Shohingiz sizga kelmoqda
U hayqirayotgan xaloyiq orasidan eshakda shaharga kiradi, soʻng savdogarlarni Otasining uyidan quvib chiqaradi. Hokimiyati haqida eʼtiroz qilinganda, u javob berishdan bosh tortadi va buning oʻrniga aytganini qilmaydigan ikki oʻgʻil hamda merosxoʻrni oʻldiradigan ijarachilar haqida hikoya qiladi.
21 1Ular Quddusga yaqinlashib, Zaytun togʻidagi Baytfaja qishlogʻiga yetib kelganlarida, Iso ikki shogirdini oldinga yubordi.
2Ularga dedi: “Roʻparangizdagi qishloqqa boringlar. Darhol bogʻlangan bir eshakni va yonida xoʻtigini koʻrasizlar. Ularni yechib, Menga olib kelinglar. 3Agar kimdir sizlarga biror narsa desa, «Ular Rabbimizga kerak,» denglar, shunda u darhol ularni yuboradi.”
4Bularning hammasi paygʻambar aytgan soʻz bajo boʻlishi uchun yuz berdi: 5“Sion qiziga ayt: «Qara, shohing senga kelmoqda, u kamtar va eshakka mingan, xoʻtikka, yuk tashuvchi hayvonning boʻtalogʻiga mingan.»”
6Shogirdlar borib, Iso ularga buyurganidek qilishdi. 7Ular eshak bilan xoʻtikni olib kelib, ustiga choponlarini yopishdi, Iso esa choponlar ustiga oʻtirdi. 8Olomonning koʻpchiligi oʻz choponlarini yoʻlga toʻshashdi; boshqalari daraxtlardan shox kesib, yoʻlga yoyishdi. 9Uning oldidagi va orqasidagi olomon: “Dovudning Oʻgʻliga Hosanna! Otamiz nomi bilan kelayotgan muborakdir! Eng yuksaklarda Hosanna!” deya hayqirishardi. a a v9 “Hosanna” — ibroniycha nido boʻlib, “Bizni qutqargin!” degan maʼnoni bildiradi; bu yerda u shodlik bilan hamdu sano aytish va kutib olish nidosi sifatida ishlatilgan.
10U Quddusga kirganida, butun shahar larzaga keldi va: “Bu kim?” deb soʻrashdi.
11Olomon esa: “Bu — Jaliladagi Nosiralik paygʻambar Iso,” deyishdi.
Iso Otasining uyini qaytarib oladi
12Shunda Iso maʼbadga kirib, u yerda oldi-sotdi qilayotganlarning hammasini quvib chiqardi, sarroflarning stollarini va kaptar sotuvchilarning oʻrindiqlarini agʻdarib tashladi.
13Ularga dedi: “Yozilganki: «Mening uyim ibodat uyi deb ataladi,» lekin sizlar uni qaroqchilar uyasiga aylantiryapsizlar.”
14Maʼbadda koʻrlar va choloqlar Uning oldiga kelishdi, U esa ularni sogʻaytirdi. 15Bosh ruhoniylar va Tavrot tafsirchilari Uning qilgan moʻjizalarini va bolalarning maʼbadda: “Dovudning Oʻgʻliga Hosanna!” deya hayqirayotganini koʻrganlarida, gʻazablanishdi.
16Ular Unga: “Bular nima deyayotganini eshityapsizmi?” deyishdi. Iso ularga: “Ha. «Goʻdaklar va emizikli chaqaloqlar ogʻzidan Oʻzingga hamdu sano tayyorlading,» degan soʻzni hech oʻqimaganmisizlar?” dedi.
17U ularni tark etib, shahardan Baytaniyaga chiqdi va oʻsha yerda tunadi.
Togʻlarni koʻchiradigan imon
18Ertalab erta, shaharga qaytayotganida, Uning qorni ochib ketdi.
19Yoʻl boʻyida bir anjir daraxtini koʻrib, oldiga bordi, lekin unda bargdan boshqa hech narsa topmadi. U: “Endi hech qachon meva tugʻmaysan!” dedi. Shu zahoti daraxt qurib qoldi.
20Buni koʻrib, shogirdlar hayratda qolishdi va: “Anjir daraxti qanday qilib shunchalik tez qurib qoldi?” deb soʻrashdi.
21Iso javob berdi: “Sizlarga chinini aytay: agar imoningiz boʻlib, shubha qilmasangiz, sizlar nafaqat anjir daraxtiga boʻlgan ishni qilasizlar, balki mana bu togʻga: «Koʻtaril va dengizga tashlan!» desangiz ham, shunday boʻladi. 22Ibodatda nimani soʻrasangiz, agar ishonsangiz, hammasini olasizlar.”
