie groby proroków i zdobicie pomniki sprawiedliwych, ³⁰i mówicie: «Gdybyśmy żyli za dni naszych ojców, nie mielibyśmy z nimi udziału w zabijaniu proroków». ³¹Tak więc sami świadczycie przeciwko sobie, że jesteście synami tych, którzy pomordowali proroków. ³²Dopełnijcie więc miary waszych ojców. ³³Węże, plemię żmijowe, jakże zdołacie ujść przed wyrokiem skazującym na piekło? ³⁴Dlatego oto posyłam do was proroków, mędrców i uczonych w Piśmie; jednych z nich zabijecie i ukrzyżujecie, innych będziecie biczować w swoich synagogach i prześladować od miasta do miasta, ³⁵aby spadła na was wszelka krew sprawiedliwa, przelana na ziemi, od krwi sprawiedliwego Abla aż do krwi Zachariasza, syna Barachiasza, którego zamordowaliście między przybytkiem a ołtarzem. ³⁶Zaprawdę, powiadam wam, to wszystko spadnie na to pokolenie.

Jezus płacze nad Jerozolimą

³⁷Jeruzalem, Jeruzalem, które zabijasz proroków i kamienujesz tych, którzy są do ciebie posłani! Ileż razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak kokosz gromadzi swoje pisklęta pod skrzydła, a nie chcieliście! ³⁸Oto wasz dom zostanie wam pusty. ³⁹Mówię wam: Odtąd nie ujrzycie mnie, aż powiecie: «Błogosławiony, który przychodzi w imię naszego Ojca».”