پيءُ جي ضيافت ۾ سڀني کي ڀليڪار

سوال تي سوال ڦندو بڻائي رکيا وڃن ٿا — قيصر جو ٽيڪس، ست دفعا بيوه ٿيندڙ عورت، سڀ کان وڏو حڪم، پنهنجي پيءُ سان سڀ ڪجهه سان پيار ڪرڻ — ۽ هر هڪ پڇندڙ تي ئي موٽايو وڃي ٿو. پوءِ يسوع دائود جي خداوند بابت پنهنجو سوال رکي ٿو، ۽ ان کان پوءِ ڪو به کانئس سوال ڪرڻ جي همت نٿو ڪري.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 32, 44

باب 22.

يسوع وري کين مثالن ۾ ڳالهائيندي چيو تہ

”اسان جي پيءُ جي بادشاهي هڪ اهڙي بادشاهه جهڙي آهي جنهن پنهنجي پٽ لاءِ شاديءَ جي ضيافت تيار ڪئي. هن پنهنجن نوڪرن کي موڪليو تہ دعوت ڏنل مهمانن کي شاديءَ جي ضيافت ۾ سڏي اچن، پر هنن اچڻ کان انڪار ڪيو. وري ٻين نوڪرن کي موڪليائين ۽ چيائين تہ ’دعوت ڏنل ماڻهن کي ٻڌايو تہ ڏسو، مون پنهنجي ضيافت تيار ڪئي آهي، منهنجا ڍڳا ۽ ٿلها ڪيل جانور ڪُهيا ويا آهن ۽ سڀ ڪجهه تيار آهي. شاديءَ جي ضيافت ۾ اچو.‘ پر هنن ڌيان نہ ڏنو ۽ هليا ويا، هڪڙو پنهنجي ٻنيءَ ڏانهن ۽ ٻيو پنهنجي واپار ڏانهن، جڏهن تہ باقين سندس نوڪرن کي پڪڙي بدسلوڪي ڪئي ۽ کين ماري وڌائون. بادشاهه ڏاڍو ڪاوڙيو، پنهنجو لشڪر موڪلي انهن قاتلن کي ناس ڪيائين ۽ سندن شهر ساڙي ڇڏيائين. پوءِ پنهنجن نوڪرن کي چيائين تہ ’شادي تيار آهي، پر دعوت ڏنل ماڻهو لائق نہ هئا. تنهنڪري وڏين واٽن تي وڃو ۽ جيترا ملن اوترن کي شاديءَ جي ضيافت ۾ سڏيو.‘ اهي نوڪر واٽن تي نڪري ويا ۽ جيڪي بہ مليا، خراب ۽ چڱا، سڀني کي گڏ ڪري آيا، ۽ شاديءَ جو هال مهمانن سان ڀرجي ويو.

”پر جڏهن بادشاهه مهمانن کي ڏسڻ لاءِ اندر آيو تہ هڪ اهڙو ماڻهو ڏٺائين جنهن شاديءَ جو لباس نہ پاتو هو. پڇيائينس تہ ’دوست، تون شاديءَ جي لباس کان سواءِ هتي اندر ڪيئن آيو؟‘ هو خاموش ٿي ويو. تڏهن بادشاهه نوڪرن کي چيو تہ ’سندس هٿ ۽ پير ٻڌي کيس ٻاهر جي اونداهيءَ ۾ اڇلايو، جتي روئڻ ۽ ڏند ڪرٽڻ هوندو.‘ ڇاڪاڻ تہ سڏيل گھڻا آهن، پر چونڊيل ٿورا.“

اسان جي پيءُ کي اهو ڏيو جيڪو سندس آهي

پوءِ فريسي وڃي صلاح ڪرڻ لڳا تہ کيس سندس ئي ڳالهين ۾ ڪيئن ڦاسايون.

هنن پنهنجا شاگرد هيروديس جي پوئلڳن سان گڏ ڏانهنس موڪليا ۽ چيائون تہ ”استاد، اسين ڄاڻون ٿا تہ تون سچو آهين ۽ خدا جي واٽ جي سچي تعليم ڏين ٿو، تون ڪنهن جي پرواهه نہ ٿو ڪرين، ڇاڪاڻ تہ ماڻهن کي مرتبي موجب نہ ٿو پرکين. تنهنڪري اسان کي ٻڌاءِ تہ تنهنجي ڇا راءِ آهي، قيصر کي ٽيڪس ڏيڻ روا آهي يا نہ؟“

پر يسوع سندن بدخواهي ڄاڻي چيو تہ ”اي رياڪارو، مون کي ڇو آزمايو ٿا؟ ٽيڪس جو سڪو مون کي ڏيکاريو.“ تڏهن هنن کيس هڪ دينار آڻي ڏنو.