Oʻgʻilning hokimiyatiga eʼtiroz
23U maʼbadga kirib taʼlim berayotganida, bosh ruhoniylar va xalq oqsoqollari oldiga kelib: “Bularni qanday hokimiyat bilan qilyapsiz? Bu hokimiyatni Sizga kim bergan?” deb soʻrashdi.
24Iso javob berdi: “Men ham sizlardan bir narsa soʻrayman. Javobini Menga aytsangiz, Men ham bularni qanday hokimiyat bilan qilayotganimni aytaman. 25Yahyoning suvga choʻmdirishi qayerdan edi? Osmondanmi yoki insondanmi?” Ular oʻzaro muhokama qilishdi: “Agar «Osmondan» desak, U bizga: «Unda nega unga ishonmadingiz?» deydi.
26Lekin «Insondan» desak, olomondan qoʻrqamiz — ularning hammasi Yahyoni paygʻambar deb biladi.”
27Ular Isoga: “Bilmaymiz,” deb javob berishdi. U esa: “Unda Men ham bularni qanday hokimiyat bilan qilayotganimni sizlarga aytmayman,” dedi.
Ikki oʻgʻil: soʻzmi yoki ish
28“Oʻzingiz qanday oʻylaysizlar? Bir odamning ikki oʻgʻli bor edi. U birinchisining oldiga kelib: «Oʻgʻlim, bugun borib, uzumzorda ishla,» dedi. 29U esa: «Xohlamayman,» deb javob berdi, lekin keyin fikridan qaytib, bordi. 30Keyin ikkinchisining oldiga borib, shuni aytdi. Bu esa: «Xoʻp, boraman, janob,» deb javob berdi — lekin bormadi. 31Bu ikkovidan qaysi biri otasining irodasini bajardi?” Ular: “Birinchisi,” deyishdi. Iso ularga dedi: “Sizlarga chinini aytay, soliqchilar va fohishalar Otamizning Shohligiga sizlardan oldin kirishadi.”
32“Chunki Yahyo sizlarga solihlik yoʻlida keldi, sizlar unga ishonmadingiz, lekin soliqchilar va fohishalar ishonishdi. Buni koʻrganingizdan keyin ham, fikringizdan qaytib, unga ishonmadingiz.”
Uzumzor va rad etilgan Oʻgʻil
33“Yana bir masalni eshitinglar: bir yer egasi uzumzor barpo qildi, atrofiga devor oʻrab, ichida uzum siqadigan chuqur qazidi, qoʻriqchi minorasi qurdi, uni ijarachilarga ijaraga berib, safarga ketdi. 34Hosil vaqti yaqinlashganda, u oʻz hosilini yigʻib olish uchun xizmatkorlarini ijarachilar oldiga yubordi. 35Lekin ijarachilar uning xizmatkorlarini ushlab olishdi — birini urishdi, boshqasini oʻldirishdi, yana birini toshboʻron qilishdi. 36U yana boshqa xizmatkorlarni, birinchisidan koʻprogʻini yubordi, ular bularga ham xuddi shunday muomala qilishdi. 37Oxirida u: «Oʻgʻlimni hurmat qilishar,» deb oʻz oʻgʻlini ularning oldiga yubordi. 38Lekin ijarachilar oʻgʻilni koʻrib, oʻzaro: «Bu — merosxoʻr; qani, uni oʻldirib, merosini egallab olaylik,» deyishdi. 39Shunday qilib, ular uni ushlab, uzumzordan tashqariga uloqtirishdi va oʻldirishdi. 40Endi uzumzor egasi kelganda, oʻsha ijarachilarni nima qiladi?”
41Ular javob berishdi: “U oʻsha yovuz odamlarni ayovsiz halok qiladi, uzumzorni esa oʻz vaqtida hosil beradigan boshqa dehqonlarga ijaraga beradi.”
42Iso ularga dedi: “Muqaddas bitiklarda: «Quruvchilar rad etgan tosh burchak toshi boʻldi; bu Otamizdan boʻldi va bizning nazarimizda ajoyibdir,» degan soʻzni hech oʻqimaganmisizlar?”
43“Shuning uchun sizlarga aytaman: Otamizning Shohligi sizlardan tortib olinib, uning hosilini beradigan bir xalqqa beriladi. 44Bu toshga yiqilgan har kim parcha-parcha boʻladi; tosh kimning ustiga tushsa, uni ezib tashlaydi.”
45Bosh ruhoniylar va farziylar Uning masallarini eshitganlarida, U oʻzlari haqida gapirayotganini anglashdi. 46Ular Uni qoʻlga olmoqchi boʻlishdi, lekin olomondan qoʻrqishdi, chunki ular Uni paygʻambar deb bilishardi.