Metta 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹Gava ew nêzî Orşelîmê bûn û gihîştin Beytfacê, li Çiyayê Zeytûnan, Îsa du şagird şandin pêş,

²û ji wan re got: “Herin wî gundê li pêşiya we. Hûnê yekser kerek a girêdayî bibînin, ku canîkek jî li kêleka wê ye. Wan vekin û bînin ba min. ³Heke kesek tiştekî ji we re bibêje, bibêjin: ‘Xudan hewceyî wan e,’ û Xudan wê wan yekser bişîne.”

⁴Ev çêbû da ku tiştê pêxember gotibû pêk bê: ⁵“Ji keça Siyonê re bibêjin: ‘Va ye, padîşahê te tê ba te, nefsbiçûk û li ser kerekê siwar, li ser canîkekê, cahşê heywanê barkêş.’”

⁶Şagirtan çûn û wek ku Îsa ji wan re ferman kiribû, kirin. ⁷Wan ker û canîk anîn, kincên xwe danîn ser heywanan, û Îsa li ser kincan rûnişt. ⁸Piraniya elaletê kincên xwe li ser rê raxistin; hinên din ji daran çiqil birîn û li ser rê raxistin. ⁹Elaletên li pêşiya wî û li pişt wî, bi berdewamî diqîriyan: “Hosanna ji Kurê Dawid re! Pîroz e yê ku bi navê Bavê me tê! Hosanna di bilindahiyan de!” ^a a v9 "Hosanna" hawareke Îbranî ye ku tê wateya "Me rizgar bike!" — li vir wek qêrîneke şa ya pesindayîn û pêşwaziyê tê bikaranîn.

¹⁰Û gava ew kete Orşelîmê, hemû bajar hejiya û pirsî: “Ev kî ye?”

¹¹Û elaletan got: “Ev pêxember Îsa ye, ji Nisreta Celîlê.”

Îsa Mala Bavê Xwe Paş Distîne

¹²Paşê Îsa kete Perestgehê, hemû kesên ku li wir difirotin û dikirîn derxistin, maseyên pereguhêzan û kursiyên kevokfiroşan serûbin kirin.

¹³Wî ji wan re got: “Hatiye nivîsandin: ‘Wê ji mala min re bêjin mala duayê,’ lê hûn wê dikin şkefta rêbiran.”

¹⁴Û kor û şeht li Perestgehê hatin ba wî, û wî ew qenc kirin. ¹⁵Gava serokkahînan û mamosteyên şerîetê karên ecêb ên ku wî kiribûn dîtin, û zarokên ku li Perestgehê diqîriyan: “Hosanna ji Kurê Dawid re!” ew hêrs ketin,

¹⁶û jê re gotin: “Tu dibihîzî ev çi dibêjin?” Îsa ji wan re got: “Belê. Ma we tu caran nexwendiye: ‘Te ji devê pitikan û zarokên şîrmij pesn amade kiriye’?”

¹⁷Wî ew hiştin, ji bajêr derket û çû Beytanyayê, û şev li wir ma.

Baweriya ku Çiyan Dilivîne

¹⁸Serê sibê, gava ew vedigeriya bajêr, ew birçî bû.

¹⁹Gava wî dara hêjîrê li kêleka rê dît, çû ba wê lê tenê pel dîtin. Wî got: “Bila tu êdî tu caran fêkî negirî!” Dar yekser hişk bû.

²⁰Gava şagirtan ev dît, ew şaş man û pirsîn: “Dara hêjîrê çawa ewqas zû hişk bû?”

²¹Îsa bersiv da û got: “Bi rastî ez ji we re dibêjim: heke baweriya we hebe û hûn şik nekin, hûnê ne tenê ya ku bi dara hêjîrê re çêbû bikin—hûnê heta ji vî çiyayî re bibêjin: ‘Rabe û xwe bavêje behrê,’ û ew wê çêbe. ²²Û hûn di duayê de çi bixwazin, heke hûn bawer bikin, hûnê wê bistînin.”

Desthilatiya Kur Tê Pirsîn

²³Gava ew kete Perestgehê û hîn dikir, serokkahîn û rihspiyên gel hatin û pirsîn: “Tu van tiştan bi kîjan desthilatiyê dikî, û kê ev desthilatî da te?”

