မဿဲ 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹ယေရှုက ပုံဥပမာများဖြင့် သူတို့အား တစ်ဖန် မိန့်တော်မူသည်ကား—

²“ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သည် မိမိသားအတွက် မင်္ဂလာဆောင်ပွဲကို ပြင်ဆင်သော ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးနှင့် တူ၏။ ³ဖိတ်ကြားထားသော ဧည့်သည်တို့ကို မင်္ဂလာဆောင်ပွဲသို့ ခေါ်ဖိတ်ရန် မိမိ၏အစေခံတို့ကို စေလွှတ်သော်လည်း ထိုသူတို့သည် မလာလိုကြပေ။ ⁴တစ်ဖန် အခြားအစေခံတို့ကို စေလွှတ်၍ ‘ဖိတ်ကြားထားသောသူတို့အား ပြောကြလော့။ ကြည့်လော့၊ ငါ၏ညစာကို ပြင်ဆင်ပြီးပြီ။ ငါ၏နွားများနှင့် ဆူဖြိုးသောတိရစ္ဆာန်များကို သတ်ပြီး အရာခပ်သိမ်း အသင့်ရှိ၏။ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲသို့ လာကြလော့’ ဟု မှာထားလေ၏။ ⁵သို့ရာတွင် ထိုသူတို့သည် ဂရုမစိုက်ဘဲ တစ်ဦးသည် မိမိလယ်ယာသို့၊ အခြားတစ်ဦးသည် မိမိ၏ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းသို့ ထွက်သွားကြ၏။ ⁶ကြွင်းသောသူတို့သည် ရှင်ဘုရင်၏အစေခံတို့ကို ဖမ်းဆီး၍ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး သတ်ဖြတ်ကြ၏။ ⁷ရှင်ဘုရင်သည် အမျက်ထွက်သဖြင့် မိမိ၏စစ်သည်တို့ကို စေလွှတ်၍ ထိုလူသတ်သမားတို့ကို ဖျက်ဆီးပြီး သူတို့၏မြို့ကို မီးရှို့စေ၏။ ⁸ထိုအခါ မိမိ၏အစေခံတို့အား ‘မင်္ဂလာဆောင်ပွဲ အသင့်ရှိပြီ။ သို့သော် ဖိတ်ကြားထားသောသူတို့သည် မထိုက်တန်ကြ။ ⁹ထို့ကြောင့် လမ်းမကြီးများသို့ သွား၍ တွေ့သမျှသောသူတို့ကို မင်္ဂလာဆောင်ပွဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ကြလော့’ ဟု ဆို၏။ ¹⁰ထိုအစေခံတို့သည် လမ်းများသို့ ထွက်၍ မကောင်းသူ၊ ကောင်းသူ တွေ့သမျှသောသူအပေါင်းကို စုသိမ်းခဲ့ကြသဖြင့် မင်္ဂလာဆောင်ခန်းမသည် ဧည့်သည်တို့ဖြင့် ပြည့်လေ၏။

¹¹“သို့ရာတွင် ရှင်ဘုရင်သည် ဧည့်သည်တို့ကို ကြည့်ရှုရန် ဝင်လာသောအခါ မင်္ဂလာဆောင်အဝတ်ကို မဝတ်ဆင်သောသူတစ်ဦးကို မြင်လေ၏။ ¹²ရှင်ဘုရင်က ‘အဆွေ၊ သင်သည် မင်္ဂလာဆောင်အဝတ်မပါဘဲ ဤအရပ်သို့ အဘယ်သို့ ဝင်လာသနည်း’ ဟု မေး၏။ ထိုသူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ဘဲ ရှိနေ၏။ ¹³ထိုအခါ ရှင်ဘုရင်က အစေခံတို့အား ‘သူ၏ခြေလက်များကို ချည်နှောင်၍ ငိုကြွေးခြင်းနှင့် အံသွားခဲကြိတ်ခြင်း ရှိရာ ပြင်ပအမှောင်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်ကြလော့’ ဟု ဆို၏။ ¹⁴အကြောင်းမူကား ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသူ များသော်လည်း ရွေးကောက်တော်မူခြင်းခံရသူ နည်းသတည်း။”

ငါတို့၏ခမည်းတော်ပိုင်တော်မူသောအရာကို ခမည်းတော်အား ဆက်ကပ်ကြလော့

¹⁵ထိုအခါ ဖာရိရှဲတို့သည် သွား၍ ကိုယ်တော်၏စကားတော်ဖြင့်ပင် ကိုယ်တော်အား အဘယ်သို့ ထောင်ချောက်ဆင်ဖမ်းနိုင်မည်ကို တိုင်ပင်ကြံစည်ကြ၏။

