मत्ती 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹“हाम्रा पिताको राज्य एक जना जमिनदारजस्तो हो, जो आफ्नो दाखबारीमा मजदुरहरू लगाउन बिहान सबेरै निस्के। ²उनले मजदुरहरूलाई एक दिनको पूरा ज्याला दिने सहमति गरेर तिनीहरूलाई आफ्नो दाखबारीमा पठाए। ³बिहान करिब नौ बजे उनी बाहिर निस्के र बजारमा अरू केही मानिस बेकार उभिरहेका देखे। ⁴उनले तिनीहरूलाई भने, ‘तिमीहरू पनि दाखबारीमा जाओ; जे उचित हुन्छ, त्यो म तिमीहरूलाई दिनेछु।’ यसैले तिनीहरू गए। ⁵फेरि मध्यदिन र दिउँसो करिब तीन बजेतिर निस्केर उनले त्यसै गरे। ⁶दिउँसो करिब पाँच बजे उनी निस्के र त्यहाँ अरू केही उभिरहेका भेट्टाए। उनले सोधे, ‘तिमीहरू दिनभरि यहाँ किन बेकार उभिरहेका छौ?’”

⁷“तिनीहरूले भने, ‘किनभने हामीलाई कसैले काममा लगाएन।’ उनले भने, ‘तिमीहरू पनि दाखबारीमा जाओ।’

⁸“साँझ परेपछि दाखबारीका मालिकले आफ्ना मुखियालाई भने, ‘मजदुरहरूलाई बोलाऊ र अन्तिमदेखि सुरुसम्म तिनीहरूलाई तिनीहरूका ज्याला देऊ।’ ⁹करिब पाँच बजे काममा लगाइएकाहरू आउँदा, तिनीहरू हरेकले एक दिनको पूरा ज्याला पाए। ¹⁰सुरुमा लगाइएकाहरू आउँदा, तिनीहरूले बढी पाउँछौं भन्ने सोचे, तर तिनीहरू हरेकले पनि एक दिनको पूरा ज्याला नै पाए। ¹¹अनि त्यो पाएपछि तिनीहरू जमिनदारसँग गनगन गर्न लागे, ¹²र भने, ‘यी अन्तिममा आएकाहरूले त एक घण्टा मात्र काम गरे, तैपनि दिनभरिको भार र चर्को घाम सहने हामीसँग तपाईंले तिनीहरूलाई बराबर तुल्याउनुभयो।’

¹³“उनले तिनीहरूमध्ये एक जनालाई जवाफ दिए, ‘मित्र, म तिमीमाथि अन्याय गरिरहेको छैन। के तिमीले मसँग एक दिनको पूरा ज्यालामा सहमत भएनौ?’ ¹⁴तिम्रो जे हो, त्यो लिएर जाऊ। यी अन्तिम मजदुरलाई पनि तिमीलाई जत्तिकै दिने मेरो इच्छा छ। ¹⁵के मेरो आफ्नै सम्पत्तिले मन लागेको गर्न म सक्दिनँ? अथवा म उदार भएकोले के तिमी डाह गर्छौ? ¹⁶यसरी अन्तिम हुनेहरू पहिलो हुनेछन्, र पहिलो हुनेहरू अन्तिम।”

येशूले क्रूसको भविष्यवाणी गर्नुहुन्छ

¹⁷येशू यरूशलेमतिर जाँदै गर्नुहुँदा, उहाँले ती बाह्र जनालाई छुट्टै लानुभयो र बाटोमा तिनीहरूलाई भन्नुभयो,

¹⁸“हेर, हामी यरूशलेमतिर जाँदैछौं, र मानिसको पुत्रलाई मुख्य पूजाहारीहरू र शास्त्रीहरूको हातमा सुम्पिनेछ, अनि तिनीहरूले उहाँलाई मृत्युदण्डको दोषी ठहराउनेछन्, ¹⁹र गिल्ला गर्न, कोर्रा लगाउन र क्रूसमा टाँग्न उहाँलाई गैरयहूदीहरूको हातमा सुम्पिनेछन्—अनि तेस्रो दिनमा उहाँ जीवित पारिनुहुनेछ।”

