ମାଥିଉ 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹ଯୀଶୁ ପୁନର୍ବାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ,

²“ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଏପରି ଜଣେ ରାଜାଙ୍କ ସଦୃଶ, ଯେ ଆପଣା ପୁତ୍ର ନିମନ୍ତେ ବିବାହ ଭୋଜି ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ³ନିମନ୍ତ୍ରିତ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ବିବାହ ଭୋଜିକୁ ଡାକିବା ନିମନ୍ତେ ସେ ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଆସିବାକୁ ଅସମ୍ମତ ହେଲେ। ⁴ସେ ପୁନର୍ବାର ଅନ୍ୟ ଦାସମାନଙ୍କୁ ପଠାଇ କହିଲେ, ‘ନିମନ୍ତ୍ରିତ ଲୋକଙ୍କୁ କୁହ: ଦେଖ, ମୁଁ ଆପଣା ଭୋଜ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଅଛି; ମୋହର ବଳଦ ଓ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ପଶୁ ବଧ କରାଯାଇଅଛି, ସମସ୍ତ ବିଷୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ବିବାହ ଭୋଜିକୁ ଆସ।’ ⁵ମାତ୍ର ସେମାନେ ସେଥିପ୍ରତି ମନଯୋଗ ନ କରି ବାହାରିଗଲେ, କେହି ଆପଣା କ୍ଷେତ୍ରକୁ, କେହି ଆପଣା ବାଣିଜ୍ୟକୁ, ⁶ଆଉ ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକେ ତାହାର ଦାସମାନଙ୍କୁ ଧରି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟାଚାର କଲେ ଓ ବଧ କଲେ। ⁷ସେଥିରେ ରାଜା କ୍ରୋଧାନ୍ଵିତ ହେଲେ, ଆଉ ଆପଣା ସୈନ୍ୟଦଳ ପଠାଇ ସେହି ନରଘାତକମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ନଗର ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ କଲେ। ⁸ତେବେ ସେ ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ‘ବିବାହ ଭୋଜି ପ୍ରସ୍ତୁତ, କିନ୍ତୁ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ଲୋକେ ଯୋଗ୍ୟ ନ ଥିଲେ। ⁹ଅତଏବ ରାଜପଥମାନଙ୍କୁ ଯାଇ ଯେତେ ଜଣଙ୍କୁ ପାଅ, ସେତେ ଜଣଙ୍କୁ ବିବାହ ଭୋଜିକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କର।’ ¹⁰ସେଥିରେ ସେହି ଦାସମାନେ ରାଜପଥମାନଙ୍କୁ ଯାଇ ଯେତେ ଜଣଙ୍କୁ ପାଇଲେ, ମନ୍ଦ ହେଉ ବା ଉତ୍ତମ ହେଉ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କଲେ; ଆଉ ବିବାହଗୃହ ଅତିଥିମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।

¹¹“କିନ୍ତୁ ରାଜା ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ନିମନ୍ତେ ଭିତରକୁ ଆସି ସେଠାରେ ବିବାହ ବସ୍ତ୍ର ନ ପିନ୍ଧିଥିବା ଜଣେ ଲୋକକୁ ଦେଖିଲେ। ¹²ସେ ତାହାକୁ ପଚାରିଲେ, ‘ବନ୍ଧୁ, ବିବାହ ବସ୍ତ୍ର ବିନା ତୁମ୍ଭେ ଏଠାକୁ କିପରି ଆସିଲ?’ କିନ୍ତୁ ସେ ନିରୁତ୍ତର ରହିଲା। ¹³ସେତେବେଳେ ରାଜା ଦାସମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ‘ଏହାର ହାତ ଓ ପାଦ ବାନ୍ଧି ବାହାର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଫିଙ୍ଗିଦିଅ; ସେଠାରେ ରୋଦନ ଓ ଦନ୍ତର କିଡ଼ିମିଡ଼ି ହେବ।’ ¹⁴କାରଣ ଅନେକେ ଆହୂତ, ମାତ୍ର ଅଳ୍ପ ଲୋକ ମନୋନୀତ।”

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଯାହା, ତାହା ପିତାଙ୍କୁ ଦିଅ

¹⁵ସେତେବେଳେ ଫାରୂଶୀମାନେ ଯାଇ ତାହାଙ୍କ ନିଜ ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା କିପରି ତାହାଙ୍କୁ ଫାନ୍ଦରେ ପକାଇ ପାରିବେ, ସେ ବିଷୟରେ ମନ୍ତ୍ରଣା କଲେ।

¹⁶ପୁଣି, ସେମାନେ ହେରୋଦୀୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇ କହିଲେ, “ହେ ଗୁରୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣୁ, ଆପଣ ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ସତ୍ୟ ରୂପେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପଥ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି; ଆପଣ କାହାକୁ ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ଆପଣ ମନୁଷ୍ୟର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଦେଖି ବିଚାର କରନ୍ତି ନାହିଁ। ¹⁷ତେବେ ଆପଣଙ୍କର କʼଣ ମତ, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କୁହନ୍ତୁ: କାଇସରଙ୍କୁ କର ଦେବା ବିଧିସଙ୍ଗତ କି ନୁହେଁ?”

¹⁸କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟତା ଜାଣି କହିଲେ, “ହେ କପଟୀମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ମୋତେ ପରୀକ୍ଷା କରୁଅଛ? ¹⁹କରର ମୁଦ୍ରା ମୋତେ ଦେଖାଅ।” ସେଥିରେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗୋଟିଏ ଦିନାର ଆଣିଲେ।

²⁰ପୁଣି, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହା କାହାର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଓ କାହାର ଲେଖା?”