¹⁶သူတို့သည် မိမိတို့၏တပည့်များကို ဟေရုဒ်တပည့်တို့နှင့်အတူ ကိုယ်တော်ထံသို့ စေလွှတ်ပြီး “ဆရာသခင်၊ ကိုယ်တော်သည် သစ္စာရှိ၍ ဘုရားသခင်၏လမ်းစဉ်ကို မှန်ကန်စွာ သွန်သင်တော်မူကြောင်း၊ လူတို့ကို အဆင့်အတန်းအလိုက် မစီရင်သောကြောင့် မည်သူ့ကိုမျှ ဖက်ညာမှုမပြုကြောင်း အကျွန်ုပ်တို့ သိကြပါ၏။ ¹⁷သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်၏အကြံကို အကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်တော်မူပါ။ ကဲသာဘုရင်အား အခွန်ဆက်သခြင်းသည် တရားဥပဒေနှင့် ညီသလော၊ မညီသလော” ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။

¹⁸သို့ရာတွင် ယေရှုသည် သူတို့၏မကောင်းသောအကြံကို သိတော်မူသဖြင့် “အချင်းလျှို့ဝှက်ကောင်းဟန်ဆောင်သူတို့၊ အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ကြသနည်း။ ¹⁹အခွန်ဆက်ရာတွင် သုံးသောဒင်္ဂါးကို ငါ့အား ပြကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ သူတို့သည် ဒေနာရိတစ်ပြားကို ကိုယ်တော့်ထံသို့ ယူဆောင်ခဲ့ကြ၏။

²⁰ကိုယ်တော်က “ဤပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ဤကမ္ပည်းစာသည် မည်သူ၏နည်း” ဟု သူတို့အား မေးတော်မူ၏။

²¹သူတို့က “ကဲသာဘုရင်၏ ဖြစ်ပါသည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်က “သို့ဖြစ်လျှင် ကဲသာဘုရင်ပိုင်သောအရာကို ကဲသာဘုရင်အား ဆက်ကြလော့။ ငါတို့၏ခမည်းတော်ပိုင်တော်မူသောအရာကို ငါတို့၏ခမည်းတော်အား ဆက်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²²ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့သည် အံ့သြကြ၍ ကိုယ်တော့်ကို စွန့်ခွာ ထွက်သွားကြ၏။

ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အသက်ရှင်သူတို့၏ဘုရား ဖြစ်တော်မူ၏

²³ထိုနေ့၌ပင် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း မရှိဟု ဆိုသော ဇဒ္ဒုကဲတို့သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ လာ၍ မေးလျှောက်ကြသည်ကား— ²⁴“ဆရာသခင်၊ မောရှေက ‘တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူသည် သားသမီးမရှိဘဲ သေဆုံးလျှင် သူ၏ညီသည် ထိုမုဆိုးမကို သိမ်းပိုက်၍ မိမိအစ်ကိုအတွက် အမျိုးအနွယ်ကို ဆက်ခံစေရမည်’ ဟု ဆိုခဲ့ပါသည်။ ²⁵အကျွန်ုပ်တို့တွင် ညီအစ်ကို ခုနစ်ယောက်ရှိပါ၏။ အကြီးဆုံးသောသူသည် အိမ်ထောင်ပြု၍ သေဆုံးရာ သားသမီးမရှိသဖြင့် မိမိ၏ဇနီးကို ညီအား ထားခဲ့ပါ၏။ ²⁶ထိုနည်းတူ ဒုတိယသူ၊ တတိယသူမှ သတ္တမသူတိုင်အောင် ဖြစ်ပါ၏။ ²⁷နောက်ဆုံး၌ ထိုမိန်းမသည်လည်း သေဆုံးပါ၏။ ²⁸သို့ဖြစ်လျှင် ရှင်ပြန်ထမြောက်ရာ၌ ထိုမိန်းမသည် ထိုခုနစ်ယောက်အနက် မည်သူ၏ဇနီး ဖြစ်ပါမည်နည်း။ ထိုသူအားလုံးသည် သူ့ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြပါ၏” ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။

