Matteus 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹Toe hulle naby Jerusalem kom en by Betfagé teen die Olyfberg aankom, het Jesus twee dissipels vooruit gestuur,

²en vir hulle gesê: “Gaan na die dorpie reg voor julle. Dadelik sal julle ’n donkie kry wat vasgemaak is, met ’n vul langs haar. Maak hulle los en bring hulle na my toe. ³As iemand iets vir julle sê, antwoord: ‘Die Here het hulle nodig,’ en die Here sal hulle dadelik stuur.”

⁴Dit het gebeur sodat vervul kon word wat die profeet gesê het: ⁵“Sê vir die dogter van Sion: ‘Kyk, jou koning kom na jou toe, nederig en op ’n donkie, op ’n vul, die kleintjie van ’n lasdier.’”

⁶Die dissipels het gegaan en gedoen soos Jesus hulle beveel het. ⁷Hulle het die donkie en die vul gebring, hulle klere op die diere gesit, en Jesus het op die klere gaan sit. ⁸Die meeste van die skare het hulle klere op die pad oopgegooi; ander het takke van die bome afgesny en op die pad gesprei. ⁹Die skare voor hom en agter hom het aanhou roep: “Hosanna vir die Seun van Dawid! Geseënd is hy wat in die naam van ons Vader kom! Hosanna in die hoogste hemel!” ^a a v9 “Hosanna” is ’n Hebreeuse uitroep wat “Red ons!” beteken — hier gebruik as ’n vreugdevolle uitroep van lof en verwelkoming.

¹⁰Toe hy Jerusalem binnegaan, het die hele stad in beroering gekom en gevra: “Wie is hierdie man?”

¹¹En die skare het gesê: “Dit is die profeet Jesus, van Nasaret in Galilea.”

Jesus Eis Sy Vader se Huis Terug

¹²Toe gaan Jesus die tempel binne en jaag almal uit wat daar verkoop en koop, en hy het die tafels van die geldwisselaars en die stoele van die duiweverkopers omgegooi.

¹³Hy het vir hulle gesê: “Daar staan geskrywe: ‘My huis sal ’n huis van gebed genoem word,’ maar julle maak dit ’n rowernes.”

¹⁴En die blindes en die lammes het in die tempel na hom toe gekom, en hy het hulle gesond gemaak. ¹⁵Toe die owerpriesters en die skrifgeleerdes die wonders sien wat hy gedoen het, en die kinders wat in die tempel roep: “Hosanna vir die Seun van Dawid!”, het hulle kwaad geword,

¹⁶en vir hom gesê: “Hoor jy wat hulle sê?” Jesus het vir hulle gesê: “Ja. Het julle nooit gelees nie: ‘Uit die mond van klein kindertjies en suigelinge het u lof berei’?”

¹⁷Hy het hulle verlaat, uit die stad uitgegaan na Betanië toe, en die nag daar deurgebring.

Geloof Wat Berge Versit

¹⁸Vroeg die oggend, terwyl hy na die stad teruggaan, het hy honger geword.

¹⁹Toe hy ’n vyeboom langs die pad sien, het hy daarheen gegaan, maar net blare gekry. Hy het gesê: “Mag jy nooit weer vrugte dra nie!” Dadelik het die boom verdor.

²⁰Toe die dissipels dit sien, was hulle verbaas en het gevra: “Hoe het die vyeboom so vinnig verdor?”

²¹Jesus het geantwoord: “Dit verseker ek julle: as julle geloof het en nie twyfel nie, sal julle nie net doen wat met die vyeboom gebeur het nie—julle sal selfs vir hierdie berg sê: ‘Word opgetel en in die see gegooi,’ en dit sal gebeur. ²²En alles wat julle in gebed vra, as julle glo, sal julle ontvang.”

Die Seun se Gesag Bevraagteken

²³Toe hy die tempel binnegaan, was hy besig om te leer toe die owerpriesters en die ouderlinge van die volk na hom toe kom en vra: “Met watter gesag doen jy hierdie dinge, en wie het jou hierdie gesag gegee?”

