मत्ती 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹उनीहरू यरूशलेमको नजिक पुगेर जैतून डाँडाको बेथफागेमा आइपुग्दा, येशूले दुई जना चेलालाई अगाडि पठाउनुभयो,

²उहाँले उनीहरूलाई भन्नुभयो, “तिमीहरूको अगाडिको गाउँमा जाओ। त्यहाँ तुरुन्तै एउटी गधा बाँधिएकी र त्यससँगै एउटा बछेडा भेट्टाउनेछौ। तिनीहरूलाई फुकाएर मकहाँ ल्याओ। ³यदि कसैले तिमीहरूलाई केही भन्यो भने, ‘प्रभुलाई यिनको खाँचो छ,’ भन। अनि प्रभुले तिनीहरूलाई तुरुन्तै पठाइदिनुहुनेछ।”

⁴अगमवक्ताले भनेका कुरा पूरा होस् भनेर यसो भएको थियो: ⁵“सियोनकी छोरीलाई भन, ‘हेर, तिम्रा राजा तिमीकहाँ आउनुहुँदैछ, नम्र हुनुहुन्छ र गधामाथि सवार हुनुहुन्छ, बछेडामाथि, भारी बोक्ने पशुको बच्चामाथि।’”

⁶चेलाहरू गएर येशूले निर्देशन दिनुभएबमोजिम गरे। ⁷तिनीहरूले गधा र बछेडा ल्याएर तीमाथि आफ्ना लुगा राखे, अनि येशू ती लुगामाथि बस्नुभयो। ⁸भीडमध्ये धेरैले आफ्ना लुगा बाटोमा ओछ्याए; अरूले रूखका हाँगा काटेर बाटोमा ओछ्याए। ⁹उहाँको अगिअगि र पछिपछि जाने भीडले कराउँदै भन्यो, “दाऊदका पुत्रलाई होसन्ना! हाम्रा पिताको नाममा आउनुहुने धन्यका हुन्! सर्वोच्चमा होसन्ना!” ^a a v9 “होसन्ना” भन्ने हिब्रू पुकार हो, जसको अर्थ “हामीलाई बचाउनुहोस्!” हुन्छ — यहाँ प्रशंसा र स्वागतको आनन्दमय नाराका रूपमा प्रयोग गरिएको छ।

¹⁰अनि उहाँ यरूशलेममा प्रवेश गर्नुहुँदा, सारा सहर स्तब्ध भयो, र सोध्न थाल्यो, “यिनी को हुन्?”

¹¹भीडले भन्यो, “यिनी गालीलको नासरतका अगमवक्ता येशू हुन्।”

येशूले आफ्ना पिताको घर फिर्ता लिनुहुन्छ

¹²तब येशू मन्दिरमा प्रवेश गर्नुभयो, र त्यहाँ किनबेच गर्ने सबैलाई धपाउनुभयो, अनि साहूहरूका टेबल र ढुकुर बेच्नेहरूका आसन पल्टाइदिनुभयो।

¹³उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “यस्तो लेखिएको छ: ‘मेरो घर प्रार्थनाको घर कहलाइनेछ,’ तर तिमीहरूले त यसलाई डाँकुहरूको अड्डा बनाइरहेका छौ।”

¹⁴अनि मन्दिरमा अन्धा र लङ्गडाहरू उहाँकहाँ आए, र उहाँले तिनीहरूलाई निको पार्नुभयो। ¹⁵मुख्य पुजारीहरू र व्यवस्थाका शिक्षकहरूले उहाँले गर्नुभएका आश्चर्यकर्महरू, र मन्दिरमा केटाकेटीहरूले “दाऊदका पुत्रलाई होसन्ना!” भनी कराएको देखेर रिसाए,

¹⁶अनि उहाँलाई भने, “यिनीहरूले के भन्दैछन्, सुन्नुहुन्छ?” येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “सुन्छु। के तिमीहरूले कहिल्यै पढेका छैनौ, ‘बालक र दूधे बच्चाहरूका मुखबाट तपाईंले प्रशंसा तयार पार्नुभएको छ’?”

