ଯୀଶୁ ଭଣ୍ଡ ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସତର୍କ କରାନ୍ତି
ଯୀଶୁ ସାତ ଥର ସେହି ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସନ୍ତାପ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଭାର ଲଦନ୍ତି, ପାନପାତ୍ରର ବାହାର ମାଜନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ କବର ସଜାନ୍ତି — ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କର ପିତା କେବଳ ଜଣେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ। ଏହା ଯିରୂଶାଲମ ପାଇଁ ଶୋକରେ ଶେଷ ହୁଏ, ଯେଉଁ ନଗର ମନା କଲା, ଯାହାର ଗୃହ ଶୂନ୍ୟ ଛଡ଼ାଗଲା।
23 1ସେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ଲୋକସମୂହ ଓ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ,
2“ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ ମୋଶାଙ୍କ ଆସନରେ ବସନ୍ତି।
3“ଅତଏବ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯାହା କିଛି କହନ୍ତି, ତାହା କର ଓ ପାଳନ କର, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ କର୍ମ ଅନୁସାରେ କର ନାହିଁ; କାରଣ ସେମାନେ କହନ୍ତି, ମାତ୍ର କରନ୍ତି ନାହିଁ। 4ସେମାନେ ଭାରୀ ଓ ବହନ କରିବାକୁ କଷ୍ଟକର ବୋଝ ବାନ୍ଧି ଲୋକମାନଙ୍କ କାନ୍ଧ ଉପରେ ଥୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନିଜେ ତାହା ଘୁଞ୍ଚାଇବା ନିମନ୍ତେ ଗୋଟିଏ ଅଙ୍ଗୁଳି ହେଲେ ଉଠାନ୍ତି ନାହିଁ। 5ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଦେଖାଯିବା ନିମନ୍ତେ ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ କର୍ମ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ କବଚ ପ୍ରଶସ୍ତ କରନ୍ତି ଓ ବସ୍ତ୍ରର ଝୁମ୍ପା ଲମ୍ବା କରନ୍ତି, a a v5 କବଚ: ଶାସ୍ତ୍ରର ବାକ୍ୟାଂଶ ଧାରଣ କରିଥିବା କ୍ଷୁଦ୍ର ଚର୍ମ-ପେଡ଼ି, ଯାହା ପ୍ରାର୍ଥନା ସମୟରେ କପାଳ ଓ ବାମ ବାହୁରେ ବନ୍ଧାଯାଏ। 6ପୁଣି ସେମାନେ ଭୋଜିରେ ପ୍ରଧାନ ସ୍ଥାନ ଓ ସମାଜଗୃହରେ ପ୍ରଧାନ ଆସନ ଭଲ ପାଆନ୍ତି, 7ଆଉ ହାଟବଜାରରେ ନମସ୍କାର ପାଇବାକୁ ଓ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ‘ରବ୍ବୀ’ ବୋଲି ଡକାଯିବାକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି। 8କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ‘ରବ୍ବୀ’ ବୋଲି ଡକାଯାଅ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଜଣେ ମାତ୍ର ଗୁରୁ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭାଇ। 9ଆଉ ପୃଥିବୀରେ କାହାକୁ ଆପଣାର ପିତା ବୋଲି ଡାକ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଜଣେ ପିତା, ଯେ ସ୍ଵର୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି। 10କେହି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ‘ଆଚାର୍ଯ୍ୟ’ ବୋଲି ନ ଡାକୁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଜଣେ ମାତ୍ର ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ। 11ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସେବକ ହେବ। 12ଯେକେହି ଆପଣାକୁ ଉନ୍ନତ କରେ, ସେ ନତ କରାଯିବ; ପୁଣି ଯେକେହି ଆପଣାକୁ ନତ କରେ, ସେ ଉନ୍ନତ କରାଯିବ।
