ਮੱਤੀ 23

23 ¹ਤਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਭੀੜਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ,

²“ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀ ਮੂਸਾ ਦੀ ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।

³“ਸੋ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਣ, ਉਹ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮੰਨੋ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਨਾ ਕਰੋ—ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਤਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਰਦੇ ਨਹੀਂ। ⁴ਉਹ ਭਾਰੀਆਂ, ਢੋਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀਆਂ ਪੰਡਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦੇ। ⁵ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਣ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਤਵੀਤ ਚੌੜੇ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਸਤਰਾਂ ਦੇ ਝਾਲਰ ਲੰਬੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ^a a v5 ਤਵੀਤ: ਚਮੜੇ ਦੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਡੱਬੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵੇਲੇ ਮੱਥੇ ਅਤੇ ਖੱਬੀ ਬਾਂਹ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ⁶ਅਤੇ ਉਹ ਦਾਵਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਦੀ ਥਾਂ ਅਤੇ ਸਭਾ-ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ⁷ਅਤੇ ਬਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਲਾਮਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲੋਂ ‘ਰੱਬੀ’ ਅਖਵਾਉਣ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ⁸ਪਰ ਤੁਸੀਂ ‘ਰੱਬੀ’ ਨਾ ਅਖਵਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਗੁਰੂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕੋ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਭਰਾ ਹੋ। ⁹ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਤਾ ਨਾ ਆਖੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕੋ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ। ¹⁰ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ‘ਉਸਤਾਦ’ ਨਾ ਅਖਵਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕੋ ਉਸਤਾਦ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਮਸੀਹ। ¹¹ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹੋਵੇਗਾ। ¹²ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

¹³ਹੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀਓ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਓ, ਕਪਟੀਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਇ! ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਨਾ ਤਾਂ ਆਪ ਵੜਦੇ ਹੋ, ਨਾ ਵੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੜਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ^b b v13 ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਆਇਤ 14 ਨਹੀਂ ਹੈ; ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਨਕਲਾਂ ਇਹ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ: “ਹੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀਓ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਓ, ਕਪਟੀਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਇ! ਤੁਸੀਂ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਦੇ ਘਰ ਹੜੱਪ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਵਿਖਾਵੇ ਲਈ ਲੰਬੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਧ ਦੰਡ ਮਿਲੇਗਾ।”

¹⁵ਹੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀਓ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਓ, ਕਪਟੀਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਇ! ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਜਣੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਗਾਹ ਮਾਰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਜਦ ਉਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲੋਂ ਦੁੱਗਣਾ ਨਰਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।

¹⁶ਹੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਆਗੂਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਇ! ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ‘ਜੇ ਕੋਈ ਹੈਕਲ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਵੇ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਹੈਕਲ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਬੱਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।’ ¹⁷ਹੇ ਮੂਰਖੋ ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹਿਓ! ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਹੈ: ਸੋਨਾ, ਜਾਂ ਹੈਕਲ ਜੋ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ? ¹⁸ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ‘ਜੇ ਕੋਈ ਜਗਵੇਦੀ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਵੇ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਉੱਤਲੀ ਭੇਟ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਬੱਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।’ ¹⁹ਹੇ ਅੰਨ੍ਹਿਓ! ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਹੈ: ਭੇਟ, ਜਾਂ ਜਗਵੇਦੀ ਜੋ ਭੇਟ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ? ²⁰ਸੋ ਜੋ ਕੋਈ ਜਗਵੇਦੀ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤਲੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਵੀ ਸਹੁੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ²¹ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਹੈਕਲ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵੀ ਸਹੁੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ²²ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਸੁਰਗ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਣ ਦੀ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵੀ ਸਹੁੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।

²³ਹੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀਓ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਓ, ਕਪਟੀਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਇ! ਤੁਸੀਂ ਪੁਦੀਨੇ, ਸੌਂਫ਼ ਅਤੇ ਜੀਰੇ ਦਾ ਦਸਵੰਧ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀਆਂ ਭਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ—ਨਿਆਂ, ਦਯਾ ਅਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ—ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੂਜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ²⁴ਹੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਆਗੂਓ, ਜੋ ਮੱਛਰ ਨੂੰ ਪੁਣ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਊਠ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ!

²⁵ਹੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀਓ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਓ, ਕਪਟੀਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਇ! ਤੁਸੀਂ ਕਟੋਰੇ ਅਤੇ ਥਾਲੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰੋਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਉਹ ਲੋਭ ਅਤੇ ਭੋਗ-ਬਿਲਾਸ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ²⁶ਹੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਫ਼ਰੀਸੀ! ਪਹਿਲਾਂ ਕਟੋਰੇ ਅਤੇ ਥਾਲੀ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਸਾਫ਼ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਾਹਰੋਂ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਣ।

²⁷ਹੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀਓ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਓ, ਕਪਟੀਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਇ! ਤੁਸੀਂ ਚੂਨਾ ਫੇਰੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵਰਗੇ ਹੋ, ਜੋ ਬਾਹਰੋਂ ਤਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਗੰਦਗੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ²⁸ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਬਾਹਰੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮੀ ਦਿਸਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਕਪਟ ਅਤੇ ਕੁਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹੋ।

²⁹ਹੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀਓ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਓ, ਕਪਟੀਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਇ! ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਧਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਮਾਧਾਂ ਸ਼ਿੰਗਾਰਦੇ ਹੋ, ³⁰ਅਤੇ ਆਖਦੇ ਹੋ, ‘ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਖ਼ੂਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਗੀ ਨਾ ਹੁੰਦੇ।’ ³¹ਸੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ। ³²ਸੋ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਦਾ ਮਾਪ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿਓ। ³³ਹੇ ਸੱਪੋ, ਹੇ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਨਰਕ ਦੇ ਦੰਡ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚੋਗੇ? ³⁴ਇਸ ਕਰਕੇ ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਨਬੀ, ਬੁੱਧਵਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮਾਰ ਸੁੱਟੋਗੇ ਅਤੇ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚਾੜ੍ਹੋਗੇ, ਅਤੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਭਾ-ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਰੜੇ ਮਾਰੋਗੇ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ-ਸ਼ਹਿਰ ਸਤਾਓਗੇ, ³⁵ਤਾਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸਾਰਾ ਧਰਮੀਆਂ ਦਾ ਖ਼ੂਨ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਵੇ—ਧਰਮੀ ਹਾਬਲ ਦੇ ਖ਼ੂਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬਰਕਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਦੇ ਖ਼ੂਨ ਤੱਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਅਤੇ ਜਗਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ। ³⁶ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਉੱਤੇ ਆ ਪੈਣਗੀਆਂ।

ਯਿਸੂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਰੋਂਦਾ ਹੈ

³⁷ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ—ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਭੇਜੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ! ਮੈਂ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਤੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਕੜੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੰਭਾਂ ਹੇਠ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਨਾ ਚਾਹਿਆ। ³⁸ਵੇਖੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਘਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉੱਜੜਿਆ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ³⁹ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਤੋਂ ਫੇਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖੋਗੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਾ ਆਖੋ, ‘ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।’”