¹⁷उहाँ तिनीहरूलाई छोडेर सहरबाट बेथानीतिर जानुभयो, र त्यहीँ रात बिताउनुभयो।

पहाड सार्ने विश्वास

¹⁸बिहान सबेरै सहरतिर फर्कनुहुँदा, उहाँलाई भोक लाग्यो।

¹⁹बाटोको छेउमा एउटा अन्जीरको रूख देखेर, उहाँ त्यसकहाँ जानुभयो, तर त्यसमा पातबाहेक केही पाउनुभएन। उहाँले भन्नुभयो, “अब उप्रान्त तँमा कहिल्यै फल नफलोस्!” अनि त्यो रूख तुरुन्तै सुक्यो।

²⁰यो देखेर चेलाहरू छक्क परे, र सोधे, “यो अन्जीरको रूख यति चाँडै कसरी सुक्यो?”

²¹येशूले जवाफ दिनुभयो, “म तिमीहरूलाई साँचो भन्छु: शङ्का नगरी विश्वास गर्‍यौ भने, यो अन्जीरको रूखलाई भएको जत्ति मात्र होइन, तिमीहरूले यस पहाडलाई समेत ‘उठ् र समुद्रमा खस्’ भन्न सक्नेछौ, अनि त्यस्तै हुनेछ। ²²अनि प्रार्थनामा तिमीहरूले जे-जे माग्छौ, विश्वास गर्‍यौ भने, त्यो पाउनेछौ।”

पुत्रको अधिकारमाथि प्रश्न

²³मन्दिरमा प्रवेश गरेर उहाँ सिकाइरहनुभएको थियो, त्यति नै बेला मुख्य पुजारीहरू र जनताका धर्म-गुरुहरू आएर सोधे, “यी कुराहरू गर्ने के अधिकार तपाईंसँग छ, र तपाईंलाई यो अधिकार कसले दियो?”

²⁴येशूले जवाफ दिनुभयो, “म पनि तिमीहरूलाई एउटा कुरा सोध्छु। मलाई त्यसको जवाफ देओ, अनि कुन अधिकारले म यी कुराहरू गर्छु, म बताउनेछु। ²⁵यूहन्नाको बप्तिस्मा—त्यो कहाँबाट थियो? स्वर्गबाट कि मानिसबाट?” तिनीहरूले आपसमा छलफल गरे, “यदि हामीले ‘स्वर्गबाट’ भन्यौँ भने, उहाँले हामीलाई भन्नुहुनेछ, ‘त्यसो भए तिमीहरूले उनलाई किन विश्वास गरेनौ?’

²⁶तर यदि ‘मानिसबाट’ भन्यौँ भने, हामी भीडदेखि डराउँछौँ—किनकि तिनीहरू सबैले यूहन्नालाई अगमवक्ता ठान्छन्।”

²⁷तिनीहरूले येशूलाई जवाफ दिए, “हामी जान्दैनौँ।” उहाँले भन्नुभयो, “कुन अधिकारले म यी कुराहरू गर्छु, त्यो म पनि तिमीहरूलाई भन्दिनँ।”

दुई छोरा: वचन कि काम

²⁸“तर तिमीहरूलाई कस्तो लाग्छ? एक जना मानिसका दुई छोरा थिए। उसले पहिलोकहाँ आएर भन्यो, ‘छोरा, आज गएर दाखबारीमा काम गर्।’ ²⁹त्यसले जवाफ दियो, ‘म जान्नँ,’ तर पछि उसले आफ्नो मन बदलेर गयो। ³⁰उसले दोस्रोकहाँ गएर त्यसै भन्यो। यसले जवाफ दियो, ‘हवस्, म जान्छु, महाशय’—तर गएन। ³¹यी दुईमध्ये कसले आफ्नो बुबाको इच्छा पूरा गर्‍यो?” तिनीहरूले भने, “पहिलोले।” येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “साँच्चै म तिमीहरूलाई भन्छु, कर उठाउनेहरू र वेश्याहरू तिमीहरूभन्दा अगाडि हाम्रा पिताको राज्यमा प्रवेश गर्छन्।”

