તમારા રાજા તમારી પાસે આવે છે

તે ગધેડા પર બેસીને પોકાર કરતાં ટોળાં વચ્ચે આવે છે, પછી વેપારીઓને પોતાના પિતાના ઘરમાંથી હાંકી કાઢે છે. તેમના અધિકારને પડકારવામાં આવે ત્યારે તે જવાબ આપવાની ના પાડે છે, અને તેને બદલે કહેવું કંઈ અને કરવું કંઈ એવા બે દીકરાઓની, અને વારસદારની હત્યા કરનારા ખેડૂતોની વાત કહે છે.

અધ્યાય 21.

જ્યારે તેઓ યરુશાલેમ પાસે પહોંચીને જૈતૂન પર્વત પરના બેથફગે આવ્યા, ત્યારે ઈસુએ બે શિષ્યોને આગળ મોકલ્યા,

અને તેમને કહ્યું, “તમારી સામેના ગામમાં જાઓ. ત્યાં તરત જ તમને એક ગધેડી બાંધેલી અને તેની પાસે એક વછેરું મળશે. તેમને છોડીને મારી પાસે લાવો. જો કોઈ તમને કંઈ કહે, તો કહેજો, ‘પ્રભુને તેમની જરૂર છે,’ એટલે તે તરત જ તેમને મોકલી દેશે.”

પ્રબોધકે જે કહ્યું હતું તે પૂર્ણ થાય માટે આ બન્યું: “સિયોનની દીકરીને કહો, ‘જુઓ, તારો રાજા નમ્ર થઈને, ગધેડા પર, બોજવહનના જાનવરના વછેરા પર સવાર થઈને તારી પાસે આવે છે.’”

શિષ્યોએ જઈને ઈસુએ તેમને જેમ કહ્યું હતું તેમ કર્યું. તેઓ ગધેડી તથા વછેરાને લાવ્યા, તે જાનવરો પર પોતાનાં વસ્ત્રો નાખ્યાં, અને ઈસુ એ વસ્ત્રો પર બેઠા. ભીડમાંના ઘણાએ પોતાનાં વસ્ત્રો રસ્તા પર પાથર્યાં; બીજાઓએ ઝાડની ડાળીઓ કાપીને રસ્તા પર પાથરી. તેમની આગળ અને પાછળ ચાલતી ભીડ પોકારતી રહી, “દાઉદના પુત્રને હોસાન્ના! આપણા પિતાને નામે જે આવે છે તે આશીર્વાદિત છે! પરમ ઊંચામાં હોસાન્ના!” ^a

અને જ્યારે તેઓ યરુશાલેમમાં પ્રવેશ્યા, ત્યારે આખું શહેર હલચલ મચી ગયું, અને લોકોએ પૂછ્યું, “આ કોણ છે?”

ભીડે કહ્યું, “આ તો ગાલીલના નાઝરેથના પ્રબોધક ઈસુ છે.”

ઈસુ પોતાના પિતાના ઘરનો કબજો પાછો લે છે

પછી ઈસુ મંદિરમાં પ્રવેશ્યા, ત્યાં વેચનારા તથા ખરીદનારા સર્વને હાંકી કાઢ્યા, અને નાણાવટીઓનાં મેજ તથા કબૂતર વેચનારાઓની બેઠકો ઊંધી વાળી.

તેમણે તેઓને કહ્યું, “એમ લખેલું છે: ‘મારું ઘર પ્રાર્થનાનું ઘર કહેવાશે,’ પણ તમે તેને લૂંટારાઓની ગુફા બનાવી રહ્યા છો.”

અને આંધળા તથા લંગડા મંદિરમાં તેમની પાસે આવ્યા, અને તેમણે તેઓને સાજા કર્યા. જ્યારે મુખ્ય યાજકોએ તથા નિયમશાસ્ત્રના શિક્ષકોએ તેમણે કરેલાં અદ્‌ભુત કાર્યો જોયાં, અને મંદિરમાં “દાઉદના પુત્રને હોસાન્ના!” એમ પોકારતાં બાળકોને જોયાં, ત્યારે તેઓ ગુસ્સે થયા,

અને તેમને કહ્યું, “આ લોકો શું કહે છે તે તમે સાંભળો છો?” ઈસુએ તેઓને કહ્યું, “હા. શું તમે કદી વાંચ્યું નથી કે, ‘બાળકોના તથા ધાવણાં બાળકોના મોંમાંથી તમે સ્તુતિ તૈયાર કરી છે’?”

