മത്തായി 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹യേശു വീണ്ടും ഉപമകളിലൂടെ അവരോട് അരുളിച്ചെയ്തു:

²“നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം തന്റെ പുത്രനുവേണ്ടി വിവാഹവിരുന്ന് ഒരുക്കിയ ഒരു രാജാവിനോടു സദൃശം. ³ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട അതിഥികളെ വിവാഹവിരുന്നിനു വിളിക്കുവാൻ അവൻ തന്റെ ദാസന്മാരെ അയച്ചു; എന്നാൽ അവർ വരുവാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. ⁴അവൻ വീണ്ടും മറ്റു ദാസന്മാരെ അയച്ച് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: ‘ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവരോടു പറയുവിൻ: ഇതാ, ഞാൻ എന്റെ വിരുന്ന് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; എന്റെ കാളകളെയും കൊഴുത്ത മൃഗങ്ങളെയും അറുത്തു, എല്ലാം ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വിവാഹവിരുന്നിനു വരുവിൻ.’ ⁵എന്നാൽ അവർ അതു വകവയ്ക്കാതെ, ഒരുവൻ തന്റെ വയലിലേക്കും മറ്റൊരുവൻ തന്റെ വ്യാപാരത്തിലേക്കും പോയി, ⁶ശേഷമുള്ളവർ അവന്റെ ദാസന്മാരെ പിടിച്ച് അപമാനിച്ചു കൊന്നുകളഞ്ഞു. ⁷രാജാവ് കോപിച്ചു; തന്റെ സൈന്യത്തെ അയച്ച് ആ കൊലപാതകരെ നശിപ്പിക്കുകയും അവരുടെ പട്ടണം ചുട്ടുകളയുകയും ചെയ്തു. ⁸പിന്നീട് അവൻ തന്റെ ദാസന്മാരോടു പറഞ്ഞു: ‘വിവാഹവിരുന്ന് ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവർ യോഗ്യരായിരുന്നില്ല. ⁹അതുകൊണ്ട് പ്രധാന വഴികളിൽ ചെന്ന് കാണുന്നവരെയെല്ലാം വിവാഹവിരുന്നിനു ക്ഷണിക്കുവിൻ.’ ¹⁰ആ ദാസന്മാർ വഴികളിൽ ചെന്ന് ദുഷ്ടരെന്നോ ശിഷ്ടരെന്നോ ഭേദമില്ലാതെ കണ്ടവരെയെല്ലാം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി, വിവാഹശാല അതിഥികളെക്കൊണ്ടു നിറഞ്ഞു.

¹¹“എന്നാൽ അതിഥികളെ കാണുവാൻ രാജാവ് അകത്തു വന്നപ്പോൾ, വിവാഹവസ്ത്രം ധരിക്കാത്ത ഒരു മനുഷ്യനെ അവൻ കണ്ടു. ¹²അവൻ ചോദിച്ചു: ‘സ്നേഹിതാ, വിവാഹവസ്ത്രം ഇല്ലാതെ നീ എങ്ങനെ ഇവിടെ അകത്തു കടന്നു?’ അവനോ ഒന്നും ഉരിയാടാനായില്ല. ¹³അപ്പോൾ രാജാവ് ദാസന്മാരോടു പറഞ്ഞു: ‘ഇവന്റെ കൈകാലുകൾ കെട്ടി, പുറത്തുള്ള അന്ധകാരത്തിലേക്ക് ഇവനെ തള്ളിക്കളയുവിൻ; അവിടെ കരച്ചിലും പല്ലുകടിയും ഉണ്ടാകും.’ ¹⁴എന്തെന്നാൽ വിളിക്കപ്പെട്ടവർ അനേകർ, എന്നാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരോ ചുരുക്കം.”

നമ്മുടെ പിതാവിന്റേത് അവിടുത്തേക്കു കൊടുക്കുവിൻ

¹⁵അപ്പോൾ പരീശന്മാർ ചെന്ന് അവിടുത്തെ വാക്കിൽത്തന്നെ അവിടുത്തെ കുടുക്കുന്നതെങ്ങനെയെന്ന് ആലോചിച്ചു.

