પિતાની મિજબાનીમાં સૌનું સ્વાગત છે
એક પછી એક પ્રશ્ન ફાંદા તરીકે ગોઠવાય છે — કાઈસારનો કર, સાત વાર વિધવા થયેલી સ્ત્રી, સૌથી મોટી આજ્ઞા, આપણા પિતાને સર્વસ્વથી પ્રેમ કરવો — અને દરેક પ્રશ્ન પૂછનાર પર જ પાછો ફેરવાય છે. પછી ઈસુ દાઉદના પ્રભુ વિશે પોતાનો પ્રશ્ન મૂકે છે, અને ત્યાર પછી કોઈ તેમને પૂછવાની હિંમત કરતું નથી.
22 1ઈસુએ ફરીથી તેમની સાથે દૃષ્ટાંતોમાં વાત કરતાં કહ્યું:
2“આપણા પિતાનું રાજ એક રાજા જેવું છે, જેણે પોતાના પુત્ર માટે લગ્નની મિજબાની તૈયાર કરી. 3નિમંત્રિત મહેમાનોને લગ્નની મિજબાનીમાં બોલાવવા તેણે પોતાના સેવકોને મોકલ્યા, પણ તેઓએ આવવાની ના પાડી. 4ફરીથી તેણે બીજા સેવકોને મોકલીને કહ્યું, ‘નિમંત્રિતોને કહો: જુઓ, મેં મારું ભોજન તૈયાર કર્યું છે; મારા બળદો તથા પુષ્ટ પશુઓ કપાઈ ગયાં છે, બધું તૈયાર છે. લગ્નની મિજબાનીમાં આવો.’ 5પણ તેઓએ ધ્યાન આપ્યું નહિ, અને એક પોતાના ખેતરે તો બીજો પોતાના ધંધે ચાલ્યો ગયો, 6જ્યારે બાકીનાઓએ તેના સેવકોને પકડીને તેમની સાથે ગેરવર્તાવ કર્યો અને તેમને મારી નાખ્યા. 7રાજા ક્રોધે ભરાયો, અને તેણે પોતાનું સૈન્ય મોકલીને તે ખૂનીઓનો નાશ કરાવ્યો તથા તેમનું શહેર બાળી નાખ્યું. 8પછી તેણે પોતાના સેવકોને કહ્યું, ‘લગ્ન તૈયાર છે, પણ નિમંત્રિતો યોગ્ય નહોતા. 9એ માટે મુખ્ય રસ્તાઓ પર જાઓ, અને જેટલા મળે તેટલાને લગ્નની મિજબાનીમાં નિમંત્રણ આપો.’ 10તે સેવકો રસ્તાઓ પર ગયા, અને જે કોઈ મળ્યા તે સૌને, ખરાબ તથા સારા, ભેગા કર્યા, અને લગ્નનો ખંડ મહેમાનોથી ભરાઈ ગયો.
11“પણ જ્યારે રાજા મહેમાનોને જોવા અંદર આવ્યો, ત્યારે તેણે એક માણસને જોયો, જેણે લગ્નનાં વસ્ત્ર પહેર્યાં નહોતાં. 12તેણે પૂછ્યું, ‘મિત્ર, લગ્નનાં વસ્ત્ર વિના તું અહીં કેવી રીતે આવ્યો?’ તે કશું બોલી શક્યો નહિ. 13ત્યારે રાજાએ સેવકોને કહ્યું, ‘તેના હાથ-પગ બાંધીને તેને બહારના અંધકારમાં ફેંકી દો, જ્યાં રડવું તથા દાંત પીસવું થશે.’ 14કારણ, બોલાવેલા ઘણા છે, પણ પસંદ કરેલા થોડા છે.”
આપણા પિતાનું જે છે તે તેમને આપો
15ત્યારે ફરોશીઓએ જઈને મસલત કરી કે તેમને તેમના પોતાના જ શબ્દોમાં કેવી રીતે ફસાવવા.
16તેઓએ પોતાના શિષ્યોને હેરોદીઓ સાથે તેમની પાસે મોકલીને કહ્યું, “ગુરુજી, અમે જાણીએ છીએ કે તમે સત્યવાદી છો અને સાચેસાચ ઈશ્વરનો માર્ગ શીખવો છો; તમે કોઈની પરવા કરતા નથી, કારણ, તમે લોકોને દરજ્જા પ્રમાણે જોતા નથી. 17તો અમને કહો, તમે શું માનો છો: કાઇસારને કર ભરવો ઉચિત છે કે નહિ?”
18પણ ઈસુ તેઓની દુષ્ટતા જાણીને બોલ્યા, “ઓ ઢોંગીઓ, તમે મને શા માટે કસોટીમાં નાખો છો? 19કર માટે વપરાતો સિક્કો મને બતાવો.” અને તેઓ તેમની પાસે એક દીનાર લાવ્યા.
20તેમણે તેઓને કહ્યું, “આ છબી કોની છે, અને આ લખાણ કોનું છે?”