²¹ସେମାନେ କହିଲେ, “କାଇସରଙ୍କର।” ସେତେବେଳେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତେବେ କାଇସରଙ୍କର ଯାହା, ତାହା କାଇସରଙ୍କୁ, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଯାହା, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଦିଅ।”

²²ଏହା ଶୁଣି ସେମାନେ ଚମତ୍କୃତ ହେଲେ; ପୁଣି, ତାହାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜୀବିତମାନଙ୍କ ଈଶ୍ଵର

²³ସେହି ଦିନ ସାଦ୍ଦୂକୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ନାହିଁ ବୋଲି କହନ୍ତି, ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, ²⁴“ହେ ଗୁରୁ, ମୋଶା କହିଥିଲେ: ଯଦି କୌଣସି ଲୋକ ନିଃସନ୍ତାନ ହୋଇ ମରେ, ତେବେ ତାହାର ଭାଇ ସେହି ବିଧଵାକୁ ବିବାହ କରି ଆପଣା ଭାଇ ନିମନ୍ତେ ବଂଶ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ। ²⁵ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାତ ଭାଇ ଥିଲେ। ପ୍ରଥମ ଜଣ ବିବାହ କରି ମଲା, ଆଉ ନିଃସନ୍ତାନ ହୋଇ ଆପଣା ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଆପଣା ଭାଇ ନିମନ୍ତେ ଛାଡ଼ିଗଲା। ²⁶ସେହିପରି ଦ୍ଵିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ, ସପ୍ତମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତେ। ²⁷ସମସ୍ତଙ୍କ ଶେଷରେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ମଲା। ²⁸ଅତଏବ ପୁନରୁତ୍ଥାନରେ ସେ ସେହି ସାତ ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାହାର ସ୍ତ୍ରୀ ହେବ? କାରଣ ସମସ୍ତେ ତ ତାହାକୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ।”

²⁹ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଭ୍ରାନ୍ତ ହେଉଅଛ—ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର କି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଶକ୍ତି, କିଛି ଜାଣ ନାହିଁ। ³⁰କାରଣ ପୁନରୁତ୍ଥାନରେ ଲୋକେ ବିବାହ କରନ୍ତି ନାହିଁ କି ବିବାହିତା ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ମାତ୍ର ସ୍ଵର୍ଗରେ ଦୂତମାନଙ୍କ ସଦୃଶ। ³¹ଆଉ ମୃତମାନଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯାହା କହିଥିଲେ, ତାହା କି ତୁମ୍ଭେମାନେ ପାଠ କରି ନାହଁ:

³²‘ଆମ୍ଭେ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଈଶ୍ଵର, ଇସ୍‌ହାକଙ୍କ ଈଶ୍ଵର ଓ ଯାକୁବଙ୍କ ଈଶ୍ଵର’? ସେ ମୃତମାନଙ୍କ ଈଶ୍ଵର ନୁହଁନ୍ତି, ମାତ୍ର ଜୀବିତମାନଙ୍କ ଈଶ୍ଵର।”

³³ଆଉ ଲୋକସମୂହ ଏହା ଶୁଣି ତାହାଙ୍କ ଶିକ୍ଷାରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟାନ୍ଵିତ ହେଲେ।

ତୁମ୍ଭର ଯାହା ଅଛି, ସେସବୁ ଦେଇ ତୁମ୍ଭ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କର

³⁴କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ସାଦ୍ଦୂକୀମାନଙ୍କୁ ନିରୁତ୍ତର କରିଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି ଫାରୂଶୀମାନେ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ³⁵ପୁଣି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ବ୍ୟବସ୍ଥାଜ୍ଞ ତାହାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଲେ, ³⁶“ହେ ଗୁରୁ, ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ କେଉଁ ଆଜ୍ଞା ମହତ୍?”

³⁷ସେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ ଦେଇ, ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣ ଦେଇ ଓ ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ମନ ଦେଇ ତୁମ୍ଭ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କର। ³⁸ଏହା ହିଁ ମହତ୍ ଓ ପ୍ରଥମ ଆଜ୍ଞା। ³⁹ଆଉ ଦ୍ଵିତୀୟଟି ଏହାର ସଦୃଶ: ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକୁ ଆତ୍ମତୁଲ୍ୟ ପ୍ରେମ କରିବ। ⁴⁰ଏହି ଦୁଇ ଆଜ୍ଞା ଉପରେ ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ଗ୍ରନ୍ଥ ନିର୍ଭର କରେ।”

ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କାହାର ପୁତ୍ର?

⁴¹ଆଉ ଫାରୂଶୀମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ସମୟରେ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, ⁴²“ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିଷୟରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କʼଣ ମତ? ସେ କାହାର ପୁତ୍ର?” ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦାଉଦଙ୍କ।”

⁴³ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତେବେ ଦାଉଦ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ତାହାଙ୍କୁ କିପରି ପ୍ରଭୁ ବୋଲି କହନ୍ତି; ସେ କହନ୍ତି,

⁴⁴‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋହର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭ ପାଦ ତଳେ ନ ରଖୁ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ବସି ଥାଅ”’?

⁴⁵ଦାଉଦ ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ବୋଲି କହନ୍ତି, ତେବେ ସେ କିପରି ଦାଉଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ହୋଇ ପାରନ୍ତି?”

⁴⁶ସେତେବେଳେ କେହି ତାହାଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦେଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ, ଆଉ ସେହି ଦିନଠାରୁ କେହି ତାହାଙ୍କୁ ଆଉ କିଛି ପଚାରିବାକୁ ସାହସ କଲେ ନାହିଁ।