تڏهن چيائين تہ ”هيءَ ڪنهن جي شڪل ۽ ڪنهن جي لکت آهي؟“

هنن چيو تہ ”قيصر جي.“ تڏهن کين چيائين تہ ”تنهنڪري جيڪو قيصر جو آهي سو قيصر کي، ۽ جيڪو اسان جي پيءُ جو آهي سو اسان جي پيءُ کي ڏيو.“

جڏهن هنن اهو ٻڌو تہ عجب ۾ پئجي ويا ۽ کيس ڇڏي هليا ويا.

اسان جو پيءُ جيئرن جو خدا آهي

ساڳئي ڏينهن صدوقي، جيڪي چون ٿا تہ جيئري ٿي اٿڻ ڪونهي، سندس وٽ آيا ۽ کانئس پڇيائون، چيائون تہ ”استاد، موسيٰ چيو تہ جيڪڏهن ڪو ماڻهو بي اولاد مري وڃي تہ سندس ڀاءُ سندس زال سان شادي ڪري ۽ پنهنجي ڀاءُ لاءِ اولاد پيدا ڪري. هاڻي اسان ۾ ست ڀائر هئا. پهريون شادي ڪري مري ويو ۽ بي اولاد هجڻ ڪري پنهنجي زال پنهنجي ڀاءُ لاءِ ڇڏي ويو. ساڳيو حال ٻئي ۽ ٽئين سان ٿيو، ايستائين جو ستين تائين. سڀني کان آخر ۾ اها عورت بہ مري وئي. تہ پوءِ جيئري ٿي اٿڻ وقت ستن مان اها ڪنهن جي زال ٿيندي؟ ڇاڪاڻ تہ اها سڀني جي زال ٿي هئي.“

يسوع وراڻيو تہ ”اوهان غلطيءَ ۾ آهيو، ڇاڪاڻ تہ اوهان نڪي پاڪ ڪتاب ٿا ڄاڻو نڪي اسان جي پيءُ جي قدرت. ڇاڪاڻ تہ جيئري ٿي اٿڻ کان پوءِ ماڻهو نڪي شادي ڪندا آهن نڪي پرڻايا ويندا آهن، بلڪ آسمان ۾ ملائڪن جهڙا هوندا آهن. هاڻي مئلن جي جيئري ٿي اٿڻ بابت، ڇا اوهان اهو نہ پڙهيو آهي جيڪو اسان جي پيءُ اوهان کي فرمايو هو تہ

’آءٌ ابراھيم جو، اسحاق جو ۽ يعقوب جو خدا آهيان‘؟ هو مئلن جو نہ، پر جيئرن جو خدا آهي.“

جڏهن ميڙن اهو ٻڌو تہ سندس تعليم تي حيران ٿي ويا.

پنهنجي سڄي وجود سان پنهنجي پيءُ سان پيار ڪر

جڏهن فريسين ٻڌو تہ يسوع صدوقين کي ماٺ ڪرائي ڇڏي آهي، تڏهن اهي گڏ ٿيا. پوءِ انهن مان هڪڙي شريعت جي عالم کيس آزمائڻ لاءِ پڇيو تہ ”استاد، شريعت ۾ وڏو حڪم ڪهڙو آهي؟“

هن کيس چيو تہ ”تون پنهنجي پيءُ سان پنهنجي سڄي دل، سڄي جان ۽ سڄي ذهن سان پيار ڪر. هيءُ وڏو ۽ پهريون حڪم آهي. ٻيو حڪم بہ انهيءَ جهڙو آهي تہ تون پنهنجي پاڙيسريءَ سان پنهنجي وانگر پيار ڪندين. انهن ٻن حڪمن تي سڄي شريعت ۽ نبين جا صحيفا ٽڪيل آهن.“

مسيح ڪنهن جو پٽ آهي؟

جڏهن فريسي گڏ هئا تہ يسوع کانئن پڇيو تہ ”مسيح بابت اوهان جو ڇا خيال آهي؟ هو ڪنهن جو پٽ آهي؟“ هنن کيس چيو تہ ”دائود جو.“

هن کانئن پڇيو تہ ”پوءِ دائود پاڪ روح جي وسيلي کيس خداوند ڪري ڇو ٿو سڏي، ۽ چوي ٿو تہ

’اسان جي پيءُ منهنجي خداوند کي فرمايو تہ ”منهنجي ساڄي پاسي ويھ، جيستائين آءٌ تنهنجن دشمنن کي تنهنجن پيرن هيٺ رکان.“‘؟

جيڪڏهن دائود مسيح کي خداوند ٿو سڏي تہ مسيح دائود جو پٽ ڪيئن ٿي سگھي ٿو؟“

ڪنهن کان بہ کيس هڪ لفظ جو جواب نہ ڏنو ويو، ۽ انهيءَ ڏينهن کان پوءِ ڪنهن کيس ٻيو ڪجهه پڇڻ جي همت نہ ڪئي.