તેમણે તેઓને છોડ્યા, શહેરની બહાર બેથાનિયા ગયા, અને ત્યાં રાત રહ્યા.

પર્વતોને ખસેડનારો વિશ્વાસ

સવારે વહેલાં, જ્યારે તેઓ શહેરમાં પાછા આવતા હતા, ત્યારે તેમને ભૂખ લાગી.

રસ્તાની બાજુએ એક અંજીરીનું ઝાડ જોઈને તેઓ તેની પાસે ગયા, પણ પાંદડાં સિવાય બીજું કંઈ મળ્યું નહિ. તેમણે કહ્યું, “હવેથી તારા પર કદી ફળ ન આવે!” અને તરત જ તે ઝાડ સુકાઈ ગયું.

આ જોઈને શિષ્યો આશ્ચર્ય પામ્યા અને પૂછ્યું, “આ અંજીરીનું ઝાડ આટલું જલદી કેમ સુકાઈ ગયું?”

ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “હું તમને સાચું કહું છું: જો તમને વિશ્વાસ હોય અને તમે શંકા ન કરો, તો આ અંજીરીના ઝાડ સાથે જે થયું તે જ નહિ, પણ આ પર્વતને પણ કહેશો કે, ‘ઊંચકાઈને સમુદ્રમાં પડ,’ તો તેમ થશે. અને જો તમે વિશ્વાસ રાખો, તો પ્રાર્થનામાં જે કંઈ માગશો તે તમને મળશે.”

પુત્રના અધિકાર પર પ્રશ્ન

મંદિરમાં પ્રવેશીને તેઓ શિક્ષણ આપતા હતા, ત્યારે મુખ્ય યાજકો તથા લોકોના વડીલોએ આવીને પૂછ્યું, “આ કાર્યો કરવા માટે તમને કયો અધિકાર છે, અને આ અધિકાર તમને કોણે આપ્યો?”

ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “હું પણ તમને એક વાત પૂછીશ. તમે મને તેનો જવાબ આપો, તો હું કયા અધિકારથી આ કાર્યો કરું છું તે કહીશ. યોહાનનું બાપ્તિસ્મા ક્યાંથી હતું? આકાશથી કે માણસથી?” તેઓ પોતાની વચ્ચે ચર્ચા કરવા લાગ્યા, “જો આપણે કહીએ, ‘આકાશથી,’ તો તે આપણને કહેશે, ‘તો તમે તેના પર કેમ વિશ્વાસ ન કર્યો?’

પણ જો આપણે કહીએ, ‘માણસથી,’ તો આપણને ભીડની બીક લાગે છે—તેઓ બધા યોહાનને પ્રબોધક ગણે છે.”

તેઓએ ઈસુને જવાબ આપ્યો, “અમે જાણતા નથી.” તેમણે કહ્યું, “તો હું પણ કયા અધિકારથી આ કાર્યો કરું છું તે તમને કહીશ નહિ.”

બે પુત્રો: શબ્દો કે કાર્યો

“પણ તમને શું લાગે છે? એક માણસને બે પુત્રો હતા. પહેલા પાસે આવીને તેણે કહ્યું, ‘દીકરા, આજે જઈને દ્રાક્ષાવાડીમાં કામ કર.’ અને તેણે જવાબ આપ્યો, ‘હું નહિ જાઉં,’ પણ પાછળથી તેણે પોતાનો વિચાર બદલ્યો અને ગયો. તે બીજા પાસે ગયો અને એમ જ કહ્યું. એણે જવાબ આપ્યો, ‘હું જઈશ, સાહેબ’—પણ ગયો નહિ. આ બેમાંથી કોણે પોતાના પિતાની ઇચ્છા પૂરી કરી?” તેઓએ કહ્યું, “પહેલાએ.” ઈસુએ તેઓને કહ્યું, “હું તમને સાચું કહું છું, દાણીઓ તથા ગણિકાઓ તમારા કરતાં પહેલાં આપણા પિતાના રાજમાં પ્રવેશે છે.”