¹⁶അവർ ഹെരോദ്യരോടുകൂടെ തങ്ങളുടെ ശിഷ്യന്മാരെ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ അയച്ചു പറഞ്ഞു: “ഗുരോ, അങ്ങു സത്യവാനെന്നും ദൈവത്തിന്റെ വഴി സത്യമായി പഠിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു; അങ്ങ് ആരെയും ആശ്രയിക്കുന്നില്ല, മനുഷ്യരെ സ്ഥാനമാനം നോക്കി വിധിക്കുന്നതുമില്ലല്ലോ. ¹⁷ആകയാൽ അങ്ങയുടെ അഭിപ്രായം ഞങ്ങളോടു പറയണം: കൈസർക്കു കരം കൊടുക്കുന്നത് ന്യായമോ അല്ലയോ?”

¹⁸എന്നാൽ അവരുടെ ദുഷ്ടത അറിഞ്ഞ് യേശു അരുളിച്ചെയ്തു: “കപടഭക്തരേ, നിങ്ങൾ എന്നെ പരീക്ഷിക്കുന്നതെന്തിന്? ¹⁹കരത്തിനുള്ള നാണയം എന്നെ കാണിക്കുവിൻ.” അവർ ഒരു ദിനാറ് അവിടുത്തെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു.

²⁰അവിടുന്ന് അവരോടു ചോദിച്ചു: “ഇത് ആരുടെ രൂപവും ആരുടെ മേലെഴുത്തും ആകുന്നു?”

²¹“കൈസരുടേത്” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അവിടുന്ന് അവരോട് അരുളിച്ചെയ്തു: “എന്നാൽ കൈസരുടേത് കൈസർക്കും നമ്മുടെ പിതാവിന്റേത് നമ്മുടെ പിതാവിനും കൊടുക്കുവിൻ.”

²²ഇതു കേട്ടപ്പോൾ അവർ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു; അവിടുത്തെ വിട്ട് പോയ്ക്കളഞ്ഞു.

നമ്മുടെ പിതാവ് ജീവനുള്ളവരുടെ ദൈവം

²³പുനരുത്ഥാനം ഇല്ലെന്നു പറയുന്ന സദൂക്യർ അന്നുതന്നെ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വന്ന് അവിടുത്തോടു ചോദിച്ചു: ²⁴“ഗുരോ, ഒരുവൻ മക്കളില്ലാതെ മരിച്ചാൽ അവന്റെ സഹോദരൻ ആ വിധവയെ വിവാഹംകഴിച്ച് തന്റെ സഹോദരനുവേണ്ടി സന്തതിയെ ഉളവാക്കണമെന്ന് മോശ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ²⁵ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഏഴു സഹോദരന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നാമൻ വിവാഹംകഴിച്ച് മക്കളില്ലാതെ മരിച്ച്, തന്റെ ഭാര്യയെ തന്റെ സഹോദരന് വിട്ടേച്ചുപോയി. ²⁶അങ്ങനെതന്നെ രണ്ടാമനും മൂന്നാമനും ഏഴാമൻവരെയും. ²⁷എല്ലാവരിലുംവച്ച് ഒടുവിൽ ആ സ്ത്രീയും മരിച്ചു. ²⁸ആകയാൽ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ അവൾ ഏഴുപേരിൽ ആരുടെ ഭാര്യയായിരിക്കും? അവർ എല്ലാവരും അവളെ ഭാര്യയാക്കിയിരുന്നുവല്ലോ.”