²⁴Jesus het geantwoord: “Ek sal julle ook een ding vra. Sê vir my die antwoord, dan sal ek vir julle sê met watter gesag ek hierdie dinge doen. ²⁵Die doop van Johannes—waar het dit vandaan gekom? Uit die hemel of van mense?” Hulle het onder mekaar geredeneer: “As ons sê: ‘Uit die hemel,’ sal hy vir ons sê: ‘Waarom het julle hom dan nie geglo nie?’

²⁶Maar as ons sê: ‘Van mense,’ is ons bang vir die skare—hulle beskou almal vir Johannes as ’n profeet.”

²⁷Hulle het Jesus geantwoord: “Ons weet nie.” Hy het gesê: “Dan sal ek ook nie vir julle sê met watter gesag ek hierdie dinge doen nie.”

Twee Seuns: Woorde of Dade

²⁸“Maar wat dink julle? ’n Man het twee seuns gehad. Hy het na die eerste gegaan en gesê: ‘Seun, gaan werk vandag in die wingerd.’ ²⁹Maar hy het geantwoord: ‘Ek wil nie,’ maar later het hy van gedagte verander en gegaan. ³⁰Hy het na die tweede gegaan en dieselfde gesê. Dié het geantwoord: ‘Ek sal gaan, meneer’—maar hy het nie gegaan nie. ³¹Wie van die twee het sy vader se wil gedoen?” Hulle het gesê: “Die eerste.” Jesus het vir hulle gesê: “Dit verseker ek julle: tollenaars en prostitute gaan die koninkryk van ons Vader binne voor julle.”

³²“Want Johannes het na julle gekom op die weg van geregtigheid, en julle het hom nie geglo nie, maar die tollenaars en die prostitute het hom geglo. Selfs nadat julle dit gesien het, het julle nie van gedagte verander en hom geglo nie.”

Die Wingerd en die Verworpe Seun

³³“Luister na nog ’n gelykenis: ’n Grondeienaar het ’n wingerd geplant, ’n heining daarom gesit, ’n parskuip daarin gegrawe, ’n wagtoring gebou, dit aan boere verhuur en op reis gegaan. ³⁴Toe die oestyd naderkom, het hy sy dienaars na die boere gestuur om sy vrugte te gaan haal. ³⁵Maar die boere het sy dienaars gegryp—hulle het die een geslaan, ’n ander doodgemaak en nog ’n ander gestenig. ³⁶Weer het hy ander dienaars gestuur, meer as die eerste keer, en hulle het hulle net so behandel. ³⁷Laastens het hy sy seun na hulle gestuur en gesê: ‘Hulle sal my seun respekteer.’ ³⁸Maar toe die boere die seun sien, het hulle vir mekaar gesê: ‘Dit is die erfgenaam; kom ons maak hom dood en gryp sy erfenis.’ ³⁹So het hulle hom gegryp, hom uit die wingerd uitgegooi en doodgemaak. ⁴⁰Wanneer die eienaar van die wingerd dan kom, wat sal hy met daardie boere doen?”

⁴¹Hulle het geantwoord: “Hy sal daardie slegte mense gruwelik om die lewe bring en die wingerd aan ander boere verhuur wat hom die vrugte op die regte tyd sal gee.”

⁴²Jesus het vir hulle gesê: “Het julle nooit in die Skrif gelees nie: ‘Die klip wat die bouers verwerp het, het die hoeksteen geword; dit het van ons Vader gekom, en dit is wonderlik in ons oë’?”

⁴³“Daarom sê ek vir julle: die koninkryk van ons Vader sal van julle weggeneem word en gegee word aan ’n nasie wat die vrugte daarvan voortbring. ⁴⁴Elkeen wat op hierdie klip val, sal verbrysel word; en op wie dit val, hom sal dit vermorsel.”

⁴⁵Toe die owerpriesters en die Fariseërs sy gelykenisse hoor, het hulle besef dat hy oor hulle praat. ⁴⁶Hulle wou hom gevange neem, maar was bang vir die skare, wat hom as ’n profeet beskou het.