“કેમ કે યોહાન નેકીના માર્ગે તમારી પાસે આવ્યો, અને તમે તેના પર વિશ્વાસ ન કર્યો, પણ દાણીઓ તથા ગણિકાઓએ કર્યો. તે જોયા પછી પણ તમે પસ્તાઈને તેના પર વિશ્વાસ ન કર્યો.”

દ્રાક્ષાવાડી અને નકારાયેલો પુત્ર

“બીજું એક દૃષ્ટાંત સાંભળો: એક જમીનદારે દ્રાક્ષાવાડી રોપી, તેની આસપાસ વાડ કરી, તેમાં દ્રાક્ષાકુંડ ખોદ્યો, ચોકીબુરજ બાંધ્યો, અને તે ખેડૂતોને ઇજારે આપીને મુસાફરીએ ગયો. જ્યારે ફળની ઋતુ પાસે આવી, ત્યારે તેણે પોતાનું ફળ વસૂલ કરવા ખેડૂતો પાસે પોતાના સેવકોને મોકલ્યા. પણ ખેડૂતોએ તેના સેવકોને પકડ્યા—એકને તેમણે માર્યો, બીજાને મારી નાખ્યો, અને ત્રીજાને પથ્થરે માર્યો. ફરીથી તેણે પહેલા કરતાં વધારે બીજા સેવકો મોકલ્યા, અને તેઓએ તેમની સાથે પણ એમ જ કર્યું. છેવટે તેણે તેઓની પાસે પોતાના પુત્રને મોકલ્યો, અને કહ્યું, ‘તેઓ મારા પુત્રનું માન રાખશે.’ પણ ખેડૂતોએ પુત્રને જોઈને એકબીજાને કહ્યું, ‘આ તો વારસ છે; ચાલો, આપણે તેને મારી નાખીએ અને તેનો વારસો કબજે કરીએ.’ તેથી તેઓએ તેને પકડ્યો, દ્રાક્ષાવાડીની બહાર કાઢી મૂક્યો, અને મારી નાખ્યો. હવે જ્યારે દ્રાક્ષાવાડીનો માલિક આવશે, ત્યારે તે ખેડૂતોને શું કરશે?”

તેઓએ જવાબ આપ્યો, “તે એ દુષ્ટ માણસોનો ભયંકર નાશ કરશે, અને દ્રાક્ષાવાડી બીજા ખેડૂતોને ઇજારે આપશે, જેઓ ઋતુ પ્રમાણે તેને ફળ આપશે.”

ઈસુએ તેઓને કહ્યું, “શું તમે શાસ્ત્રમાં કદી વાંચ્યું નથી: ‘બાંધનારાઓએ જે પથ્થર નકાર્યો તે ખૂણાનો મુખ્ય પથ્થર થયો; આ આપણા પિતા તરફથી થયું, અને આપણી નજરમાં તે અદ્‌ભુત છે’?”

“માટે હું તમને કહું છું: આપણા પિતાનું રાજ તમારી પાસેથી લઈ લેવાશે, અને જે પ્રજા તેનાં ફળ ઉપજાવે તેને આપવામાં આવશે. જે કોઈ આ પથ્થર પર પડશે તે છિન્નભિન્ન થઈ જશે; અને એ પથ્થર જેના પર પડશે તેને તે ચૂરેચૂરા કરી નાખશે.”

જ્યારે મુખ્ય યાજકોએ તથા ફરોશીઓએ તેમનાં દૃષ્ટાંતો સાંભળ્યાં, ત્યારે તેઓ સમજી ગયા કે તેઓ પોતાના વિશે બોલતા હતા. તેઓ તેમને પકડવા ઇચ્છતા હતા, પણ ભીડની બીક લાગી, કારણ કે તેઓ તેમને પ્રબોધક ગણતા હતા.