²⁹യേശു ഉത്തരമായി അരുളിച്ചെയ്തു: “നിങ്ങൾ തെറ്റിപ്പോയിരിക്കുന്നു—തിരുവെഴുത്തുകളെയോ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ശക്തിയെയോ നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. ³⁰എന്തെന്നാൽ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ മനുഷ്യർ വിവാഹംകഴിക്കുന്നില്ല, വിവാഹംകഴിച്ചുകൊടുക്കുന്നതുമില്ല; സ്വർഗത്തിലെ ദൂതന്മാരെപ്പോലെ ആയിരിക്കും. ³¹മരിച്ചവരുടെ പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചോ, നമ്മുടെ പിതാവ് നിങ്ങളോട് അരുളിച്ചെയ്തത് നിങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടില്ലയോ:

³²‘ഞാൻ അബ്രാഹാമിന്റെയും യിസ്ഹാക്കിന്റെയും യാക്കോബിന്റെയും ദൈവം ആകുന്നു’ എന്നുതന്നെ? അവിടുന്ന് മരിച്ചവരുടെ ദൈവമല്ല, ജീവനുള്ളവരുടെ ദൈവമത്രേ.”

³³ജനക്കൂട്ടം ഇതു കേട്ടപ്പോൾ അവിടുത്തെ ഉപദേശത്തിൽ വിസ്മയിച്ചു.

നിന്റെ പിതാവിനെ നിന്റെ സർവസ്വംകൊണ്ടും സ്നേഹിക്കുക

³⁴എന്നാൽ അവിടുന്ന് സദൂക്യരെ നിശ്ശബ്ദരാക്കിയെന്നു കേട്ടപ്പോൾ പരീശന്മാർ ഒരുമിച്ചുകൂടി. ³⁵അവരിൽ ഒരുവൻ, ന്യായപ്രമാണപണ്ഡിതൻ, അവിടുത്തെ പരീക്ഷിക്കുവാനായി ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു: ³⁶“ഗുരോ, ന്യായപ്രമാണത്തിലെ മഹത്തായ കല്പന ഏത്?”

³⁷അവിടുന്ന് അവനോട് അരുളിച്ചെയ്തു: “നിന്റെ പിതാവിനെ നിന്റെ പൂർണഹൃദയത്തോടും പൂർണാത്മാവോടും പൂർണമനസ്സോടുംകൂടെ സ്നേഹിക്കുക. ³⁸ഇതാകുന്നു മഹത്തായതും ഒന്നാമത്തേതുമായ കല്പന. ³⁹ഇതിനോടു സദൃശമായ രണ്ടാമത്തേത് ഇതാകുന്നു: നിന്റെ അയൽക്കാരനെ നിന്നെപ്പോലെതന്നെ സ്നേഹിക്കുക. ⁴⁰ഈ രണ്ടു കല്പനകളിൽ സകല ന്യായപ്രമാണവും പ്രവാചകന്മാരും ആധാരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”

ക്രിസ്തു ആരുടെ പുത്രൻ?

⁴¹പരീശന്മാർ ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരിക്കുമ്പോൾ യേശു അവരോടു ചോദിച്ചു: ⁴²“ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ എന്തു വിചാരിക്കുന്നു? അവൻ ആരുടെ പുത്രൻ?” “ദാവീദിന്റെ” എന്ന് അവർ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു.

⁴³അവിടുന്ന് അവരോടു ചോദിച്ചു: “എന്നാൽ ദാവീദ് പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ അവനെ കർത്താവ് എന്നു വിളിക്കുന്നത് എങ്ങനെ? അദ്ദേഹം പറയുന്നുവല്ലോ:

⁴⁴‘നമ്മുടെ പിതാവ് എന്റെ കർത്താവിനോട് അരുളിച്ചെയ്തു: “എന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഇരുന്നാലും, ഞാൻ അങ്ങയുടെ ശത്രുക്കളെ അങ്ങയുടെ പാദങ്ങൾക്കു കീഴിലാക്കുവോളം.”’ എന്നുതന്നെ?

⁴⁵ആകയാൽ ദാവീദ് ക്രിസ്തുവിനെ കർത്താവ് എന്നു വിളിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ക്രിസ്തു എങ്ങനെ ദാവീദിന്റെ പുത്രനാകും?”

⁴⁶ആർക്കും അവിടുത്തോട് ഒരു വാക്കും ഉത്തരം പറയുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; അന്നുമുതൽ ആരും അവിടുത്തോടു മറ്റൊന്നും ചോദിക്കുവാൻ തുനിഞ്ഞതുമില്ല.