²⁹ယေရှုက “သင်တို့သည် မှားယွင်းကြ၏။ ကျမ်းစာကိုလည်းကောင်း၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တန်ခိုးတော်ကိုလည်းကောင်း မသိကြ။ ³⁰အကြောင်းမူကား ရှင်ပြန်ထမြောက်ရာ၌ လူတို့သည် ထိမ်းမြားခြင်းကိုလည်း မပြုကြ၊ ထိမ်းမြားပေးစားခြင်းကိုလည်း မခံကြ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသော ကောင်းကင်တမန်များကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ ³¹သေလွန်သူတို့၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအကြောင်းကို ငါတို့၏ခမည်းတော်က သင်တို့အား မိန့်တော်မူသောစကားကို သင်တို့ မဖတ်ဖူးကြသလော—

³²‘ငါသည် အာဗြဟံ၏ဘုရား၊ ဣဇာက်၏ဘုရား၊ ယာကုပ်၏ဘုရား ဖြစ်၏’ ဟု မိန့်တော်မူသည် မဟုတ်လော။ ကိုယ်တော်သည် သေလွန်သူတို့၏ဘုရား မဟုတ်၊ အသက်ရှင်သူတို့၏ဘုရား ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³³ထိုစကားကို လူအစုအဝေးတို့ ကြားသောအခါ ကိုယ်တော်၏ဩဝါဒတော်ကို အံ့အားသင့်ကြ၏။

သင်၏ခမည်းတော်ကို သင့်၌ရှိသမျှဖြင့် ချစ်လော့

³⁴ဇဒ္ဒုကဲတို့ကို ကိုယ်တော် တိတ်ဆိတ်စေတော်မူကြောင်းကို ဖာရိရှဲတို့ ကြားသိသောအခါ သူတို့သည် စုဝေးကြ၏။ ³⁵သူတို့အနက် ပညတ်ကျမ်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် ကိုယ်တော်အား စုံစမ်းရန် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလျှောက်သည်ကား— ³⁶“ဆရာသခင်၊ ပညတ်ကျမ်း၌ အဘယ်ပညတ်သည် အကြီးမြတ်ဆုံး ဖြစ်ပါသနည်း” ဟု မေးလျှောက်၏။

³⁷ကိုယ်တော်က “သင်၏ခမည်းတော်ကို သင်၏စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ သင်၏ဝိညာဉ်အကြွင်းမဲ့၊ သင်၏ဉာဏ်အကြွင်းမဲ့ဖြင့် ချစ်လော့။ ³⁸ဤပညတ်သည် ပထမဖြစ်၍ အကြီးမြတ်ဆုံးသောပညတ် ဖြစ်၏။ ³⁹ဒုတိယပညတ်သည်လည်း ဤပညတ်နှင့် တူ၏။ သင်၏အိမ်နီးချင်းကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်လော့။ ⁴⁰ဤပညတ်နှစ်ပါး၌ ပညတ်ကျမ်းနှင့် ပရောဖက်ကျမ်းအလုံးစုံ မှီတည်လျက်ရှိ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ခရစ်တော်သည် မည်သူ၏သားနည်း

⁴¹ဖာရိရှဲတို့ စုဝေးလျက်ရှိစဉ် ယေရှုက သူတို့အား မေးတော်မူသည်ကား— ⁴²“ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ သင်တို့ အဘယ်သို့ ထင်ကြသနည်း။ ခရစ်တော်သည် မည်သူ၏သားနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။ သူတို့က “ဒါဝိဒ်၏သား ဖြစ်ပါသည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။

⁴³ကိုယ်တော်က “သို့ဖြစ်လျှင် ဒါဝိဒ်သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ခရစ်တော်ကို အဘယ်ကြောင့် သခင်ဟု ခေါ်ဝေါ်ပါသနည်း။ ဒါဝိဒ်က ဤသို့ ဆိုသည်—

⁴⁴‘ငါတို့၏ခမည်းတော်က ငါ၏သခင်အား “ငါသည် သင်၏ရန်သူတို့ကို သင်၏ခြေဖဝါးအောက်၌ မချမထားမီတိုင်အောင် ငါ၏လက်ယာဘက်၌ ထိုင်နေလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏’

⁴⁵ဒါဝိဒ်သည် ခရစ်တော်ကို သခင်ဟု ခေါ်ဝေါ်လျှင် ခရစ်တော်သည် အဘယ်သို့ ဒါဝိဒ်၏သား ဖြစ်နိုင်မည်နည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။

⁴⁶မည်သူမျှ ကိုယ်တော်အား စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြန်နိုင်ကြ။ ထိုနေ့မှစ၍ မည်သူမျှ ကိုယ်တော်အား နောက်ထပ် အဘယ်အရာကိုမျှ မမေးဝံ့ကြတော့ပေ။