13ହାୟ, ଅରେ କପଟୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ! କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ବନ୍ଦ କରିଦେଉଅଛ; ତୁମ୍ଭେମାନେ ନିଜେ ପ୍ରବେଶ କରୁ ନାହଁ, କିଅବା ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଦେଉ ନାହଁ। b b v13 ସର୍ବାପେକ୍ଷା ପ୍ରାଚୀନ ପାଣ୍ଡୁଲିପିଗୁଡ଼ିକରେ ଏଠାରେ ୧୪ ପଦ ନାହିଁ; ପରବର୍ତ୍ତୀ ନକଲଗୁଡ଼ିକ ଯୋଗ କରନ୍ତି: “ହାୟ, ଅରେ କପଟୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ! ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଧବାମାନଙ୍କ ଗୃହ ଗ୍ରାସ କରୁଅଛ ଓ ଛଳନାରେ ଦୀର୍ଘ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଅଛ; ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅଧିକ ଦଣ୍ଡ ପାଇବ।”
15ହାୟ, ଅରେ କପଟୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ! କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜଣେ ଲୋକକୁ ଆପଣାମାନଙ୍କ ମତରେ ଆଣିବା ନିମନ୍ତେ ସମୁଦ୍ର ଓ ସ୍ଥଳ ପାର ହୋଇ ଭ୍ରମଣ କର, ପୁଣି ତାହାକୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୁଇ ଗୁଣ ଅଧିକ ନରକର ସନ୍ତାନ କରିଦେଉଅଛ।
16ହାୟ, ଅରେ ଅନ୍ଧ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକମାନେ! ତୁମ୍ଭେମାନେ କୁହ, ‘ଯେବେ କେହି ମନ୍ଦିର ନାମରେ ଶପଥ କରେ, ତାହା କିଛି ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଯେବେ କେହି ମନ୍ଦିରର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନାମରେ ଶପଥ କରେ, ସେ ଶପଥରେ ଆବଦ୍ଧ।’ 17ଅରେ ଅନ୍ଧ ମୂର୍ଖମାନେ! କେଉଁଟି ଶ୍ରେଷ୍ଠ: ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ନା ସୁବର୍ଣ୍ଣକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ମନ୍ଦିର? 18ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ କୁହ, ‘ଯେବେ କେହି ଯଜ୍ଞବେଦି ନାମରେ ଶପଥ କରେ, ତାହା କିଛି ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଯେବେ କେହି ତହିଁ ଉପରିସ୍ଥ ନୈବେଦ୍ୟ ନାମରେ ଶପଥ କରେ, ସେ ଆବଦ୍ଧ।’ 19ଅରେ ଅନ୍ଧମାନେ! କାରଣ କେଉଁଟି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନୈବେଦ୍ୟ ନା ନୈବେଦ୍ୟକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଯଜ୍ଞବେଦି? 20ଅତଏବ ଯେକେହି ଯଜ୍ଞବେଦି ନାମରେ ଶପଥ କରେ, ସେ ତାହା ଓ ତହିଁ ଉପରିସ୍ଥ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ନାମରେ ଶପଥ କରେ। 21ପୁଣି ଯେକେହି ମନ୍ଦିର ନାମରେ ଶପଥ କରେ, ସେ ତାହା ଓ ତନ୍ମଧ୍ୟବାସୀଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରେ। 22ଆଉ ଯେକେହି ସ୍ଵର୍ଗ ନାମରେ ଶପଥ କରେ, ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସିଂହାସନ ଓ ତଦୁପବିଷ୍ଟଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରେ।
23ହାୟ, ଅରେ କପଟୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ! ତୁମ୍ଭେମାନେ ପୋଦିନା, ପାନମଧୁରୀ ଓ ଜୀରାର ଦଶମାଂଶ ଦେଉଅଛ, ତଥାପି ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଗୁରୁତର ବିଷୟ—ନ୍ୟାୟ, କୃପା ଓ ବିଶ୍ଵସ୍ତତା—ଅବହେଳା କରୁଅଛ। ଏସବୁ କରିବା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଉଚିତ ଥିଲା, ପୁଣି ଅନ୍ୟସବୁ ମଧ୍ୟ ଅବହେଳା କରିବା ଅନୁଚିତ। 24ଅରେ ଅନ୍ଧ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଶା ଛାଣି ପକାଉଅଛ, କିନ୍ତୁ ଓଟ ଗିଳି ପକାଉଅଛ!