साँचो महानताको अर्थ सेवा गर्नु हो

²⁰तब जब्दियाका छोराहरूकी आमा आफ्ना छोराहरूसहित उहाँकहाँ आइन्, र उहाँसँग केही माग्न घुँडा टेकिन्।

²¹उहाँले तिनलाई सोध्नुभयो, “तिमी के चाहन्छ्यौ?” तिनले भनिन्, “मेरा यी दुई छोरा तपाईंको राज्यमा एउटा तपाईंको दायाँ र एउटा तपाईंको बायाँ बस्नेछन् भनी भनिदिनुहोस्।”

²²तर येशूले जवाफ दिनुभयो, “तिमीहरूले के मागिरहेका छौ, तिमीहरू जान्दैनौ। म जुन कचौराबाट पिउन लागेको छु, त्योबाट के तिमीहरू पिउन सक्छौ?” “सक्छौं,” तिनीहरूले भने।

²³उहाँले भन्नुभयो, “तिमीहरूले मेरो कचौराबाट त पिउनेछौ, तर मेरो दायाँ र बायाँ बस्न दिने अधिकार मेरो होइन—यो त मेरा पिताले जसका निम्ति तयार पार्नुभएको छ, तिनीहरूकै हो।”

²⁴यो सुनेर ती दस जना अरू दुई भाइसँग रिसाए।

²⁵येशूले तिनीहरूलाई आफूकहाँ बोलाएर भन्नुभयो, “गैरयहूदीहरूका शासकहरूले तिनीहरूमाथि प्रभुत्व जमाउँछन्, र तिनीहरूका शक्तिशाली मानिसहरूले तिनीहरूमाथि अधिकार चलाउँछन्, यो तिमीहरूलाई थाहै छ। ²⁶तिमीहरूका बीचमा भने त्यसो होइन। बरु, तिमीहरूमध्ये जो महान् हुन चाहन्छ, त्यो तिमीहरूको सेवक बनोस्, ²⁷र तिमीहरूमध्ये जो पहिलो हुन चाहन्छ, त्यो तिमीहरूको दास बनोस्, ²⁸जसरी मानिसको पुत्र सेवा पाउन होइन, तर सेवा गर्न र धेरैको छुटकाराको मोलको रूपमा आफ्नो प्राण दिन आउनुभयो।”

दुई जना अन्धाले दृष्टि पाउँछन्

²⁹तिनीहरू यरीहोबाट निस्केर जाँदा, एउटा ठूलो भीड उहाँको पछि लाग्यो। ³⁰बाटोको छेउमा बसिरहेका दुई जना अन्धाले येशू त्यही बाटो भएर जाँदै हुनुहुन्छ भनी सुनेर कराए, “हे प्रभु, दाऊदका पुत्र, हामीमाथि दया गर्नुहोस्!” ^a a v30 ‘दाऊदका पुत्र’ भन्ने उपाधि यहूदीहरूका बीचमा प्रख्यात थियो, जुन दाऊदको राजकीय वंशबाट आउने प्रतिज्ञा गरिएका राजाको निम्ति प्रयोग हुन्थ्यो। ³¹भीडले तिनीहरूलाई चुप लाग्न हप्काए, तर तिनीहरू झन् चर्को स्वरले कराए, “हे प्रभु, दाऊदका पुत्र, हामीमाथि दया गर्नुहोस्!”

³²अनि येशू रोकिएर तिनीहरूलाई बोलाउनुभयो र भन्नुभयो, “तिमीहरू म तिमीहरूका निम्ति के गरूँ भन्ने चाहन्छौ?”

³³तिनीहरूले उहाँलाई भने, “हे प्रभु, हाम्रा आँखा खोलिऊन्।”

³⁴अनि येशू दयाले भरिएर तिनीहरूका आँखा छुनुभयो, र तुरुन्तै तिनीहरूले आफ्ना आँखाको दृष्टि पाए र उहाँको पछि लागे।