21તેઓએ કહ્યું, “કાઇસારનાં.” ત્યારે તેમણે તેઓને કહ્યું, “તો જે કાઇસારનું છે તે કાઇસારને, અને જે આપણા પિતાનું છે તે આપણા પિતાને ભરી આપો.”
22આ સાંભળીને તેઓ આશ્ચર્ય પામ્યા; અને તેમને મૂકીને ચાલ્યા ગયા.
આપણા પિતા જીવતાંના ઈશ્વર છે
23તે જ દિવસે સદૂકીઓ, જેઓ કહે છે કે પુનરુત્થાન નથી, તેમની પાસે આવ્યા, અને તેમને પૂછ્યું, 24“ગુરુજી, મૂસાએ કહ્યું હતું: જો કોઈ માણસ નિઃસંતાન મરી જાય, તો તેના ભાઈએ તે વિધવા સાથે લગ્ન કરીને પોતાના ભાઈ માટે સંતાન ઉત્પન્ન કરવું. 25હવે અમારામાં સાત ભાઈઓ હતા. પહેલાએ લગ્ન કર્યું, મરી ગયો, અને નિઃસંતાન હોવાથી પોતાની પત્નીને પોતાના ભાઈ માટે મૂકી ગયો. 26એ જ રીતે બીજો તથા ત્રીજો, છેક સાતમા સુધી. 27સૌની છેલ્લે તે સ્ત્રી મરી ગઈ. 28તો પુનરુત્થાનમાં તે સાતમાંથી કોની પત્ની થશે? કારણ, તે સૌની પત્ની હતી.”
29ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “તમે ભૂલ કરો છો—તમે ન તો શાસ્ત્રવચન જાણો છો, ન તો આપણા પિતાનું સામર્થ્ય. 30કારણ, પુનરુત્થાનમાં લોકો ન તો લગ્ન કરે છે, ન તો તેમનાં લગ્ન કરાવાય છે, પણ તેઓ આકાશમાંના દૂતો જેવા હોય છે. 31હવે, મૃત્યુ પામેલાંઓના પુનરુત્થાન વિશે, આપણા પિતાએ તમને જે કહ્યું તે શું તમે વાંચ્યું નથી:
32‘હું અબ્રાહામનો, ઇસહાકનો તથા યાકૂબનો ઈશ્વર છું’? તેઓ મૃત્યુ પામેલાંઓના નહિ, પણ જીવતાંના ઈશ્વર છે.”
33જ્યારે લોકોએ એ સાંભળ્યું, ત્યારે તેઓ તેમના બોધથી આશ્ચર્ય પામ્યા.
તમારી પાસે જે છે તે સર્વથી પિતાને પ્રેમ કરો
34પણ જ્યારે ફરોશીઓએ સાંભળ્યું કે તેમણે સદૂકીઓને ચૂપ કરી દીધા છે, ત્યારે તેઓ એકઠા થયા. 35અને તેઓમાંના એક નિયમશાસ્ત્રીએ તેમને કસોટી કરવા સારુ એક પ્રશ્ન પૂછ્યો: 36“ગુરુજી, નિયમશાસ્ત્રમાં મોટી આજ્ઞા કઈ છે?”
37તેમણે તેને કહ્યું, “તારા પૂરા હૃદયથી, તારા પૂરા જીવથી અને તારા પૂરા મનથી તારા પિતાને પ્રેમ કર. 38એ મોટી અને પહેલી આજ્ઞા છે. 39અને તેના જેવી જ બીજી આજ્ઞા છે: જેવો પોતા પર તેવો તું તારા પડોશી પર પ્રેમ કરજે. 40આ બે આજ્ઞાઓ પર આખું નિયમશાસ્ત્ર તથા સંદેશવાહકો આધાર રાખે છે.”
ખ્રિસ્ત કોના પુત્ર છે?
41જ્યારે ફરોશીઓ એકઠા થયેલા હતા, ત્યારે ઈસુએ તેઓને પૂછ્યું, 42“ખ્રિસ્ત વિશે તમે શું માનો છો? તેઓ કોના પુત્ર છે?” તેઓએ તેમને કહ્યું, “દાઉદના.”
43તેમણે તેઓને પૂછ્યું, “તો દાઉદ પવિત્ર આત્માથી તેમને પ્રભુ કેમ કહે છે, જ્યારે તે કહે છે,
44‘આપણા પિતાએ મારા પ્રભુને કહ્યું, “તું મારે જમણે હાથે બેસ, જ્યાં સુધી હું તારા દુશ્મનોને તારા પગ તળે ન મૂકું”’?
45જો દાઉદ ખ્રિસ્તને પ્રભુ કહે છે, તો ખ્રિસ્ત દાઉદના પુત્ર કેવી રીતે હોઈ શકે?”
46કોઈ તેમને એક શબ્દનો જવાબ આપી શક્યું નહિ, અને તે દિવસથી કોઈએ તેમને બીજું કંઈ પૂછવાની હિંમત કરી નહિ.