25ହାୟ, ଅରେ କପଟୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ! ତୁମ୍ଭେମାନେ ପାନପାତ୍ର ଓ ଭୋଜନପାତ୍ରର ବାହ୍ୟ ଭାଗ ପରିଷ୍କାର କରୁଅଛ, କିନ୍ତୁ ତହିଁ ଭିତର ଲୋଭ ଓ ଅସଂଯମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। 26ଅରେ ଅନ୍ଧ ଫାରୂଶୀ! ପ୍ରଥମେ ପାନପାତ୍ର ଓ ଭୋଜନପାତ୍ରର ଭିତର ପରିଷ୍କାର କର, ଯେପରି ତହିଁ ବାହ୍ୟ ଭାଗ ମଧ୍ୟ ପରିଷ୍କାର ହେବ।
27ହାୟ, ଅରେ କପଟୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ! ତୁମ୍ଭେମାନେ ଚୂନଲେପିତ ସମାଧି ତୁଲ୍ୟ, ଯାହା ବାହ୍ୟରେ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଭିତରେ ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ଅସ୍ଥି ଓ ସର୍ବପ୍ରକାର ଅଶୁଚିତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। 28ସେହିପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ବାହ୍ୟରେ ଲୋକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଧାର୍ମିକ ଦେଖାଯାଅ, କିନ୍ତୁ ଭିତରେ କପଟ ଓ ଅଧର୍ମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
29ହାୟ, ଅରେ କପଟୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ! କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ସମାଧି ନିର୍ମାଣ କରୁଅଛ ଓ ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ସ୍ମୃତିସ୍ତମ୍ଭ ସଜାଉଅଛ, 30ଆଉ କୁହ, ‘ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କ ସମୟରେ ଥାʼନ୍ତୁ, ତେବେ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ରକ୍ତପାତରେ ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ ହୋଇ ନ ଥାʼନ୍ତୁ।’ 31ଅତଏବ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ହତ୍ୟାକାରୀମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଏହା ଆପଣାମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଅଛ। 32ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପରିମାଣ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। 33ଅରେ ସର୍ପମାନେ, ଅରେ କାଳସର୍ପର ବଂଶ, ତୁମ୍ଭେମାନେ କିପରି ନରକର ଦଣ୍ଡରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବ? 34ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଭାବବାଦୀ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଅଛି—ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବଧ କରିବ ଓ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଇବ, ପୁଣି କେତେକଙ୍କୁ ଆପଣାମାନଙ୍କ ସମାଜଗୃହରେ କୋରଡ଼ା ମାରିବ ଓ ନଗରକୁ ନଗର ତାଡ଼ନା କରିବ, 35ଯେପରି ପୃଥିବୀରେ ପାତିତ ସମସ୍ତ ଧାର୍ମିକ ରକ୍ତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ବର୍ତ୍ତିବ—ଧାର୍ମିକ ହେବଲଙ୍କ ରକ୍ତଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବେରିଖୀୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯିଖରିୟଙ୍କ ରକ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯାହାଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମନ୍ଦିର ଓ ଯଜ୍ଞବେଦିର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସ୍ଥାନରେ ବଧ କଲ। 36ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଏସମସ୍ତ ବିଷୟ ଏହି ବର୍ତ୍ତମାନ ପିଢ଼ି ଉପରେ ବର୍ତ୍ତିବ।
ଯୀଶୁ ଯିରୂଶାଲମ ନିମନ୍ତେ ରୋଦନ କରନ୍ତି
37ହେ ଯିରୂଶାଲମ, ହେ ଯିରୂଶାଲମ, ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ହତ୍ୟାକାରିଣୀ ଓ ଆପଣା ନିକଟକୁ ପ୍ରେରିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଥର ନିକ୍ଷେପକାରିଣୀ! କୁକୁଡ଼ୀ ଯେପରି ଆପଣା ଛୁଆମାନଙ୍କୁ ଡେଣା ତଳେ ଏକତ୍ର କରେ, ସେପରି ମୁଁ କେତେ ଥର ତୁମ୍ଭ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲି, କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମ୍ମତ ହେଲ ନାହିଁ। 38ଦେଖ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଗୃହ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଶୂନ୍ୟ ଛଡ଼ାଯାଉଅଛି। 39ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମରେ ଆଗମନକାରୀ ଧନ୍ୟ।’ ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନ କହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ଆଉ ଦେଖିବ ନାହିଁ।”