²⁴Îsa bersiv da: “Ezê jî tiştekî ji we bipirsim. Bersivê ji min re bibêjin, û ezê bibêjim ku ez van tiştan bi kîjan desthilatiyê dikim. ²⁵Imadkirina Yûhenna—ji ku bû? Ji ezmên, an ji mirovan?” Wan di nav xwe de şêwir kir: “Heke em bibêjin: ‘Ji ezmên,’ ew wê ji me re bibêje: ‘Nexwe çima we bawerî pê neanî?’

²⁶Lê heke em bibêjin: ‘Ji mirovan,’ em ji elaletê ditirsin—ew hemû Yûhenna wek pêxember dibînin.”

²⁷Wan bersiva Îsa da: “Em nizanin.” Wî got: “Ez jî ji we re nabêjim ku ez van tiştan bi kîjan desthilatiyê dikim.”

Du Kur: Gotin an Kirin

²⁸“Lê hûn çi difikirin? Mirovekî du kur hebûn. Ew çû ba yê pêşîn û got: ‘Kurê min, îro here di rez de bixebite.’ ²⁹Wî bersiv da: ‘Ez naçim,’ lê paşê ew ji fikra xwe vegeriya û çû. ³⁰Ew çû ba yê duyem û heman tişt got. Vî bersiv da: ‘Ezê herim, ezbenî’—lê neçû. ³¹Ji wan herduyan kê daxwaza bavê xwe pêk anî?” Wan got: “Yê pêşîn.” Îsa ji wan re got: “Bi rastî ez ji we re dibêjim, bacgir û qehpik berî we dikevin Padîşahiya Bavê me.”

³²“Çimkî Yûhenna bi rêya rastiyê hat ba we, û we bawerî pê neanî, lê bacgir û qehpikan bawerî pê anîn. Her çend we ev dît jî, hûn poşman nebûn û we bawerî pê neanî.”

Rez û Kurê Redkirî

³³“Meseleyeke din bibihîzin: Xwediyê erdekî rezek çand, dora wê bi sênc girt, di nav de cendera şerabê kola, bircek ava kir, ew bi kirê da rezvanan, û çû rêwîtiyê. ³⁴Gava wexta dirûnê nêzîk bû, wî xulamên xwe şandin ba rezvanan da ku berê wî berhev bikin. ³⁵Lê rezvanan xulamên wî girtin—yek kutan, yek kuştin, û yek jî berbaran kirin. ³⁶Dîsa wî xulamên din şandin, ji yên pêşîn pirtir, û wan heman tişt bi wan kirin. ³⁷Di dawiyê de wî kurê xwe şand ba wan, û got: ‘Ew wê rêzê li kurê min bigirin.’ ³⁸Lê gava rezvanan kur dît, ji hev re gotin: ‘Ev mîratgir e; werin, bila em wî bikujin û mîrata wî bigirin.’ ³⁹Loma wan ew girt, ji rez avêtin derve, û kuştin. ⁴⁰Nexwe gava xwediyê rez bê, ew wê bi wan rezvanan çi bike?”

⁴¹Wan bersiv da: “Ew wê wan mirovên xerab bi awayekî tirsnak helak bike, û rez bi kirê bide cotkarên din ên ku wê di dema xwe de berê wî bidin.”

⁴²Îsa ji wan re got: “Ma we tu caran di Nivîsarên Pîroz de nexwendiye: ‘Kevirê ku hostayan red kir, bû kevirê serqoşeyê; ev ji Bavê me hat, û li ber çavên me ecêb e’?”

⁴³“Loma ez ji we re dibêjim: Padîşahiya Bavê me wê ji we bê standin û bê dayîn miletekî ku berên wê derxe. ⁴⁴Kesê ku li ser vî kevirî bikeve wê perçe perçe bibe; û ew li ser kê bikeve wê wî perçiqîne.”

⁴⁵Gava serokkahînan û Fêrisiyan meselên wî bihîstin, fêhm kirin ku ew li ser wan dipeyive. ⁴⁶Wan dixwest wî bigirin lê ji elaletê tirsiyan, yên ku ew wek pêxember dihesibandin.