³²“किनकि यूहन्ना तिमीहरूकहाँ धार्मिकताको बाटो लिएर आए, तर तिमीहरूले उनलाई विश्वास गरेनौ; तर कर उठाउनेहरू र वेश्याहरूले भने विश्वास गरे। यो देखेर पनि तिमीहरूले आफ्नो मन बदलेनौ, र उनलाई विश्वास गरेनौ।”

दाखबारी र अस्वीकृत पुत्र

³³“अर्को दृष्टान्त सुन: एक जना जमिनदारले दाखबारी लगायो, त्यसको वरिपरि बार लगायो, त्यसभित्र दाख पेल्ने कोल खन्यो, एउटा रक्षक-धरहरा बनायो, र त्यो किसानहरूलाई भाडामा दिएर यात्रामा टाढा गयो। ³⁴फल टिप्ने समय नजिक आएपछि, उसले आफ्नो फल बटुल्न किसानहरूकहाँ आफ्ना सेवकहरू पठायो। ³⁵तर किसानहरूले उसका सेवकहरूलाई पक्रे—एउटालाई कुटे, अर्कोलाई मारे, र अर्कोलाई ढुङ्गाले हाने। ³⁶फेरि उसले पहिलेभन्दा बढी अरू सेवकहरू पठायो, तर तिनीहरूले पनि उनीहरूलाई त्यसै गरे। ³⁷अन्त्यमा उसले आफ्नो छोरालाई तिनीहरूकहाँ पठायो, ‘तिनीहरूले मेरो छोरालाई त आदर गर्नेछन्’ भन्दै। ³⁸तर किसानहरूले छोरालाई देखेर एकअर्कालाई भने, ‘यही त उत्तराधिकारी हो; आओ, यसलाई मारौँ र यसको हकभाग कब्जा गरौँ।’ ³⁹यसैले तिनीहरूले त्यसलाई पक्रेर दाखबारीबाट बाहिर फ्याँके, र मारे। ⁴⁰अब दाखबारीको मालिक आउँदा, उसले ती किसानहरूलाई के गर्ला?”

⁴¹तिनीहरूले जवाफ दिए, “उसले ती दुष्ट मानिसहरूलाई भयानक रूपमा नष्ट गर्नेछ, र समयमा फल दिने अरू किसानहरूलाई दाखबारी भाडामा दिनेछ।”

⁴²येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “के तिमीहरूले धर्मशास्त्रमा कहिल्यै पढेका छैनौ: ‘भवन निर्माण गर्नेहरूले इन्कार गरेको ढुङ्गा नै कुने-ढुङ्गा बन्यो; यो त हाम्रा पिताबाट भयो, र यो हाम्रा आँखामा अचम्मको छ’?”

⁴³“यसैले म तिमीहरूलाई भन्छु: हाम्रा पिताको राज्य तिमीहरूबाट खोसिनेछ, र त्यसको फल फलाउने जातिलाई दिइनेछ। ⁴⁴जो यस ढुङ्गामाथि खस्छ, त्यो चूरचूर हुनेछ; अनि जसमाथि यो ढुङ्गा खस्छ, त्यो पिसिनेछ।”

⁴⁵मुख्य पुजारीहरू र फरिसीहरूले उहाँका दृष्टान्तहरू सुनेर, उहाँले तिनीहरूकै बारेमा भनिरहनुभएको रहेछ भनी बुझे। ⁴⁶तिनीहरूले उहाँलाई पक्रन चाहे, तर भीडहरूदेखि डराए, किनकि तिनीहरूले उहाँलाई अगमवक्ता ठान्थे।